“เก่งจริงนะพี่จ้าน แม้แต่ในเม็กซิโกก็ยังมีเส้นสายด้วยเหรอ?”
กู่เจิ้นซานเห็นภาพถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ก็เข้าใจทันทีว่า ซือเต๋อหลินเพิ่งเดินทางถึงเม็กซิโกซิตี้
ก็ถูกทหารจับกุมตัวทันที
เบื้องหลังเรื่องนี้ต้องเป็นคำสั่งของหลินจ้านแน่นอน
“แจ้งเจ้าหน้าที่เฝ้าคุมขัง ให้ท่านชีของเราได้ดูความเคลื่อนไหวล่าสุดของเพื่อนรักด้วย”
พอกู่เจิ้นซานได้ยินก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
“พี่จ้าน ผมอยากเห็นสีหน้าของเพื่อนร่วมงานชีตอนเห็นข่าวนี้เดี๋ยวนี้เลย”
“รับทราบครับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
กู่เจิ้นซานพาคนไปยังห้องคุมขังชีหงซานทันที
เมื่อเห็นกู่เจิ้นซานมาถึง
ทหารจากเขตทหารภาคใต้ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่หน้าประตูก็คำนับแบบทหารให้กู่เจิ้นซานอย่างเป็นระเบียบทันที...
“สวัสดีครับ รองหัวหน้าคณะกำกับตรวจสอบกู่”
“เป็นอย่างไรบ้าง ท่านชีอยู่ที่นี่ปรับตัวได้ดีไหม?”
กู่เจิ้นซานรู้ว่าคนเฝ้าประตูกลุ่มนี้ล้วนเป็นคนสนิทของชีหงซาน พวกเขามักอาศัยช่วงเวลาที่นำอาหารไปส่ง รายงานข่าวข้างนอกให้เขาฟังอยู่เสมอ
“รายงานครับ! ท่านชีมีสภาพร่างกายแข็งแรงดีครับ”
“อย่างนั้นก็ดี ต้องดูแลเรื่องโภชนาการให้ครบถ้วนนะ ถ้าตรวจพบเรื่องอะไรเข้า แล้วถูกฟ้องอย่างเป็นทางการต่อศาลทหาร อาหารที่นั่นคงไม่ใช่สี่อย่างกับน้ำแกงหนึ่งถ้วยทุกมื้อเหมือนที่นี่แล้ว”
“เชิญครับ หัวหน้าคณะกำกับตรวจสอบกู่...”
ทหารหน้าประตูเปิดประตูห้องคุมขัง แล้วผายมือเชิญกู่เจิ้นซานเข้าไป
