ถังเจินเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเหรินเหยียนจิงเมาได้ขนาดนี้
เธอจงใจแกล้งเขา "เหรินเหยียนจิง เมื่อกี้เธอยังบอกว่าชอบฉันอยู่เลย แต่เธอกลับจำชื่อฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ"
เหรินเหยียนจิงขยี้ขมับ "ขอโทษนะ ฉันเมาจริงๆ"
ถังเจินจงใจดื้อรั้น "เมาแล้วก็ลืมฉันได้เลยเหรอ?"
เหรินเหยียนจิงยอมรับผิดเร็วทุกครั้ง "เป็นความผิดฉันเอง ไม่ควรดื่มมากขนาดนั้น"
เขาขอโทษด้วยท่าทางดีขนาดนั้น ถังเจินก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก
จริงๆ แล้วเขาดื่มไม่มากเลย แค่แชมเปญแก้วเดียวเท่านั้น ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาไม่มีทางเมาแน่นอน
เหรินเหยียนจิงลุกขึ้นเข้าห้องน้ำล้างหน้า อยากจะให้ตัวเองตื่นตัวขึ้น แต่หลังจากล้างหน้าแล้ว เขาก็ยังรู้สึกวิงเวียนเหมือนคนเมาอยู่ดี วันนี้เขาดื่มไปเท่าไหร่กันแน่?
-
เหรินเหยียนจิงเพิ่งล้างหน้าเสร็จออกมา ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
ถังเจินวิ่งไปเปิดประตู หน้าประตูมีคนยืนอยู่เป็นกลุ่มใหญ่
จางเหมี่ยนอธิบาย "พี่สะใภ้ เจ้าหน้าที่เอายาแก้เมามาส่งให้แล้ว"
ถังเจินเปิดประตูให้พวกเขาเข้ามา
นอกประตูนอกจากคนของฟิวเจอร์แล้ว ยังมีคนของสตาร์และเฟทอีกด้วย
เสิ่นชี่เอาแขนโอบอก พูดเยาะเย้ย "เหรินเหยียนจิง ปริมาณแอลกอฮอล์เธอมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?"
หรือว่าเขาจงใจทำตัวเด่นให้เจ้าภาพเห็น?
แต่ก็ไม่น่าใช่ เหรินเหยียนจิงไม่ใช่คนแบบนั้น
เขาเดินไปหาหลีหร่าน ใช้ไหล่ชนไหล่เธอ "เหรินเหยียนจิงวันนี้แปลกๆ นะ"
เขากับจางเหมี่ยนและคนอื่นๆ ไม่เชื่อว่าเหรินเหยียนจิงจะเมาง่ายขนาดนั้น