“แม่คะ หนูไปดูเอง” ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจียงเซี่ยพูดจบก็หันไปห้องข้าง ๆ ทันที พอเห็นเจียงเซี่ยก็รีบกลับมาหาคุณทวดหญิงแซ่หาน “แม่คะ ซีเซียมาแล้ว หนูจะพาแม่ไปค่ะ”
เมื่อป้าสะใภ้เล็กได้ยินเช่นนั้น ก็รีบประคองคุณทวดอีกข้างหนึ่งทันที ด้านหลังยังมีหานเยี่ยนซวง ลูกสาวของป้าสะใภ้เล็กเดินตามมาด้วย
เมื่อเจียงเซี่ยมาถึง คนในตระกูลหานก็พากันล้อมเธอไว้
เห็นทุกคนทำท่าจะถามอะไรบางอย่าง เจียงเซี่ยจึงชิงพูดก่อน “คุณตาคะ ข้างห้องยังมีคนนอกอยู่ไหมคะ”
เมื่อคุณตาแซ่หานได้ยิน ก็เหลือบมองกระท่อมหลังคามุงจากทางขวามือ “ไม่ต้องห่วง ข้างห้องเป็นท่านหัวหน้าตู้กับภรรยาของเขา ไว้ใจได้”
เจียงเซี่ยเชื่อคุณตาของเธอ ในเมื่อท่านบอกว่าไว้ใจได้ ก็ย่อมไว้ใจได้
“คุณตา คุณยายคะ เดี๋ยวหนูรินน้ำให้ก่อนนะคะ” เจียงเซี่ยเห็นตั้งแต่เมื่อครู่ว่าร่างกายของผู้สูงวัยทั้งสองดูไม่ค่อยดีนัก
แม้จะเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้แค่สองเดือนกว่า แต่ที่นี่จะเป็นที่ที่คนอยู่ได้อย่างไร
นับจากครั้งก่อนที่ได้พบคุณตาคุณยาย ทั้งสองดูทรุดโทรมลงไปมาก
เธอกลัวว่าคำพูดต่อจากนี้จะกระทบกระเทือนจิตใจผู้สูงวัยทั้งสอง จึงคิดว่าเตรียมตัวไว้ก่อนจะดีกว่า
คนในบ้านไม่รู้ว่าเจียงเซี่ยคิดจะทำอะไร แต่หานยี่ถัง ลุงใหญ่ของเธอ หันไปหยิบชามสองใบจากโต๊ะข้าง ๆ มาให้ทันที
เจียงเซี่ยรับชามมา เทน้ำจากน้ำพุวิเศษที่เจือจางไว้ในกาน้ำลงไปชามละครึ่งชาม แล้วส่งให้ผู้สูงวัยทั้งสอง “คุณตา คุณยาย ดื่มให้หมดนะคะ แล้วหนูจะบอกว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”
เมื่อผู้สูงวัยทั้งสองได้ยิน ก็สบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะดื่มน้ำจากน้ำพุวิเศษลงไปโดยไม่ลังเล