ชะตาชาติลี้ลับ: เปิดเรื่องสวมบทหยางเจียนตาผี

ตอนที่ 1 ชะตากรรมอาถรรพ์: เปิดฉากรับบทผีตาหยางเจียน

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"ท่านครับ ท่านแน่ใจหรือว่าจะให้หลอมทองคำทั้งหมดนี้เป็นกล่อง?"

ชั้นสองของร้านทอง ผู้จัดการมองแบบวาดบนโต๊ะ สีหน้าดูประหลาดใจ

สิ่งที่วาดในแบบ เรียกได้ว่าเป็นกล่องก็ไม่เชิง แต่เหมือนโลงศพจำลองขนาดย่อมมากกว่า

ยาวหกสิบเซนติเมตร กว้างยี่สิบเซนติเมตร ภายในไม่มีการตกแต่งใดๆ จุดต่อต้องปิดผนึกสนิท ที่แปลกที่สุดคือ ลูกค้ายังย้ำอีกว่า ห้ามปนโลหะชนิดอื่น

"แน่ใจ"

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงสงบ

เขาดูอายุแค่ประมาณยี่สิบปี รูปร่างค่อนข้างผอม ผิวซีดเผือดไร้เลือด ระหว่างคิ้วมีรอยขีดแนวตั้ง ดูเหมือนบาดแผล เสื้อแขนยาวสีดำปกปิดร่างกายมิดชิด ถึงแม้จะเป็นหน้าร้อนจัด ก็ไม่เผยผิวหนังให้เห็นมากนัก

ที่เท้าของชายหนุ่ม ยังมีวัตถุทรงยาวห่อด้วยผ้าดำวางอยู่

เหมือนไม้เท้า แต่พันไว้หนาเทอะทะ หรือไม่ก็เหมือนถุงใส่ศพ

ผู้จัดการอดมองสองสามรอบไม่ได้

"แต่ตอนนี้ราคาทองคำสูงมาก ถ้าทำตามที่ท่านต้องการ ค่าวัสดุบวกค่าแรง อย่างน้อยต้องสี่ล้านเจ็ดแสน"

"เงินไม่ใช่ปัญหา"

เฉินหยวนผลักบัตรธนาคารออกไป

"ฉันมีข้อกำหนดแค่สามข้อ"

"หนึ่ง ทำให้เสร็จโดยเร็ว"

"สอง ห้ามลดคุณภาพงาน"

"สาม..."

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ดวงตาสีดำนิ่งจ้องผู้จัดการ

"เมื่อทำเสร็จแล้ว อย่าเปิดมัน"

ผู้จัดการตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะอย่างเก้อเขิน

"ท่านวางใจได้ เราจะเคารพความเป็นส่วนตัวของลูกค้าแน่นอน แต่ยังไงมันก็แค่กล่องเปล่า เราจะเปิดมันทำไมล่ะ?"

"ตอนนี้แน่นอนว่าว่างเปล่า"

เฉินหยวนละสายตากลับ

"แต่หลังจากนี้ไม่แน่"

รอยยิ้มบนใบหน้าผู้จัดการแข็งทื่อลงเล็กน้อย

จู่ๆ เขารู้สึกว่าอุณหภูมิแอร์เหมือนลดลงสองสามองศา แววตาของชายหนุ่มตรงหน้าก็ไม่ได้เหมือนพูดเล่น

แววตาแบบนั้นมันสงบเกินไป

สงบจนไม่เหมือนคนปกติ

ครู่ต่อมา ผู้จัดการถือบัตรธนาคารและแบบวาดออกจากห้องไป

จนกระทั่งประตูปิด เฉินหยวนจึงยกมือขึ้นดูเวลา

[ความคืบหน้าการแสดงบทบาท: 39%]

[ตัวละครที่กำลังแสดง: ผีตาหยางเจียน]

[ความสามารถที่ได้รับ: ตาผี, อาณาเขตผีที่บกพร่อง, เงาผีไร้หัว, ตะปูโลงศพ]

[คำเตือน: พลังของผีร้ายไม่ใช่ของขวัญ การใช้พลังอาถรรพ์มากเกินไป จะเร่งให้ผีร้ายฟื้นคืนเร็วขึ้น]

ข้อความสีแดงเข้มหลายบรรทัดที่มีเพียงเฉินหยวนมองเห็น ปรากฏขึ้นในสายตา

เขาจ้องคำเตือนบรรทัดสุดท้ายสองสามวินาที ใบหน้าไร้อารมณ์ใดๆ

สามปีก่อน เฉินหยวนข้ามมิติมาสู่โลกที่ชื่อว่าดาวครามแห่งนี้

เมื่อเทียบกับชาติก่อน โลกนี้เทคโนโลยีล้ำหน้ากว่า ประชากรก็มากมายกว่า อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ลี้ลับในโลกนี้ช่างมากเกินไป เฉพาะประเทศมังกรเดียว ในแต่ละปีมีคนหายตัวไปอย่างลึกลับมากถึงหลายล้านคน!

