กลุ่มหงไถ
ในหัวของอวี๋หวานดัง “ตึง” ขึ้นมา
เป็นไปได้ยังไงกัน?
เธอยืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องตัวอักษรสี่ตัวนั้น ราวกับทั้งร่างถูกตรึงไว้
ในนิยายต้นฉบับ เขตโรงงานแห่งใหม่ของหงไถอยู่ทางเหนือของเมืองชัด ๆ
อยู่ข้างมหาวิทยาลัย เอ อยู่ข้างมหาวิทยาลัยของซูหนานจือ
แต่ตอนนี้ เขตโรงงานแห่งใหม่กลับอยู่ทางใต้ของเมือง
อยู่ตรงข้ามร้านกาแฟที่เธอทำงานพิเศษ อยู่ข้างชุมชนเก่าที่เธอเช่าบ้านอยู่
ทำไมล่ะ?
หรือว่าแค่เธอกระพือปีกผีเสื้อ ก็พัดพาการตั้งค่าบางอย่างปลิวหายไปแล้ว?
ช่างเถอะ อย่าเพิ่งสนใจการตั้งค่าเลย คิดถึงตัวเองก่อนดีกว่า!
นี่จะทำยังไงดี! พระเอก นางเอก ผู้ชายคนที่สองอยู่แถวนี้กันหมด งานเงินเดือนห้าหมื่นหยวนตอนนี้อันตรายสุด ๆ ไปเลย!
【ระบบ นางเอกเป็นอะไรไป?】
ท่ามกลางความสับสนอลหม่านในหัว อวี๋หวานได้ยินเสียงในใจของหลี่อี้ถามขึ้น
【ไม่รู้เหมือนกัน】ระบบเองก็งงงวย【หรือว่าเหนื่อยเกินไปจนสัญชาตญาณสัตว์ตื่นขึ้นมา อยากออกมานอนอาบแดด?】
อวี๋หวาน:“……”
อวี๋หวาน:“……ขอโทษนะ……”
เธอหันกลับไปอย่างกระอักกระอ่วน แต่เห็นว่าหลี่อี้หยิบสมุดจดรายการอาหารขึ้นมาแล้ว เขาขยิบตาให้เธอ
“เธอไปพักข้างหลังก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันรับลูกค้าเอง”
อวี๋หวานชะงักไปครู่หนึ่ง