เติ้งจงหมุนดาบกลับฟันกวาด คมดาบฟันเข้าที่ต้นขาของทหารเซียนเปย เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ ทหารเซียนเปยร้องโหยหวน พลิกตกจากกำแพงเมืองลงไป
แต่ทหารเซียนเปยยังคงหลั่งไหลขึ้นมาไม่ขาดสาย
กำแพงเมืองช่วงตะวันออกมีบันไดยักษ์สามตัวพาดขึ้นมาพร้อมกัน ทหารเซียนเปยปีนขึ้นมาราวกับฝูงมด จำนวนทหารรักษาด่านมีไม่พอ อุดช่องรบตรงนี้ก็อุดตรงนั้นไม่ไหว
ชายหนุ่มคนหนึ่งถูกทหารเซียนเปยสองคนรุมโจมตีพร้อมกัน ดาบเล่มหนึ่งแทงเข้าไปในท้อง เขาร้องโหยหวนแล้วล้มลงบนกำแพงเมือง
ดวงตาของเติ้งจงแดงก่ำ
เขาคำรามแล้วพุ่งเข้าไป ดาบยาวฟันซ้ายป่ายขวา ฟันทหารเซียนเปยล้มลงติดกันสามคน แต่แขนซ้ายของเขาก็ถูกดาบโค้งกรีดเป็นแผลลึกจนเห็นกระดูก
“เฒ่าเชียน! พาคนไปเสริมกำลังช่วงตะวันออก!” เกาหยางเห็นสถานการณ์ทางฝั่งตะวันออกจากกลางกำแพงเมือง จึงรีบส่งคนไปช่วยทันที
เฒ่าเชียนพาทหารเก่ายี่สิบคนบุกไป
ทหารเก่าเหล่านี้ล้วนคัดเลือกมาจากทหารพ่ายแพ้ของทัพชายแดน ประสบการณ์การรบย่อมเหนือกว่าชายหนุ่มทั่วไปมากนัก
เมื่อไปถึงช่วงตะวันออก พวกเขาก็ประคองแนวรบให้มั่นคงได้ทันที
ช่องโหว่บนกำแพงเมืองช่วงตะวันออกถูกอุดไว้ชั่วคราว
เกาหยางยังไม่ทันได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก เสียงกระแทกหนักหน่วงก็ดังมาจากทางประตูเมือง
ตึง!
กำแพงเมืองทั้งแนวสั่นสะเทือนไปด้วย
รถบุ้งประตูมาถึงแล้ว
มู่หยงตู้ระดมรถบุ้งประตูทั้งสามคันไปยังทิศทางประตูเมือง
หน่วยโล่ตั้งแผนกรูปเต่าล้อมรอบรถบุ้งประตู โล่ใหญ่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ห่อหุ้มรถบุ้งประตูไว้ราวกับเต่าเหล็กตัวหนึ่ง
ลูกธนูจากบนกำแพงเมืองยิงใส่จนเกิดเสียงดังแกร๊ง ๆ แต่กลับยิงทะลุไม่เข้าเลย