และข่าวผีสิงก็ปรากฏอยู่บ่อยครั้ง เช่น หมู่บ้านหนึ่งที่คนทั้งหมู่บ้านหายตัวไปในคืนเดียวกลายเป็นหมู่บ้านผีสิง; ในเมืองเล็กๆ มีทารกหายตัวบ่อยครั้ง ตำรวจสอบสวนก็ไร้ผล...

สำหรับคนทั่วไป นี่เป็นเพียงเหตุการณ์ที่มีในข่าว

แต่สำหรับเฉินหยวน นี่คือสัญญาณของการฟื้นคืนของอาถรรพ์

โชคดีที่หลังจากข้ามมิติมา เฉินหยวนได้รับระบบการแสดงบทบาท

ตัวละครแรกที่ระบบสุ่มให้เขาชื่อ หยางเจียน

คนที่ควบคุมผีร้าย จัดการเหตุการณ์อาถรรพ์ แต่ก็ค่อยๆ สูญเสียความรู้สึกของคนปกติไปเพราะการกัดกร่อนของอาถรรพ์

ตอนแรกที่รู้ว่าตัวเองได้ตัวละครนี้ เฉินหยวนไม่ได้รู้สึกโชคดี

เพราะตัวละครอื่นได้พลังมา อย่างมากก็แค่ต้องฝึกฝนหรือทำภารกิจ

แต่การแสดงเป็นหยางเจียน มันตายได้จริง

ตาผีลืมทุกครั้ง การกัดกร่อนของอาถรรพ์ก็ลึกขึ้นอีกขั้น; เงาผีไร้หัวดูเหมือนจะกดตาผีได้ แต่ก็เป็นผีที่อาจควบคุมไม่ได้ทุกเมื่อเหมือนกัน

สิ่งที่เรียกว่าการแสดงบทบาท ไม่เคยเป็นแค่การเลียนแบบคำพูดและการกระทำ

แต่คือการแบกรับค่าใช้จ่ายที่เท่ากัน

โชคดีที่เมื่อความคืบหน้าการแสดงบทบาทเพิ่มขึ้น เฉินหยวนก็ค่อยๆ เชี่ยวชาญความสมดุลระหว่างพลังอาถรรพ์สองชนิด

อย่างน้อยในระยะเวลาสั้นๆ เขายังไม่ตายเพราะการฟื้นคืนของผีร้าย

ปัญหาคือ เหตุการณ์อาถรรพ์ในโลกนี้ซับซ้อนมาก อาถรรพ์ยังไม่ฟื้นคืนเต็มที่ หายากที่จะพบ และไม่มีผู้ควบคุมผี

เพื่อเพิ่มความคืบหน้าการแสดงบทบาท เฉินหยวนจึงต้องหาทางจากด้านอื่น

รักษาความสงบ วิเคราะห์อันตราย ละทิ้งการตัดสินใจที่ไร้เหตุผล; มักจะวางแผนจากสถานการณ์เลวร้ายที่สุด และเตรียมภาชนะทอง กระสอบศพทอง และเครื่องมือต่างๆ ที่อาจใช้ได้ล่วงหน้า

เวลาสามปี ความคืบหน้าแค่ถึงสามสิบเก้าเปอร์เซ็นต์

ครึ่งปีหลัง แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย

เฉินหยวนไม่รีบร้อน

อย่างน้อยก็ยังไม่มีกรณีที่คนทั้งเมืองหายไปทันที แปลว่าสถานการณ์ยังไม่แย่ที่สุด

ความคืบหน้าการแสดงบทบาทช้าหน่อย ยังดีกว่าเจอผีจริงๆ

คิดได้ดังนั้น เขาก้มลงหยิบถุงดำที่เท้า

แต่ทว่า ขณะที่นิ้วสัมผัสถุง เสียงเย็นชาหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวโดยไม่มีความผิดปกติใดๆ

