ทางทิศใต้ของหุบเขา บนภูเขาที่ติดกับเขาหนานซาน
เยี่ยซวงและท่านพี่สะใภ้ใหญ่เดินไปพลางสนทนาเรื่องนั่นนี่ไปพลาง
ข้าง ๆ กันนั้น หวังจือ หวังมั่น และหวังกั่ว สามพี่น้องติดตามเหล่าซื่อกับเหล่าอู่ไป
"พี่ใหญ่ ท่านมานี่หน่อย"
หลินซีเรียกพี่ใหญ่ที่อยู่ข้างเหล่าซื่อให้กลับมา
"มีอะไรหรือ?"
หลินตงได้ยินเสี่ยวเม่ยเรียกตน ก็รีบวิ่งมาทางนาง
"พี่ใหญ่ อีกสักครู่ท่านมากับพวกเราดีกว่า ปล่อยให้เหล่าซื่อและเหล่าอู่ได้ใกล้ชิดกับสองพี่น้องตระกูลหวัง" หลินซีกระซิบบอกพี่ใหญ่
"เจ้า... เจ้าคิดจะจับคู่พวกเขาหรือ?" หลินตงถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้ง แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้า
ไม่เลว นี่เป็นความคิดที่ดี
คนกลุ่มใหญ่ของพวกเขา พอมาถึงกลางภูเขา แสงอาทิตย์ก็ไม่ได้แรงกล้านัก
ท่ามกลางม่านหมอกบางเบาในป่า หมอกมัวสลัว มีสายลมเย็นพัดโชยมาปะทะใบหน้าเป็นครั้งคราว
"ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ ที่นี่ช่างเย็นสบายเหลือเกิน!"
เยี่ยซวงสัมผัสสายลมเย็นบนใบหน้า รู้สึกราวกับเป็นคนละโลกกับภายนอก
หากโรงเย็บปักของพวกนางมีอากาศเย็นสบายเช่นนี้ก็คงดี
"ที่นี่เป็นทางเข้าป่าลึกแล้ว ย่อมเย็นกว่าภายนอกเป็นธรรมดา อีกสักครู่เข้าไปในป่าลึก พวกเจ้าต้องตามมาชิด ๆ อย่าได้พลัดหลงเป็นอันขาด!"
หลินซีกล่าวเตือนนางกับโฉเสี่ยวเจวียนและเถี่ยจู้พวกเขา
"ทราบแล้วท่านพี่สะใภ้ใหญ่!"
เยี่ยเถี่ยจู้ก็เป็นครั้งแรกที่มาภูเขาลูกนี้ ไม่คุ้นเคยที่นี่เช่นกัน
ดังนั้นตลอดทางเขาจึงพาโฉเสี่ยวเจวียนติดตามอยู่ใกล้ ๆ เยี่ยจือชิวและพวกหลินซี ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว