「แน่นอนว่าต้องไปต่อ」
เจียงหลี่เลือกโดยไม่ลังเล
ล้อเล่นน่า เดินมาถึงขั้นนี้แล้ว จะหยุดได้ยังไง
「น่าเสียดายก็แต่…」
นางมองพื้นที่ว่างเปล่าตรงหน้าแล้วถอนหายใจ
การตายในดันเจี้ยนมือใหม่ไม่ได้หมายถึงตายจริง
นี่คือกลไกคุ้มครองเพียงครั้งเดียวที่ระบบมอบให้ในช่วงแรกที่เกมปรากฏขึ้น
คนพวกนั้นจะถูกบังคับให้ออกจากดันเจี้ยนเท่านั้น พร้อมรับบทลงโทษให้อ่อนแอลงอย่างหนัก และยังได้แรงก์ต่ำสุดระดับ F ติดตัวไปด้วย
「แต่ก็ช่างเถอะ」
วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล
นางมีเวลาเหลือเฟือที่จะคิดบัญชีกับคนพวกนั้นทีละรายการ
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือเนื้อเรื่องหลัก
ชาติก่อนเคยมีผู้เล่นระดับเทพมาเปิดเผยในเว็บบอร์ดว่า หากผ่านเนื้อเรื่องดันเจี้ยนมือใหม่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผู้เล่นจะได้รับรางวัลพิเศษเป็นพลังเทพเพิ่มเติม
พลังเทพกับสกิลเทพ แม้ฟังดูต่างกันเพียงคำเดียว แต่ความจริงต่างกันราวฟ้ากับเหว
สกิลเทพคือสกิลที่ผู้เล่นสุ่มได้จากบ่อเทพเจ้า โดยแก่นแท้แล้วเป็นเพียงการยืมกระบวนท่าของเทพเจ้า เป็นแค่「รูป」ของพลังเท่านั้น
แต่พลังเทพนั้นแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
มันมีต้นกำเนิดจากอำนาจที่เทพเจ้าครอบครอง เป็นพลังแห่งวิถีอันยิ่งใหญ่ที่ก้าวข้ามกฎเกณฑ์ของฟ้าดินอย่างแท้จริง
พูดอีกอย่างคือ สกิลเทพต่อสู้ภายใต้กฎของโลก ส่วนพลังเทพน่ะหรือ… พลิกโต๊ะทิ้งเลยต่างหาก
นี่ต่างหากคือไพ่ตายที่แท้จริง
ไพ่ตายที่สามารถเพิกเฉยต่อกฎและพลิกสถานการณ์ได้ในช่วงเวลาสำคัญ
โดยทั่วไปแล้ว พลังเทพเป็นพลังชั้นยอดที่มีโอกาสได้สัมผัสเฉพาะในดันเจี้ยนตำนานที่เฉียดตายถึงเก้าครั้งเท่านั้น
ส่วนการผ่านดันเจี้ยนมือใหม่อย่างสมบูรณ์แบบ คือโอกาสเดียวในช่วงต้นเกมที่ผู้เล่นทุกคนจะได้รับพลังเทพ
ถ้าพลาดครั้งนี้ ต่อไปก็ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีกกว่าจะได้มันมา
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือพลังเทพของมหาเทพเทียมฟ้าเชียวนะ
「เด็กดี!」
「ยืนเหม่ออะไรอยู่?」
เสียงของมหาเทพดึงเจียงหลี่กลับมาจากภวังค์
เขาพาดพลองทองไว้บนบ่า ชี้ไปยังหมู่ตำหนักงดงามบนฟ้าเก้าชั้น แล้วเอ่ยอย่างหยิ่งผยองว่า
「ไป!」