[ตรวจพบอาถรรพ์บนดาวครามกำลังจะฟื้นคืน]

[เขตหวงห้ามชะตากรรมชาติเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ]

[หนึ่งร้อยเก้าสิบเจ็ดประเทศและภูมิภาคทั่วโลก จะสุ่มเลือกผู้เข้าร่วมหนึ่งคน]

[ผู้เข้าร่วมจะเข้าสู่เขตหวงห้ามชะตากรรมชาติในสิบนาที และจะมีการถ่ายทอดสดตลอดเวลา รับชมได้บนเว็บไซต์วิดีโอหลักทุกแห่ง!]

[ทรัพยากรที่ได้ในเขตหวงห้าม จะถูกทำให้เป็นจริงสู่โลกความเป็นจริงในระดับร้อยเท่า]

[ผู้เข้าร่วมผูกพันกับประเทศที่สังกัด หากผู้เข้าร่วมตาย ประเทศที่สังกัดจะถูกอาถรรพ์รุกรานแบบสุ่ม อายุขัยเฉลี่ยของประชาชนลดลงหนึ่งปี อัตราการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมาก]

[ขอให้ผู้เข้าร่วมทุกคนจดจำกฎต่อไปนี้]

[หนึ่ง: ไม่มีพื้นที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงในเขตหวงห้าม]

[สอง: อย่าเชื่อคนแปลกหน้าง่ายๆ]

[สาม: ทรัพยากรมักมาพร้อมกับอันตราย]

[สี่: บางพื้นที่มีปรากฏการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายด้วยเหตุผลธรรมดา โปรดค้นหากฎของมันด้วยตนเอง]

[ห้า: แต่ละประเทศสามารถส่งข้อมูลถึงผู้เข้าร่วมได้ทุกเจ็ดวัน ข้อมูลต้องไม่เกินหนึ่งร้อยตัวอักษร]

[หก: การมีชีวิตอยู่สำคัญกว่าการได้ทรัพยากร]

[นับถอยหลัง: 09:59]

เสียงเย็นชาดังขึ้นในหัวของทุกคนทั่วโลกพร้อมกัน

ชั้นหนึ่งของร้านทองมีเสียงอุทานดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

บางคนคิดว่านี่คือการเล่นตลกแบบใหม่ บางคนหยิบโทรศัพท์ออกมาดูข่าว บางคนตื่นเต้นตะโกนว่านี่คือโอกาสที่สวรรค์มอบให้ดาวคราม สรุปคือ เสียงต่างๆ ปะทุขึ้นพร้อมกันในเวลานี้!

นี่มันบ้าอะไรเนี่ย! ฉันจะปลุกระบบแล้วหรือ?

"อาถรรพ์รุกราน? ฉันบอกแล้วว่าในเน็ตพูดจริง ฉันเคยเจอผีมาก่อน!!"

โว้ยโว้ย พวกแกได้ยินกันหมดใช่ไหม? นี่เทพเจ้ามาแสดงปาฏิหาริย์แล้ว อามิโตฟุ อามิโตฟุ!

"เกี่ยวอะไรกับพระพุทธเจ้าเล่า พวกแกหลับตารวมสมาธิดูสิ จะเห็นคำบรรยายได้! กฎนี้สนุกดี เหมือนเลือกตัวแทนจากมนุษย์ทั้งหมด ไปผจญภัยในที่ไหนสักแห่ง?"

"โลกนี้มีผี! นี่คือประเด็นสำคัญโว้ย??"

ขณะนี้ ปฏิกิริยาทั่วโลกต่างกัน แต่ล้วนตกตะลึง และ... ฉลอง!

เพียงเพราะเหตุการณ์ตรงหน้าช่างเหนือจินตนาการ สิ่งแบบนี้จู่ๆ ปรากฏขึ้น จะต่างจากการรุกรานของมนุษย์ต่างดาวตรงไหน?

แล้วก็ อาถรรพ์รุกราน ทรัพยากรเป็นจริงร้อยเท่า

นี่หมายความว่า การเลือกผู้เข้าแข่งขัน จะเกี่ยวข้องกับชะตากรรมของประเทศ? ถ้าพลาด บางทีทั้งประเทศอาจล่มสลาย!

ชั่วขณะหนึ่ง คนทั้งโลกระเบิดความคึกคัก!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป