ศูนย์ผู้คุมการสอบกลางเคซีอาร์
จอหลักถ่ายทอดสดจากแอ่งกระทะหินแดงยังคงเต็มไปด้วยเปลวปืนใหญ่ ขณะที่บนจอเฝ้าระวังด้านข้าง จุดสีน้ำเงินสองจุดกลับแยกออกจากเขตปะทะกะทันหัน มุ่งตรงไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ตอนแรกเจ้าหน้าที่เทคนิคไม่ได้ใส่ใจ
สภาพการต่อสู้เละเทะขนาดนี้ ผู้เข้าสอบเปลี่ยนเส้นทางกะทันหันก็เป็นเรื่องปกติ
แต่พอเห็นจุดหมายของจุดสีน้ำเงินทั้งสอง สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัย! มีผู้เข้าสอบจากคุนหลุนสองคนกำลังเข้าใกล้เขตล่อสัตว์ของกองทัพ!”
“ใคร?”
“จู้อันเหอกับอีมี่”
ครูฝึกใหญ่แห่งคุนหลุนหน้าคล้ำลง
“แอ่งกระทะหินแดงยังไม่พอให้สองคนนั่นก่อเรื่องอีกหรือไง ยังจะวิ่งไปก่อเรื่องถึงเขตกองทัพเพื่อให้ฉันได้หมายจับเพิ่มอีกเรอะ?!”
“พวกเธอจะไปทำอะไร?”
เจ้าหน้าที่เทคนิครีบดึงบันทึกการสื่อสารช่วงสุดท้ายที่บันทึกเสียงของทั้งคู่ขึ้นมา
“ฉันอยากได้ผลึกสัตว์ร้ายของสัตว์ดาวระดับสามเอสตัวนั้น”
ที่นั่งคณะผู้คุมสอบ: “…………”
ครูฝึกใหญ่แห่งชางหมิงค่อย ๆ หันหน้ามา
“เธออยากได้อะไรนะ?”
หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยที่อยู่ข้าง ๆ อึ้งไปสองวินาที ก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห ฟันกรามบดกันดังกรอด แทบจะเค้นคำพูดออกมาจากซอกฟัน
“ใครแม่งไปเซ็นสัญญาบริจาคโดยสมัครใจแทนสัตว์ดาวระดับสามเอสตัวนั้น?!”
เส้นเลือดตรงขมับของครูฝึกใหญ่แห่งคุนหลุนกระตุกวูบ
“เดี๋ยวนะ สองคนนั่นคิดว่าเขตล่อสัตว์ของกองทัพเป็นคลังเสบียงหรือไง?! แถมยังให้เลือกของหน้างานได้อีกเรอะ?!”
ครูฝึกใหญ่แห่งไรน์เหลือบมองพิกัด ก่อนเสริมขึ้นมาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“แถมยังชำแหละเป็น ๆ ด้วย”
ความดันของครูฝึกใหญ่แห่งคุนหลุนพุ่งขึ้นจนแทบระเบิด เขาผุดลุกขึ้นจากโต๊ะจนที่นั่งคณะผู้คุมสอบทั้งแถวสั่นสะเทือนตามไปด้วย
“นั่นมันสัตว์ดาวระดับสามเอส! ใครอนุมัติให้พวกเธอเข้าเขตอันตรายสูง?!”
“ไม่มีใครอนุมัติ”
หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยขยายแผนที่ “แนวล่อสัตว์ทางตะวันออกเฉียงเหนือยังอยู่ในเขตแข่งขันของเคซีอาร์ แต่ตอนนี้อยู่ภายใต้การควบคุมชั่วคราวของกองทัพแล้ว ไม่ได้กั้นเขตไว้ก็ไม่ได้แปลว่าจะเข้าไปตามใจชอบได้”