「ตามข้าเฒ่าซุนบุกตำหนักหลิงเซียวกัน!」
ดวงตาเจียงหลี่พลันเป็นประกาย
「มหาเทพเกรียงไกร! ลุยเลย!」
……
เมื่อผ่านประตูฟ้าใต้เข้ามา เจียงหลี่ก็รู้สึกราวกับได้เข้าคลังสมบัติ
ไม่สิ ที่นี่เดิมทีก็เป็นคลังสมบัติอยู่แล้ว
ทั่วทุกแห่งในตำหนักต่าง ๆ แห่งสวรรค์มีสมบัติกระจัดกระจาย เพราะถูกมหาเทพรื้อทำลายอย่างบ้าคลั่ง
ทั้งยาอายุวัฒนะที่เปล่งประกายสีทอง อาวุธวิเศษที่ส่องแสงเซียนแวววาว ตลอดจนแร่ประหลาดและวัตถุดิบวิญญาณนานาชนิด
เจียงหลี่มองสมบัติที่กองเต็มพื้นจนตาแทบถลน
「โอ้โห… ของดีเต็มพื้นเลย!」
นี่ล้วนเป็นของชั้นเลิศจากสวรรค์ทั้งนั้น
ต่อให้เก็บทวนกลับไปโลกจริงได้แค่ไม่กี่เล่ม ก็เป็นอาวุธเทพในช่วงเริ่มต้นเกมได้สบาย ๆ
「แล้วจะรออะไรล่ะ? เก็บสิ!」
【ติ๊ง! ได้รับทวนทหารสวรรค์ ×5】
【ติ๊ง! ได้รับยาเยียวยาบาดแผลฟื้นคืนวสันต์ ×10】
【ติ๊ง! ได้รับกระจกแก้วคุ้มใจ ×5】
【……】
ข้อความระบบเด้งรัวไม่หยุด
เจียงหลี่ไม่สนว่ามันคืออะไร เก็บกวาดใส่กระเป๋าระบบไปให้หมด แม้แต่หมวกเกราะของทหารสวรรค์ที่ตกพื้นก็ไม่เว้น
มหาเทพกวัดแกว่งพลองสังหารศัตรูไปทั่วอยู่ข้างหน้า
ส่วนเจียงหลี่ก็แปลงร่างเป็นเครื่องเก็บของตกได้อย่างไร้ความรู้สึกอยู่ข้างหลัง
……
「เฮ้! ลิงป่า! หยุดเดี๋ยวนี้!」
เสียงตวาดดังมาจากด้านข้าง
เจียงหลี่ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง「ไม่หยุด」
เก็บของต่อ
นั่นคือทหารสวรรค์เกราะหนึ่งที่ถูกมหาเทพตีจนฝังดิน เหลือแขนโผล่ออกมาแค่ครึ่งเดียว
เขาได้แต่มองเจียงหลี่เก็บกระบี่ที่ตนทำตกไปอย่างตาละห้อย
「ลิงป่านี่! นั่นอาวุธของข้า เอาคืนมา!」
ได้ยินดังนั้น เจียงหลี่ก็ยัดมันลงกระเป๋าระบบเร็วขึ้นกว่าเดิม
ยังไม่ลืมเอ่ยอย่างสุภาพด้วยว่า「ขอบใจนะ」
「เจ้า!」
ทหารสวรรค์เกราะหนึ่งโมโหจนเป็นลมไป
อีกด้านหนึ่ง ทหารสวรรค์เกราะสองที่ถูกตีจนล้มเห็นน้ำเต้าที่ตนเก็บสะสมไว้ถูกเจียงหลี่หยิบฉวยไป ก็ร่ำไห้อย่างน่าเวทนา
「นั่นคือยาอายุวัฒนะที่ข้าสะสมมาตั้ง 100 ปีนะ!」
「ลิงป่านี่ นั่นของข้า!」
เจียงหลี่ทำหูทวนลม แถมยังเทยาเม็ดหนึ่งเข้าปากลองชิม
【ติ๊ง!】
【ผู้เล่นเจียงหลี่ใช้「ยาเลี้ยงต้นกำเนิด」×1】
【ค่าประสบการณ์ +50】
「โห!」
เจียงหลี่ดีใจจนสีหน้าเบิกบาน เมื่อค่าประสบการณ์ถึง 100 นางก็จะเลเวลอัปเป็นเลเวล 2 ได้แล้ว
「ยาดีจริง ๆ!」
