กลับมาถึงบ้าน เยี่ยซวงมองดูทุกสิ่งตรงหน้าที่ช่างแปลกตา
ลานบ้านไม่ใหญ่ มีเพียงสี่ห้อง สองห้องดูเหมือนเพิ่งสร้างใหม่
อีกสองห้องมีอายุหลายปีแล้ว แต่โชคดีที่หลังคาเป็นของใหม่ทั้งหมด ดูออกได้ชัดเจน
"ท่านแม่ ข้าพักห้องใดเจ้าคะ"
หญิงชราเยี่ยยิ้มพลางจับมือนางไว้ "ก่อนอื่นต้องให้บุตรสาวลำบากเบียดเสียดกับข้าและพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของเจ้าก่อน พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า จะให้พ่อเจ้ากับเจ้าเกอและซานของเจ้าสร้างอีกห้องให้เจ้าอยู่"
เยี่ยซวงถึงได้เงยหน้ามองสตรีที่อยู่เบื้องหลังมารดา
"ท่านคือพี่เสี่ยวเจวียนหรือ"
โฉเสี่ยวเจวียนก้าวเข้ามา "ใช่แล้ว น้องซวงเอ๋อร์!"
"พี่เสี่ยวเจวียน เหตุใดจึงมาอยู่บ้านพวกเรา"
"นี่......." โฉเสี่ยวเจวียนมองไปทางป้าอย่างกระอักกระอ่วน
"เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลัง ข้าจะให้ท่านสะใภ้รองช่วยต้มน้ำให้เจ้าหม้อหนึ่ง อาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด ขจัดสิ่งอัปมงคลเสียก่อน อ้อ เสี่ยวเจวียน เจ้าไปหาเสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนมาให้น้องซวงเอ๋อร์ใส่ก่อน"
"เจ้าค่ะ ข้าไปเดี๋ยวนี้"
"ดี!"
เมียเจ้าเกอได้ยินหญิงสูงวัยเรียกให้นางต้มน้ำ ก็รีบมุดเข้าไปในครัวข้างๆ เพื่อจัดการ
ท่านผู้เฒ่าเยี่ยดีใจ อาการที่มีต่อบุตรชายก็ดีขึ้นบ้าง
"เจ้าเกอ เจ้าไม่ใช่บอกว่าจะไปจับปลาในแม่น้ำหรือ รีบไปเถิด อีกสักครู่จะได้ต้มซุปปลาให้น้องสาวเจ้า แล้วให้ภรรยาเจ้าฆ่าเป็ดต้มด้วย"
ซานพอได้ยินว่ามีเนื้อให้กิน ก็ดีใจเป็นบ้า "ท่านพ่อ ข้าก็จะไปกับเจ้าเกอด้วย"