“หัวหน้ากองถัง นี่คือพี่เขยของคุณเหรอ?”
“อืม!”
หัวหน้ากองถังได้แต่พยักหน้าอย่างจนใจ
หัวหน้าศูนย์เฝ้าระวังรีบเรียกเจ้าหน้าที่สองสามคนให้รอดูสถานการณ์ก่อน
ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“น้องเมีย นายต้องให้ความเป็นธรรมกับฉันนะ
คนพวกนี้ไม่เห็นแก่นายเลยสักนิด
ยังจะบอกว่าจะจับฉันไปขังในห้องกักกันอีก นี่มันยังมีกฎหมายอยู่ไหม? ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือเปล่า?”
พอรู้ว่าน้องเมียของตัวเองมาถึงแล้ว
เจ้าหวังก็ทำท่าแข็งกร้าว เชิดหน้าตะโกนเสียงดัง
แถมยังออกแรงดิ้นให้หลุดจากการควบคุมของเจ้าหน้าที่
หัวหน้าศูนย์เฝ้าระวังกับหัวหน้ากองถังเองก็ถือว่าเป็นเพื่อนร่วมงานกัน
ทุกคนต่างก็ทำงานอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวกัน
หัวหน้าศูนย์เฝ้าระวังส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ปล่อยมือก่อน
“น้องเมีย งั้นตอนนี้ฉันกลับได้แล้วใช่ไหม?
สาวของฉันยังรออยู่ในรถนะ!”
“จะกลับอะไร?”
คำพูดประโยคเดียวของหัวหน้ากองถังทำให้เจ้าหวังสะดุ้งโหยง...
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ทันที ไม่กล้าขยับ
“หัวหน้ากองถัง เรื่องวันนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ พี่เขยของคุณเจอคนแข็งเข้าแล้ว!”
หัวหน้ากองถังรู้ดีอยู่แล้ว
ว่าพี่เขยตัวแสบคนนี้ชอบก่อเรื่อง
ก่อนหน้านี้เขาแนะนำงานก่อสร้างให้ตั้งหลายโครงการ ก็ทำเงินไปไม่น้อยแล้ว
แต่กลับคิดว่ามหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกองทัพเป็นบ้านตัวเองเสียจริง
ถึงกับกล้าพาสาวกางเกงโยคะที่เป็นชู้รักมาถ่ายรูปที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีกลาโหม
มาทำเหมือนนัดเดตกันอย่างนั้น
“ฉันรู้แล้ว ต้องจัดการเรื่องนี้อย่างจริงจัง!