นางกลืนต่ออีกหลายเม็ด จนเลเวลพุ่งขึ้นถึงเลเวล 3 อย่างรวดเร็ว
【ยินดีด้วย ค่าสมรรถภาพร่างกายของคุณเพิ่มขึ้นทั้งหมด!】
【พละกำลัง +10 ความว่องไว +12 ความแข็งแกร่ง +8…】
「อัปเลเวลเร็วขนาดนี้…」เจียงหลี่ดีใจสุด ๆ「สมกับเป็นยาเซียนจริง ๆ」
เหล่าทหารสวรรค์และขุนพลสวรรค์ที่ถูกนางกวาดของไปต่างร่ำไห้แทบไม่มีน้ำตา
「ลิงป่าบัดซบ! น่าชังยิ่งกว่าลิงปีศาจนั่นอีก!」
「ลิงปีศาจแค่ตีพวกเรา แต่นี่ปล้นกันซึ่ง ๆ หน้าเลยนะ!」
「ยาของข้า… กระบี่ของข้า…」
「ฮือ ๆ เหลือไว้บ้างสิ! ช่วยเหลือไว้ให้ข้าบ้าง!」
「ลิงป่าไร้ยางอายเอ๊ย!」
เจียงหลี่ตอบกลับในใจว่า: ศักดิ์ศรีงั้นหรือ?
ศักดิ์ศรีอะไร?
จะมีอะไรหอมหวานไปกว่าสมบัติฟ้าดินอีกล่ะ
ทรัพยากรกองเต็มพื้น ถ้านางไม่เก็บแล้วจะปล่อยไว้ให้คนอื่นหรือไง?
เป็นคนต้องรู้จักทำอะไรให้คุ้มค่า
นางก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป
ที่ใดที่นางผ่านไป ที่นั่นไม่เหลือแม้แต่ต้นหญ้า
บางครั้งเจอทหารสวรรค์ที่ยังพอต่อต้านได้ พวกเขาก็กอดสมบัติแน่นไม่ยอมปล่อย แม้ต้องตายก็ตาม
เจียงหลี่ไม่โวยวาย เพียงเท้าเอวแล้วอ้าปากเรียก
「มหาเทพ—」
「ให้ ๆ ๆ เอาไปเลย เอาไป!」ทหารสวรรค์คนนั้นจะรีบประคองสมบัติมามอบให้นางด้วยสองมือด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ถึงขั้นอ้อนวอนให้นางรับไป
「หยุดเรียกเถอะ ขอร้องล่ะ!」
「ถ้าลิงปีศาจ… ถ้ามหาเทพฟาดพลองลงมาทีเดียว ข้าคงไม่เหลือแม้แต่เศษซาก!」
พอเก็บไปเรื่อย ๆ เจียงหลี่ก็เริ่มรู้สึกเหมือนกำลังเดินซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ต
มีทุกอย่างครบครัน ทั้ง「ผงรวมวิญญาณ」「ยันต์ทะลวงอุปสรรค」「เหล็กเทียนกัง」…
……
ตำหนักโต้วซ่วย
ไท่ซ่างเหล่าจวินหนีไปนานแล้ว เหลือไว้เพียงน้ำเต้าทองม่วงเต็มชั้นวางโดยไม่มีใครดูแล
เมื่อเจียงหลี่เห็นภาพตรงหน้า ดวงตาก็แทบถลน
「นี่… นี่เป็นยาเซียนทั้งหมดเลยหรือ?!」
「อ๊ากกก! รวยแล้ว!」
ข้อความระบบยิ่งเด้งรัวราวกับกำลังบอกใบ้
【ยาไท่อี่บำรุงต้นกำเนิด ×5 ใช้แล้วได้รับค่าประสบการณ์ +1000 ต่อเม็ด】
【ยาหลอมวิญญาณ ×2 ใช้แล้วค่าสถานะจิตเพิ่ม +10 ต่อเม็ด】
【ยาหลอมกายตี้เสวียน ×5 ใช้แล้วค่าสถานะพละกำลังเพิ่ม +10 ต่อเม็ด】
เจียงหลี่ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มกินทันที
ยาไท่อี่บำรุงต้นกำเนิดหรือ? เอามาเม็ดหนึ่ง!
