"เกมอะไรเหรอ?"
"พี่หมายถึง CS?"
ลัวเหวินเจี๋ยอัดเปาะเปี๊ยะชิ้นสุดท้ายจนหมดคำ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเฉินฟานถามอะไร
"มีเยอะครับ ช่วงนี้มันฮิตมาก และส่วนใหญ่ก็จะเป็นกลุ่มเพื่อนในห้องพักชวนกันมาตั้งห้องเล่น"
ลัวเหวินเจี๋ยล้วงบุหรี่ออกมา หยิบมวนหนึ่งยื่นให้เฉินฟาน
เฉินฟานยื่นมือไปรับ แต่ไม่ได้จุดไฟ กลับถือไว้ในมือแล้วบี้เล่นเบา ๆ
ลัวเหวินเจี๋ยจุดบุหรี่ของตัวเอง สูดไปหนึ่งคำก่อนจะพูดต่อ
"บอกตามตรง ผมสังเกตมานานแล้วว่าช่วงนี้ลูกค้าเริ่มหันมาเล่นเกมนี้กันมากขึ้นเรื่อย ๆ และที่โรงเรียนเองก็มีผู้ชายหลายคนคุยเรื่องนี้กัน"
เฉินฟานยิ้มพลางถามว่า "พี่ว่าเกมนี้จะดังไหม? ลองบอกความเห็นให้ฟังหน่อยสิ"
ลัวเหวินเจี๋ยตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด
"ผมว่าต้องดังแน่"
"อย่างแรกเลย เกมนี้ตอนนี้ยังไม่มีคู่แข่งแนวเดียวกัน พอเปิดตัวก็ชนะเกมยิงปืนเล็ก ๆ เกมอื่นขาดลอย"
"อย่างที่สอง มันมีส่วนร่วมสูงมาก แถมยังตั้งห้องเล่นกับเพื่อนได้ ซึ่งทำให้มันเป็นเกมที่เชื่อมสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนได้ด้วย"
"อย่างที่สาม สำหรับผู้ชายแล้ว ความฝันที่จะได้ถือปืน ใครบ้างไม่เคยคิดอยากถือปืนไล่ยิงอย่างบ้าระห่ำเหมือนพี่เสี่ยวหม่า"
เฉินฟานหัวเราะ
คิดไม่ถึงว่าลัวเหวินเจี๋ยจะวิเคราะห์ออกมาได้ดีขนาดนี้
ลัวเหวินเจี๋ยรออยู่นาน เห็นเฉินฟานยังไม่ยอมบอกเหตุผล ก็เลยอดถามไม่ได้
"พี่ถามทำไมน่ะ?"
"พี่จะเล่นเกมนี้เหรอ?"
"เปล่า ถามเล่นเฉย ๆ"
ลัวเหวินเจี๋ยจ้องหน้าเฉินฟาน "พี่ไม่พูดความจริง"