เสิ่นอี๋ค่อย ๆ ได้สติขึ้นมาอย่างเลื่อนลอย พบว่าเบื้องหน้ามืดสนิท เมื่อลูบเจอพื้นเย็นเฉียบ จึงรู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังนั่งอยู่บนพื้น
เธอรีบหยิบไฟฉายออกจากเป้ ส่องดูรอบ ๆ แล้วพบว่าที่นี่คือตู้รถไฟที่ปิดมิดชิด
หนีวหนีวกับแมวลายตัวน้อยหายไปแล้ว เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ก็ไม่อยู่เช่นกัน ทั้งตู้รถมีเพียงเธอคนเดียว ว่างเปล่าไร้ผู้คน
เธอรีบลุกขึ้นพลางทบทวนอย่างรวดเร็วว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เธอจำได้ว่ากำลังลงดันเจี้ยนเขาวงกตกับเพื่อนร่วมทีม ด่านก่อนหน้าเป็นด่านที่เก็บลูกอมได้ฟรี ๆ แล้วด่านนี้…
เธอเข้ามาได้ยังไงกันนะ?
คิดอย่างไรก็นึกไม่ออก ความรู้สึกเหมือนความทรงจำขาดหายทำให้เธอไม่สบายใจอย่างมาก โดยเฉพาะหนีวหนีวที่หายไป!
“หนีวหนีว——”
“เสี่ยวฮวา——”
เธอตะโกนเรียกหลายครั้ง ได้ยินเพียงเสียงสะท้อนของตัวเอง เธอค่อย ๆ เดินไปที่หน้าต่างแล้วแอบมองออกไป นอกตู้รถมืดสนิท