ยาหลอมวิญญาณหรือ? เอามาเม็ดหนึ่ง!
ยาหลอมกายหรือ? เอามาเม็ดหนึ่ง!
ยาเซียนละลายผ่านลำคอ กระแสความร้อนพลันแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
นางรู้สึกราวกับร่างกายกำลังถูกเปลวเพลิงหลอมชำระ กระดูกทุกชิ้นกำลังสร้างขึ้นใหม่
เจ็บปวดแต่ก็สุขสม
【เลเวล 3 → เลเวล 4!】
【เลเวล 4 → เลเวล 5!】
【ยินดีด้วย ผู้เล่นเจียงหลี่ถึงเลเวล 5 แล้ว!】
【คำเตือน ค่าประสบการณ์ของผู้เล่นล้นขีดจำกัดแล้ว】
【คุณถึงขีดจำกัดเลเวลของดันเจี้ยนปัจจุบันแล้ว…】
เจียงหลี่สัมผัสพลังอันพลุ่งพล่านในร่าง พลางมึนงงอยู่บ้าง
เดี๋ยวนะ นี่เพิ่งผ่านไปนานแค่ไหนเอง นางก็เลเวล 5 แล้วหรือ?
ตลอดทางไม่ได้ทำอะไรเลย เอาแต่กิน ๆ ดื่ม ๆ ก็เลเวล 5 แบบไม่เจ็บตัวแล้วหรือเนี่ย?
สมแล้วที่ต้องตามมหาเทพนี่แหละ!
แค่อัปเลเวลตัวเองยังไม่พอ
เจียงหลี่นึกขึ้นได้ว่าพลองทองก็อัปเลเวลได้เหมือนกัน
ในเกมเทพเจ้าลงมา สิ่งของนอกกายอย่างพลองทองจะถูกระบบเรียกรวม ๆ ว่า「ยุทโธปกรณ์ตำนาน」
ยุทโธปกรณ์ตำนานยังรวมถึงอุปกรณ์วิเศษ สมบัติวิเศษ และวัตถุดิบชนิดต่าง ๆ อีกมากมาย บางอย่างมาจากของประทานจากเทพเจ้า บางอย่างก็ได้มาจากตัวดันเจี้ยนเอง
หากต้องการอัปเลเวล ก็แค่ใช้วัตถุดิบอัปเกรดที่มีคุณสมบัติเดียวกัน
อย่างพลองทองก็ใช้วัตถุดิบประเภททองเกิงจินมาอัปเกรดได้ หากหาเหล็กอุกกาบาตที่มีต้นกำเนิดเดียวกันเจอได้ก็ยิ่งดี
ขณะที่นางกำลังคิดเพลิน ๆ ก็ได้ยินมหาเทพเรียกขึ้นมา
「เด็กดี รีบมานี่!」
「ข้าเฒ่าซุนจะพาเจ้าไปสถานที่ดี ๆ!」
เจียงหลี่กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
สถานที่ดี ๆ หรือ?
ชอบเลย!
……
เจียงหลี่มาถึงงานเลี้ยงลูกท้อเซียน
คนหายไปหมดแล้ว แต่บนโต๊ะหยกยังมีผลเซียนและสุราหยกหลากสีวางอยู่
มหาเทพเลือกผลไม้ดี ๆ มาสองสามลูกแล้วส่งให้เจียงหลี่
「ลองชิมดูสิว่าผลไม้สวรรค์หวานหรือไม่!」
เจียงหลี่「!」
มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยหรือ?
