ถังเจินกระพริบตา เพื่อนสนิทของพระเอกมีตั้งมากมาย ถ้าเขาไม่ยอมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้พวกเขา มันจะโอเคจริงเหรอ?
จะไม่ส่งผลกระทบต่อมิตรภาพของพวกเขาหรือ?
เมื่อนึกถึงจางเหมี่ยน เสิ่นเฉวียนหลี่ ฟางเฟิ่ง และคนอื่นๆ ถังเจินอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "พวกเขาคงผิดหวังมากแน่ๆ"
ยังไงซะ การได้ให้เหรินเหยียนจิงเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ก็เป็นเรื่องที่น่ายกย่อง และในขณะเดียวกัน ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงมิตรภาพด้วย
แต่เขากลับบอกว่าเขาจะไม่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ใคร
เหรินเหยียนจิงพูดว่า "แค่เธอไม่ผิดหวังก็พอ"
ถังเจินชะงักไปเล็กน้อย
111 [อ๊าาาาาาา ถ้าไม่รู้ว่านี่คือพระเอกจริงๆ ฉันจะคิดว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้]
พระเอกเก่งแบบนี้ได้ยังไง?!
นี่คือสิ่งที่เด็กเรียนเก่งหัวกะทิเขาทำกันเหรอ?
บางเรื่องไม่ต้องสอนก็รู้เอง ในเวลาแค่สองเดือนก็แซงหน้าคนอื่นไปมากมาย?
เด็กเรียนเก่งเป็นแบบนี้เหรอ? ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องทำให้ดีที่สุด?
แต่ดูเหมือนจะทำได้ดีเกินไปหน่อยนะ พอถึงคราวนางเอกทีหลัง อยากจะได้สิทธิพิเศษเท่านางรอง คงจะยากสินะ?
แต่ 111 ก็แค่คิดเล่นๆ เท่านั้น แล้วก็หมกมุ่นอยู่กับความสุขในการเชียร์หมากันต่อไป
จังหวะการเต้นของหัวใจถังเจินเริ่มไม่เป็นระเบียบ "เหรินเหยียนจิง"
เหรินเหยียนจิงขยับเข้ามาใกล้เล็กน้อย "ทำไมไม่เรียกฉันว่าสามีล่ะ?"
ตอนนี้เธอเรียกเขาทั้งชื่อทุกที แม้แต่อาจิงก็ไม่เรียก
อันที่จริง ถังเจินตั้งใจจะรักษาระยะห่างจากพระเอกจริงๆ
การรักษาระยะห่าง เริ่มจากการเปลี่ยนคำเรียก
แต่ไม่คิดว่าพระเอกจะจับได้เร็วขนาดนี้
พอถูกพระเอกทวงถาม ถังเจินก็รู้สึกเก้อเขิน