วันรุ่งขึ้น หลินซีนำยอดหัวไชเท้าส่วนอ่อนที่พวกเขาเด็ดมา มาล้างให้สะอาด
จากนั้นตั้งน้ำเต็มหม้อใหญ่ รอให้น้ำเดือดแล้วนำยอดหัวไชเท้าลงไปลวกผ่าน
แม้การจัดการกับยอดหัวไชเท้าจะออกจะยุ่งยากอยู่บ้าง แต่เมื่อหลินซีคิดถึงอาหารเลิศรสที่ทำจากมันได้ ความเหนื่อยก็พลันมลายหายไปสิ้น
ยอดหัวไชเท้าที่ลวกสุกแล้ว ให้เยี่ยจือชิวช่วยบีบน้ำออกจนหมาด นำไปวางผึ่งบนราวใต้ชายคา
ชาวบ้านในหมู่บ้านต่างก็ง่วนอยู่กับการเก็บเกี่ยวผักและพืชผลในไร่
ฟักทองและน้ำเต้าที่ปลูกไว้ก่อนหน้านี้ก็ได้ผลอุดม ทุกครัวเรือนต่างเร่งรีบขนผลผลิตกลับบ้าน
เช้าวันนี้ หลินซีเพิ่งเปิดประตูลานบ้าน ก็เห็นเยี่ยซวงกับโฉเสี่ยวเจวียนหามกระบุงใบใหญ่มาทางนี้ด้วยกันสองคน
นางรีบรุดเข้าไปช่วยยกกลับมาที่ลานบ้าน
"เสี่ยวเจวียน ซวงเอ๋อร์! เหตุใดพวกเจ้าจึงขนน้ำเต้ากับฟักทองมามากมายถึงเพียงนี้เล่า?"
หลินซีรู้สึกประหลาดใจ เมื่อนึกถึงนิสัยขี้เหนียวขั้นสุดของหญิงชราเยี่ยแล้ว การจะส่งของพวกนี้มาได้ คงต้องทะเลาะกับพ่อสามีครั้งใหญ่เป็นแน่!
"พ่อบอกว่า เห็นว่าพวกท่านไม่ได้ปลูกฟักทองกับน้ำเต้า จึงให้พวกเรามาส่งมาให้ ปีนี้ที่บ้านเก็บเกี่ยวได้มาก เพียงพอให้เรากินแล้วเพคะ"
เยี่ยซวงตอบพร้อมรอยยิ้ม นางไม่ได้มาหาท่านพี่สะใภ้ใหญ่หลายวันแล้ว ไม่คาดคิดว่าข้างบ้านจะมีเพื่อนบ้านมาอยู่เพิ่มตั้งแต่เมื่อใด
"ได้สิ เช่นนั้นก็ขอบคุณพ่อด้วย เจ้าซวงเอ๋อร์ อีกครู่เจ้าช่วยนำหัวไชเท้าดองกลับไปด้วย ข้าพึ่งหมักไว้ เจ้าเก็บไว้อีกครึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือนค่อยกิน จะยิ่งเข้าเนื้อ"