ทั้งห้าคนมาถึงตีนเขาหนานซาน ปีนขึ้นไปประมาณครึ่งเค่อก็พบกับหุบเขาลึกแห่งหนึ่ง
ภายในเต็มไปด้วยเถาหนามและพุ่มไม้เตี้ย
บางครั้งก็มีกระต่ายป่าหนึ่งหรือสองตัววิ่งตัดหน้าผ่านไป
"ที่นี่มีกระต่ายป่าด้วย!"
หลินซีมองไปที่กระต่ายอวบอ้วนที่กระโดดดุ๊กดิ๊กอยู่แทบเท้าตนด้วยความประหลาดใจ
พลันหยิบเกาทัณฑ์กลจูกัดเหลียงที่ระบบให้เป็นรางวัลออกจากมิติ แล้วยิงใส่กระต่ายที่อยู่ตรงหน้า
จนกระทั่งกระต่ายตัวหนึ่งถูกลูกเกาทัณฑ์ยิงกลางหลังล้มลงในพงหญ้า
"หืม ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ สิ่งนี้คืออะไร ดูคล้ายทรงพลังยิ่งนัก"
หลินซียกเกาทัณฑ์กลจูกัดเหลียงในมือขึ้น "นี่ก็คือเกาทัณฑ์กล คล้ายกับที่พวกเจ้าเคยใช้ก่อนหน้านี้ เพียงแต่สามารถยิงต่อเนื่องได้เรื่อยๆ เจ้าลองดูสิ"
นางยื่นเกาทัณฑ์กลจูกัดเหลียงในมือให้เยี่ยจือซ่วง ให้เขาสนองความอยากรู้อยากเห็น
เยี่ยจือซ่วงรับเกาทัณฑ์กลจูกัดเหลียงที่นางส่งให้มาถือไว้ในมือ
"หนักกว่าเกาทัณฑ์กลที่เคยใช้อยู่บ้าง"
กล่าวจบก็เพ่งมองไปรอบๆ ว่ามีกระต่ายป่าหรือไก่ป่าอยู่หรือไม่
จนกระทั่งพบไก่ป่าตัวหนึ่งในพุ่มไม้ที่หนาทึบกว่า
คาดว่ามันคงหิวจัด กำลังจิกหาแมลงกินอยู่ในพงหญ้า
ขณะกำลังจดจ่ออยู่นั้น พลันได้ยินเสียง 'ฟิ้ว' สองครั้ง ตัวมันก็ถูกเกาทัณฑ์ทะลวง มันหมายจะกางปีกบินขึ้นไปบนต้นไม้ข้างๆ แต่ไร้เรี่ยวแรงเสียแล้ว
จึงได้แต่กระพือปีกอีกสองทีแล้วล้มลงนอนนิ่งอยู่กับที่