เขตมหาวิทยาลัย
ตอนที่ปั่นจักรยานมาถึงร้านปิ้งย่างที่เพิ่งเปิดใหม่ซึ่งฟางหลิงบอก ก็ใกล้เที่ยงพอดี
เดิมทีเฉินฟานอยากนั่งห้องส่วนตัว แต่ไม่คิดเลยว่าร้านนี้จะขายดีขนาดนี้ ห้องส่วนตัวเต็มหมดแล้ว
ฟางหลิงบอกว่านั่งโถงใหญ่ก็ได้ แล้วก็จูงมือเฉินฟานไปนั่งที่ริมหน้าต่าง
“อากาศหนาวๆ แบบนี้เหมาะกับการกินปิ้งย่างที่สุดเลยนะคะ เพราะงั้นช่วงนี้ลูกค้าถึงเยอะที่สุด”
ฟางหลิงยิ้มร่า รินเครื่องดื่มร้อนให้เฉินฟานแก้วหนึ่ง
“คิดว่าเปิดร้านอาหารแบบนี้ดีไหมคะ”
เฉินฟานกวาดสายตามองไปรอบๆ โถงร้านตามสบาย
“ร้านแนวนี้ปกติช่วงฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูหนาวจะค้าขายดีที่สุดค่ะ แต่พออากาศอบอุ่นขึ้น ธุรกิจก็คงเข้าช่วงโลว์ซีซั่น”
“แต่ร้านนี้เลือกเปิดในเขตมหาวิทยาลัย ทำเลดีค่ะ ปริมาณลูกค้าที่สม่ำเสมอช่วยชดเชยข้อเสียนี้ได้ในระดับหนึ่ง”
“คุณอยากเปิดร้านอาหารเหรอคะ”
ฟางหลิงยิ้ม “ถามไปอย่างนั้นน่ะค่ะ”
เฉินฟานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบอย่างจริงจังว่า “ถ้าสองปีนี้เปิดร้านอาหาร ก็น่าจะยังดีอยู่ค่ะ”
ฟางหลิงจ้องมองเฉินฟานด้วยแววตาเป็นประกาย “ฟังที่คุณพูดแล้ว ไม่เหมือนนักศึกษาที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยเลยนะคะ”
เฉินฟานยิ้ม “ผมก็แค่พูดมั่วๆ ไปเรื่อยค่ะ”
“ฉันว่าคุณพูดมีเหตุผลดีนะคะ”
เนื้อย่างมาเสิร์ฟบนโต๊ะ เฉินฟานรับหน้าที่เป็นคนปิ้งให้เอง
ฟางหลิงเป็นคนร่าเริง แม้ทั้งคู่จะยังไม่ค่อยสนิทกัน แต่บรรยากาศก็เข้ากันได้ดีทีเดียว