ผู้คนในถ้ำกำลังใจหายใจคว่ำมองดูสามคนนั้น ทันใดนั้นก็พบว่าหลังพุ่มไม้ด้านหลังพวกเขามีหมาป่าหลายตัวพุ่งออกมา
“ต้าจ้วง ระวังข้างหลัง!”
เยี่ยเถี่ยจู้มองหมาป่าตัวนั้นที่ย่องเข้าใกล้เยี่ยต้าจ้วงทีละก้าว อดตะโกนออกมาไม่ได้
ฝูงหมาป่าได้ยินเสียงในถ้ำ ก็พากันกรูออกจากพุ่มไม้และกอหญ้า
ย่างสามขุมเข้าประชิดสามคน
เยี่ยต้าจ้วงได้ยินคำเตือนของเสาทะลวงฟ้า ก็หันไปมองหมาป่าที่เดินเข้ามาใกล้ตนด้านหลัง
ความสูงเกือบถึงเอวเขา นับเป็นหมาป่าที่โตเต็มวัยแล้ว
อาจถึงขั้นเป็นจ่าฝูงของหมาป่ากลุ่มนี้
เยี่ยจือชิวมองเห็นหมาป่าฝูงหนึ่งเดินย่างเข้ามาใกล้พวกเขาทั้งสาม
ส่วนตัวที่อยู่ด้านหลังต้าจ้วง ชัดเจนว่าเป็นจ่าฝูง
“ห้าตี้ ระวังหน่อย!” เยี่ยจือชิวเตือน
เวลานี้เยี่ยจือซ่วงอยู่ทางซ้ายของเยี่ยต้าจ้วง ห่างจากเขาแค่สองก้าว
เยี่ยต้าจ้วงตัวสั่นเล็กน้อย ดึงธนูขึ้น เล็งไปที่จ่าฝูง
ระหว่างที่ทุกคนคิดว่าเขาจะยิงจ่าฝูงที่อยู่ใกล้ที่สุด กลับไม่คาดคิดว่าลูกธนูของเขาจู่ๆ ก็เปลี่ยนทิศทาง
ยิงใส่หมาป่าตัวเล็กที่อยู่หน้าเยี่ยจือซ่วง
ได้ยินเพียงเสียง "โฮก" หมาป่าตัวเล็กถูกลูกธนูยิงล้มลงกับพื้น
จ่าฝูงเห็นลูกของตนถูกยิงบาดเจ็บ ก็กระโจนเข้าใส่เยี่ยต้าจ้วงอย่างดุเดือด
ขณะที่เยี่ยจือซ่วงเตรียมยกเกาทัณฑ์กลยิงใส่จ่าฝูง เยี่ยต้าจ้วงก็พุ่งตัวเข้าใส่เขา
ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้ว่าควรจะยิงจ่าฝูงต่อไป หรือควรหลบร่างของเยี่ยต้าจ้วง