นางกอดผลเซียนไว้แล้วกัดกินจนแก้มเปื้อนน้ำผลไม้ ยังไม่ลืมชวนมหาเทพด้วย
「ท่านก็กินด้วยสิ!」
「กินลูกท้อกัน!」
【ติ๊ง!】
【กินผลวิญญาณเซียน ได้รับค่าประสบการณ์ +500】
【ดื่มสุราหยก ได้รับค่าประสบการณ์ +500】
【……】
【คำเตือน คุณถึงขีดจำกัดเลเวลของดันเจี้ยนปัจจุบันแล้ว!】
เจียงหลี่ไม่ใส่ใจ
อร่อยก็พอแล้ว
แต่เห็นได้ชัดว่าระบบทนไม่ไหวแล้ว
【ตรวจพบความผิดปกติของความคืบหน้าเนื้อเรื่อง…】
【เนื้อเรื่องหลักกำลังจะถูกบังคับให้ดำเนินต่อ】
【กำลังเปลี่ยนฉาก…】
เจียงหลี่「???」
เดี๋ยวก่อน ไอ้ระบบเฮงซวย นางยังกินไม่หมดเลยนะ!
ถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?!
ก็แค่เก็บเศษเหล็กเศษทองแดงเพิ่มนิดหน่อย กินยาเพิ่มไม่กี่เม็ด แถมยังกินผลเซียนดื่มน้ำหยกอีกหน่อยเองไม่ใช่หรือไง?
ใจแคบเกินไปแล้วมั้ง
แต่ในวินาทีต่อมา ภาพตรงหน้าก็บิดเบี้ยวไปทันที
……
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เจียงหลี่พบว่าตัวเองยืนอยู่ในตำหนักโอ่อ่าหรูหรา
อาคารใหญ่โตโอฬาร บรรยากาศยิ่งใหญ่ตระการตา
เสามังกรสูงเสียดเมฆ บนเพดานวาดภาพดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวไว้
ที่นี่คือ… ตำหนักหลิงเซียว
ทว่าภายในตำหนักกลับว่างเปล่า บนบัลลังก์มังกรไร้เงาเง็กเซียนฮ่องเต้
เง็กเซียนฮ่องเต้อยู่ที่ไหน?
เหล่าเทพเซียนล่ะ?
ทำไมถึงไม่มีแม้แต่เงาผีสักตน
เนื้อเรื่องนี่มันยังไงกัน?
จู่ ๆ เจียงหลี่ก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
เนื้อเรื่องมาถึงตำหนักหลิงเซียวแล้ว ตามลำดับเรื่องของการก่อกวนราชสำนักสวรรค์ หลังจากบุกถึงตำหนักหลิงเซียว ตัวละครสุดท้ายที่ควรปรากฏก็คือ—
พระยูไลจากแดนประจิม!
สีหน้าเจียงหลี่เปลี่ยนไปทันที
ระบบบังคับพานางมาถึงตอนจบแล้วหรือ?
แต่ปัญหาคือ นางจะออกจากเกมยังไงล่ะ!
เดี๋ยวก่อน ถ้าพระยูไลกับมหาเทพเทียมฟ้าปะทะกัน นางซึ่งเป็นมือใหม่เลเวล 5 ต้องอยู่ดูด้วยหรือไง?
