ถังเจินถามเหรินเหยียนจิงตรง ๆ ไม่ใช่ครั้งเดียว ว่าเธอกับโรเบิร์ตใครสำคัญกว่ากัน เพราะภารกิจของเธอ
สองครั้งก่อน เหรินเหยียนจิงตอบวกไปวนมา ไม่เคยให้คำตอบตรง ๆ สักที
แต่ครั้งนี้ คำตอบของเขาชัดเจนกว่าเดิม และตรงไปตรงมากว่าทุกครั้ง
111 [กรี๊ดดดดดดดด!]
ถังเจินกัดริมฝีปากเบา ๆ แล้วเรียกเขาเสียงอ่อน “เหรินเหยียนจิง”
“หืม?”
“ทุกคำที่นายพูด ฉันจะเชื่อหมดเลยนะ” เธอแยกไม่ออกหรอกว่าคำไหนจริงคำไหนหลอก เธอไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยขนาดนั้น แต่ตราบใดที่เขาพูดออกมา เธอจะถือว่ามันจริงทั้งหมด
เหรินเหยียนจิงใช้หลังมือแตะแก้มเธอเบา ๆ ปลอบว่า “วางใจเถอะ เป็นความจริงทุกคำ”
เขาไม่มีทางเอาอนาคตของตัวเองมาเสี่ยงเล่น ๆ จริง ๆ แต่อนาคตของถังเจินก็สำคัญมากเช่นกัน การสอบสัมภาษณ์ครั้งนี้เกี่ยวพันกับว่าพวกเขาจะได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าหรือไม่
ดังนั้นเขาจึงฝากทีมไว้กับจางเหมี่ยนชั่วคราว
เขาวางใจจางเหมี่ยนมาก
เสิ่นเฉวียนหลี่นิสัยแก่นเซี้ยวเกินไป ส่วนจางเหมี่ยนสุขุมเยือกเย็น เก็บอารมณ์เก่ง ในเรื่องใหญ่ ๆ มักจะคุมสติอยู่เสมอ อีกอย่างตอนนี้ก็แค่รอบคัดเลือกรอบแรก โรเบิร์ตไม่ต้องใช้ความสามารถเต็มที่ด้วยซ้ำ แค่ได้สิทธิ์เข้ารอบต่อไปก็พอแล้ว
-
ตอนถังเจินเผชิญหน้ากับการสอบสัมภาษณ์ของเหล่าอาจารย์ การแข่งขันหุ่นยนต์นานาชาติรอบคัดเลือกรอบแรกก็เริ่มขึ้นที่มหาวิทยาลัย C
ไม่ได้เห็นร่างของเหรินเหยียนจิงในสนาม ผู้เข้าแข่งขันหลายคนที่สนใจในตัวเขาต่างอดไม่ได้ที่จะซุบซิบกันเงียบ ๆ
การขาดการแข่งขันโดยตรงของเขาไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทุกนัดที่ผ่านมา เขาในฐานะกัปตันจะพาลูกทีมเข้าร่วมด้วยกันเสมอ แต่วันนี้เขากลับไม่ปรากฏตัว ซึ่งเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยาก
เฉิ่นซื่อกอดอก พิงกำแพงพักสายตาอยู่ เมื่อไม่เห็นคู่ปรับตลอดกาลของตัวเอง เฉิ่นซื่อก็เอียงคอพูดแขวะ “เขาคงรู้ใช่ไหมว่าทีม Future ครั้งนี้ต้องแพ้ ก็เลยไม่มาเลยรึไง?”