หัวใจของถังเจินดูเหมือนจะหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ
ภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เขาก้าวเดินย้อนแสงเข้ามาหาเธอ ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นใต้แสงไฟถนนที่สว่าง บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่เธอคุ้นเคย
วินาทีนี้ ทุกสิ่งรอบข้างดูเหมือนจะกลายเป็นเพียงฉากหลัง
มีเพียงเขาที่เป็นภาพจริง
111: [อ๊าาาาา ตายแล้วๆ คู่ฟินมาก!]
111 เคยบอกเธอว่า ช่วงเวลาปัจจุบันคือนิรันดร์
วินาทีนี้ ถังเจินสัมผัสได้ถึงนิรันดร์
เธอเพิ่งรับลูกโป่งจากมือเหรินเหยียนจิง เสียงโหยหวนของเสิ่นเฉวียนหลี่ก็ดังมาจากไม่ไกล “โอ๊ยๆ ขึ้นปีใหม่แล้ว ปีใหม่แล้ว พี่น้องทั้งหลาย สุขสันต์วันปีใหม่!”
เมื่อหนึ่งนาทีก่อน งานฉลองข้ามปีมีการนับถอยหลังดังสนั่นหวั่นไหว
แม้จะอยู่ด้านนอกสถานที่จัดงาน ถังเจินก็ได้ยิน
แต่ตอนนี้ฟังดู เสียงนับถอยหลังพร้อมกันของฝูงชนดูเหมือนจะยังดังไม่เท่าเสียงของเสิ่นเฉวียนหลี่
เหรินเหยียนจิงฉวยโอกาสโอบถังเจินเข้ามาในอ้อมแขน ตอบกลับเสิ่นเฉวียนหลี่ว่า “สุขสันต์วันปีใหม่”
จางเหมี่ยนกับคนอื่นๆ ก็เดินมาถึงตอนนี้ ต่างก็กล่าวอวยพรปีใหม่แก่กันและกัน
เสิ่นเฉวียนหลี่ถามเสียงดัง “หัวหน้าทีม ข้ามปีแล้ว ต่อไปไปทำอะไรกันดี? คืนนี้พวกเรามาต่อค้างคืนกันไหม?”
เหรินเหยียนจิงเสนอ “ไปบ้านผมกันเถอะ” บ้านเขามีห้องโฮมเธียเตอร์ ห้องบันเทิง ห้องเกมส์ ถ้าหิวก็ขึ้นไปปิ้งย่างที่ระเบียงได้
จางเหมี่ยนรู้ว่าบ้านที่เหรินเหยียนจิงพูดถึงคือบ้านพ่อแม่ของเขา เขาเกาหัว ถาม “สะดวกหรือ?”