ณ เรือนเก่าสกุลเยี่ย หมู่บ้านเกาหวา
หลินตงตื่นแต่เช้า หลังกินข้าวแล้วก็นำสมุนไพรในบ้านออกมาตากแดดจนหมด
คิดได้ว่าแปลงผักหน้าประตูหลายวันแล้วยังไม่ได้รดน้ำ จึงตักน้ำจากบ่อมาสองถัง หาบด้วยไม้คานไปรดแปลงผักที่หน้าประตู
เยี่ยจือซ่งและเยี่ยจือซ่วงกำลังไปล่าสัตว์ที่เขาหนานซาน พอดีผ่านหน้าประตู
“พี่ใหญ่หลิน รดน้ำแปลงผักอยู่หรือ วางไว้ก่อนเถิด สองเรากลับจากเขาแล้วช่วยรดด้วยกันก็ได้!”
หลินตงได้ยินเสียง เงยหน้าเห็นเป็นสองพี่น้องสกุลเยี่ย ก็ยิ้มตอบกลับไป
“ที่ดินแค่นิดเดียว จะกล้าลำบากพวกเจ้าสองพี่น้องได้อย่างไร นี่จะเข้าป่าล่าสัตว์หรือ”
“อืม หลายวันแล้วไม่ได้เข้าป่า ไปดูกับดัก แล้วขุดผักป่ามาด้วย”
หลินตงพยักหน้า “ได้ งั้นพวกเจ้าสองพี่น้องระวังตัวด้วย”
“ทราบแล้วพี่ใหญ่หลิน พวกเราไปแล้วนะ!”
ส่งสองพี่น้องไปแล้ว หลินตงกลับมาที่เรือนหาบน้ำรดผักต่อ
บ้างก็เห็นชาวบ้านผ่านมาแต่ไกล ในนั้นมีสตรีคนหนึ่ง
ยืนอยู่ห่างๆ จ้องมองหลินตงอยู่ครู่ใหญ่ แล้วก็ร้อนรนวิ่งจากไป
หลินตงยังสงสัย ว่าผู้นั้นเห็นตนแล้วไยจึงวิ่งหนี
เฉินซื่อผ่านมาจากทางใต้เขาหนานซาน เห็นชายแปลกหน้าออกจากเรือนเก่าสกุลเยี่ย กำลังรดน้ำหน้าแปลงผัก
ดูหน้าตาผู้นั้นก็ไม่เคยพบ บุรุษผู้นี้เป็นใครกัน สตรีผู้ชอบยุ่งอย่างนางพอดีเหลือเกินพบหญิงชราเยี่ยที่ใต้ต้นหลิวตรงปากหมู่บ้าน จึงรีบวิ่งปรู๊ไป