“แย่แล้ว หวังเอี้ยนเอี้ยนสมองทึบหรือไง ถึงได้โดดลงไปแบบนี้” สมาชิกคอมมูนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันตะลึง
“นี่ไม่ใช่ความโง่หรอก เป็นกลเม็ดชั้นยอดต่างหาก”
“ใช่แล้ว หวังเอี้ยนเอี้ยนคิดจะใช้วิธีนี้บีบให้เลขาพรรคยอมจำนน”
“เร็ว... รีบช่วยคนเร็วเข้า” หัวหน้ากองผลิตปวดหัวจนแทบระเบิด สมาชิกคอมมูนคนอื่น ๆ ก็ไม่คิดว่าหวังเอี้ยนเอี้ยนจะโดดลงแม่น้ำจริง ๆ
แต่สมาชิกชายไม่มีใครกล้าลงไป เพราะหวังเอี้ยนเอี้ยนเป็นผู้หญิง หากมีการสัมผัสใกล้ชิดกันในน้ำ แบบนั้นก็ต้องแต่งงานกับเธอไม่ใช่หรือ?
ทว่าผู้หญิงที่ว่ายน้ำเป็นก็มีไม่มาก ทุกคนจึงได้แต่ยืนร้อนใจอยู่ริมฝั่ง ตะโกนว่า “เร็วเข้า ถ้าไม่รีบช่วย หวังเอี้ยนเอี้ยนจะจมน้ำตายแล้ว”
“ใช่แล้ว แม่น้ำสายนี้มีคนจมน้ำตายไปไม่น้อยเลย”
“โฮสต์ คุณไม่ลงไปช่วยคนหรือ?” ระบบถามเจียงเซี่ยอย่างสงสัย “ฉันจำได้ว่าคุณว่ายน้ำเป็นนี่”
“ไม่ไป” เจียงเซี่ยไม่ได้คิดจะลงไปช่วย คนที่คิดหาเรื่องใส่ตัวจนกระโดดลงแม่น้ำเอง แถมยังโดดต่อหน้าสมาชิกชายตั้งมากมาย คนที่เสียชื่อก็มีแต่เธอเท่านั้น
ตอนนี้นอกจากต้องปกป้องตัวเองแล้ว เธอยังมีหน้าที่ดูแลครอบครัวคุณตาอีกด้วย เธอไม่คิดจะเอาชื่อเสียงหรือสิ่งอื่นของตัวเองไปแลกเพื่อคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเธอ
จะว่าเธอเลือดเย็นก็ได้ จะว่าโหดร้ายก็เชิญ อย่างไรเสียหวังเอี้ยนเอี้ยนก็คงไม่เป็นอะไรมากหรอก
ถึงอย่างไรเลขาพรรคหวังก็เป็นเจ้าหน้าที่รัฐ ต่อให้ทำเพื่อรักษาตำแหน่งของตัวเอง เขาก็ไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวเป็นอะไรไปหรอก