“นี่ต้องเป็นพี่ใหญ่ตัวจริงแน่ ๆ ต่อไปถ้าเจอกัน พวกเราต้องระวังตัวหน่อยแล้ว!”
“ไม่จริงมั้ง??? ลูกสาวคนใหญ่คนโตของเขตทหารมารายงานตัวพร้อมถุงกระสอบเนี่ยนะ?”
หลังจอดรถเรียบร้อย กู่เจิ้นซานก็เดินไปที่ท้ายรถออฟโรดด้วยตัวเอง
แล้วเปิดประตูท้ายรถออก
จากนั้นก็หยิบถุงกระสอบหลายใบออกมาจากข้างใน
ทุกอย่างถูกนักศึกษาใหม่บนตึกหอพักมองเห็นอย่างชัดเจน
“หรือว่าแอลวีจะออกคอลเลกชันใหม่แล้ว? ฉันจำได้ว่าคราวก่อนยังมีกระเป๋าทรงถุงพลาสติกเลยไม่ใช่เหรอ?”
“กระเป๋ารุ่นใหม่บ้านนายมีคำว่า ‘ยูเรีย’ อยู่ด้วยเหรอ?”
“ประหยัดเกินไปแล้วมั้ง? รถคันนี้คงไม่ใช่รถสวมทะเบียนหรอกนะ?”
“ก็คงเป็นผู้หญิงคนนั้นแหละ ดูสิ ยืนอยู่ข้างรถกับนายทหารคนหนึ่ง
ไม่ต้องทำอะไรเลย ยังมีคนขับรถส่วนตัวคอยจัดการให้อีก!”
หลินชิงชิงลงจากเบาะหลัง
ตั้งใจจะช่วยกู่เจิ้นซานถือถุง
แต่กู่เจิ้นซานปฏิเสธทันที
“ชิงชิง เธอรออยู่ตรงนี้ก็พอ วันนี้เป็นวันหยุดวันสุดท้ายของพี่ชายเธอแล้ว
คุยกันไปเถอะ ถุงไม่กี่ใบนี้ ฉันถือมือเดียวก็เอาลงมาได้!”
“พี่กู่ งั้นรบกวนด้วยนะ!”
“รบกวนอะไรกัน? ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ชายเธอ ตอนนี้ฉันคงยังโดนกลั่นแกล้งอยู่เลย
อีกอย่าง ถ้าไม่ได้มาส่งเธอในวันเปิดเทอม ฉันจะได้หยุดพักโดยยังได้เงินเดือนได้ยังไง? ฮิฮิ!”
.......
“รถสวมทะเบียนแน่นอน!”
ตอนนั้นเอง มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งถือรองพื้นเดินออกมาจากหอพัก