ตลอดบ่าย ฟู่จิ่งเซินอารมณ์ดีจนใคร ๆ ก็มองออก
หัวหน้าแผนกคนหนึ่งเข้ามารายงานงานตั้งแต่เช้า แล้วดันใส่จุดทศนิยมผิดไปหนึ่งตำแหน่ง ฟู่จิ่งเซินเปิดไปเจอหน้านั้น มองอยู่สองวินาที ก่อนใช้ปากกาวงไว้แล้วบอกว่า “แก้หน่อย” จากนั้นก็พลิกไปหน้าถัดไปต่อ
หัวหน้าแผนกคนนั้นกอดแฟ้มเดินออกมา แล้วยืนนิ่งอยู่กลางทางเดินตั้งนาน ก่อนหันกลับไปมองประตูห้องทำงานประธานบริษัทอีกครั้ง เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้เดินออกมาผิดห้อง
ทางฝ่ายเลขานุการยิ่งเห็นชัดเข้าไปใหญ่ จางจี๋ถือเอกสารเข้าไปวางผิดที่ ฟู่จิ่งเซินเหลือบมองแล้วเอื้อมมือเลื่อนไปไว้ในตำแหน่งที่ถูกต้อง โดยไม่พูดเสียงแข็งสักคำ
ตอนจางจี๋ออกมา เขารู้สึกเหมือนตัวลอย ถูกเลขาหนุ่มหลายคนข้าง ๆ ดึงไปถามสถานการณ์ เขาส่ายหน้า บอกว่าไม่รู้ แต่วันนี้ประธานฟู่ต้องอารมณ์ดีแน่ ๆ
“เพราะผู้ช่วยไป๋หรือเปล่า” เซี่ยจือนอนฟุบอยู่บนโต๊ะทำงาน เอ่ยเสียงเบา
หลายคนหันไปมองเธอพร้อมกัน แล้วก็หันไปมองห้องทำงานของไป๋เยว่ตรงสุดทางเดินพร้อมกัน จากนั้นต่างพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง
วันนี้ทั้งบริษัททำงานผิดพลาดกันมากกว่าปกติถึงเท่าตัว แต่ฟู่จิ่งเซินกลับไม่ดุใครเลยสักคน เรื่องนี้แพร่ไปทั่วในหมู่พนักงาน ทุกคนต่างขอบคุณผู้ช่วยไป๋จากใจจริง