เจียงหลี่เพิ่งคิดถึงตรงนี้
เสียงสวดมนต์พลันดังมาจากสุดขอบฟ้า
แสงสีทองเจิดจ้าสาดสว่างขึ้นจากแดนประจิม ในชั่วพริบตาก็กลบแสงทั้งหมดในสามภพ
จากนั้นแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ถาโถมลงมาจากฟากฟ้า
นางเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก แล้วเห็นร่างธรรมกายสีทองปรากฏเหนือหมู่เมฆ
พระพุทธรูปนั้นมีรัศมีสง่างาม รอบกายแผ่พุทธรัศมีนับหมื่นจั้ง
นั่นคือพระยูไลจากแดนประจิม
ในเวลานี้เอง ฝ่ามือสีทองขนาดมหึมาก็ยื่นเข้ามาจากนอกฟากฟ้า
เจียงหลี่นึกถึงฉากสุดท้ายของการก่อกวนราชสำนักสวรรค์ขึ้นมา—
พระยูไลสะกดมหาเทพ
……
「ลิงปีศาจ เจ้ารู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำบ้างหรือไม่?」
พุทธรัศมีสาดส่องไปทั่ว ดอกบัวทองผลิบาน
เสียงกึกก้องของพระยูไลดังกังวานระหว่างฟ้าดิน จนแก้วหูเจียงหลี่เจ็บระบม
มหาเทพไร้ซึ่งความหวาดกลัว แสงสีทองในดวงตาพลุ่งวาบ จิตต่อสู้ไม่เพียงไม่ลดลง กลับลุกโชนยิ่งกว่าเดิม
「เจ้าเป็นตัวอะไร!」
「กล้าดียังไงมายุ่งเรื่องของข้าเฒ่าซุน!」
ร่างมหาเทพขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กลายเป็นกายธรรมสูงหมื่นจั้งเช่นเดียวกัน
เขากวัดแกว่งพลองทองที่ค้ำฟ้าค้ำดิน ฟาดใส่พระยูไลอย่างรุนแรง
แต่ในชั่วขณะนั้น ฝ่ามือยักษ์กลับชะงักไปครู่หนึ่ง
พระยูไลทอดสายตามองลงมา
「เอ๊ะ?」
เสียงพึมพำดังมาจากฟ้าเก้าชั้น
「ตัวแปรที่ไม่ควรปรากฏ ณ ที่แห่งนี้งั้นหรือ?」
วินาทีถัดมา ฝ่ามือยักษ์เปลี่ยนทิศทาง แล้วตบใส่เจียงหลี่อย่างแรง!
「เชี่ย!」
เจียงหลี่มึนงงไปทันที
เดี๋ยวนะ ทำไมมันพุ่งมาหานางล่ะ?
ดันเจี้ยนจบแบบนี้หรือ?
ระบบบัดซบเอ๊ย!
「เด็กดี รีบหลบไป!」มหาเทพเห็นว่าฝ่ามือยักษ์ล็อกเป้ามาที่เจียงหลี่ ก็โกรธจนแทบถลนตา
แต่เจียงหลี่จะหลบพ้นได้อย่างไร?
นางมีเลเวลแค่ 5 ส่วนคู่ต่อสู้คือพระยูไล
นี่เป็นการโจมตีระดับสังหารตามเนื้อเรื่อง
แทบจะทันทีที่พระยูไลฟาดฝ่ามือลงมา มันก็ซัดเข้าใส่ร่างเจียงหลี่แล้ว
「ตูม!」
พุทธรัศมีระเบิดกระจาย
เจียงหลี่รู้สึกว่าร่างกายแตกสลายในพริบตา
【คำเตือน! ผู้เล่นได้รับบาดเจ็บถึงชีวิต!】
【ค่าพลังชีวิตเหลือศูนย์】
【กำลังเปิดใช้งานกลไกคุ้มครอง…】
ภาพตรงหน้าพร่ามัว เจียงหลี่ทรุดลงกับพื้น
「เจ้าลิงน้อย!」
เสียงมหาเทพดังมาจากที่ไกลแสนไกล แต่ไม่นานเขาก็พุ่งมาถึงข้างกายนาง
「ห้ามหลับนะ!」
「ข้าเฒ่าซุนมียาแก่นทอง มีลูกท้อเซียน! พญายมเฒ่าไม่กล้ารับตัวเจ้าหรอก!」
เขาลนลานคลำหาของตามตัว แล้วยัดสมบัติช่วยชีวิตใส่ปากนาง
แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร เขาก็ทำได้เพียงมองลิงน้อยผอมแห้งที่ติดตามเขามาตลอด ค่อย ๆ หมดลมหายใจลงต่อหน้าต่อตา
「มหาเทพ…」
เจียงหลี่ฝืนยกมือขึ้น อยากสัมผัสแก้มของมหาเทพ
แต่ทำไม่ได้
นางขยับปาก เลือดสด ๆ ไหลทะลักออกจากมุมปากไม่หยุด
「…ไม่เป็นไร…」
「ข้าไม่ตายหรอก…」
「รอ…」
นางอยากพูดอะไรอีก แต่ในลำคอกลับมีเพียงเลือดคำใหญ่ทะลักออกมา
โปรแกรมบังคับเตะออกจากดันเจี้ยนของระบบเริ่มทำงานแล้ว
ร่างกายของนางกำลังสูญเสียชีวิตอย่างรวดเร็ว
การที่ยังพูดประโยคเหล่านี้ออกมาได้ ก็เป็นผลจากการฝืนสุดกำลังแล้ว
มหาเทพจ้องมองลิงน้อยในอ้อมแขนที่กำลังเลือนหายไปอย่างเหม่อลอย
ร่างผอมบางเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดซึมชุ่มเสื้อผ้า ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงจ้องมองเขาอย่างดื้อรั้น
เหมือนครั้งนั้นบนภูเขาดอกไม้ผล
ทั้งที่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว แต่กลับไม่ยอมล้มเลิก
เขามองลิงน้อยที่ติดตามตนมาไม่ถึงวัน
ลิงน้อยที่ฝ่าฝืนแรงกดดันจากทหารสวรรค์ เดินจากยอดเขาดอกไม้ผลมาหาเขา
ลิงน้อยที่โบกธงส่งเสียงเชียร์อยู่ข้างหลังเขา
ลิงน้อยที่มีแต่ความเลื่อมใสเต็มดวงตา
ลิงน้อยที่ยื่นผลไม้ให้เขา
……ตายไปแบบนี้แล้วหรือ?
ตายในอ้อมแขนของเขา
มหาเทพค่อย ๆ ลุกขึ้น จ้องพระยูไลที่อยู่เหนือหมู่เมฆ
เพลิงโทสะที่เผาผลาญฟ้าดินลุกโชนในดวงตาเพลิงมองทะลุปรปักษ์
「ไอ้โล้น!」
「เจ้ากล้าฆ่าเด็กของข้าเชียวหรือ!」
「ข้ากับเจ้าอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันไม่ได้แล้ว—!」
ไอปีศาจท่วมฟ้าพวยพุ่งขึ้นสู่สวรรค์
พลองทองขยายใหญ่จนถึงขีดสุด แสงสีทองฉีกกระชากฟากฟ้า
จิตสำนึกของเจียงหลี่กำลังเลือนหายอย่างรวดเร็ว
นางรู้ว่าตัวเองกำลังจะถูกบังคับให้ออกจากดันเจี้ยนแล้ว
คงอีกไม่นานหน้าสรุปผลก็จะเด้งขึ้นมา
แต่ก่อนจิตสำนึกเสี้ยวสุดท้ายจะสลายไป นางรู้สึกว่าดวงวิญญาณของตนหลุดออกจากร่างชั่วขณะ
เพียงชั่วขณะนั้น เจียงหลี่ก็พยายามสุดกำลังพุ่งไปทางมหาเทพ
นางไม่รู้ว่าสภาพวิญญาณจะส่งเสียงไปถึงหรือไม่
แต่ก็ยังลองดู
นางพูดว่า—
「มหาเทพ」
「อย่าเสียใจเพราะข้าเลย」
「พวกเราจะได้พบกันอีก」
「ในเมื่อจุดจบของการก่อกวนราชสำนักสวรรค์ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องอยู่ใต้ภูเขาห้านิ้ว」
「เส้นทางจาริกตะวันตกยาวไกลนัก ข้าจะไปเป็นเพื่อนท่านเอง」
「ข้าจะต้องหาดันเจี้ยนจาริกตะวันตกให้เจอ แล้ว…」
「ตามหาท่านให้พบ」