"ทำไงดี จะตามซุนเฮ่ากับหานซวี่กลับมาไหม"
หม่าเสี่ยวซว่ายถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
อู๋ตี๋ส่ายหน้า
"ไม่ทันแล้ว"
"อีกอย่าง พวกนั้นขี้เกรงใจเกินไป ถึงมาช่วยก็ไม่แน่ว่าจะช่วยได้"
"ลงไปดูกันก่อนดีกว่า ว่าพวกนี้จะเอาอะไรกันแน่"
"ไปกัน"
ก่อนออกจากห้อง ลัวเหวินเจี๋ยแอบหยิบขวดเบียร์เปล่าจากระเบียงมาซ่อนไว้ในเสื้อ
หน้าตึกหอพัก
ตอนที่เฉินฟานกับเพื่อนอีกสามคนลงมา ก็ปะเหมาะกับกลุ่มคนที่เคยเจอในร้านปิ้งย่างเมื่อคืนนี้ กำลังคุยกับเถียนหยวนพอดี
พวกเขารู้จักกันหรือนี่
เฉินฟานขมวดคิ้ว พลางคิดในใจว่าพวกนี้คงไม่ใช่พวกที่เถียนหยวนตั้งใจเรียกมาให้ใช่ไหม
"อ้าว อู๋กัง คนที่พวกนายจะหา ไม่ใช่พวกนี้หรอกหรือ"
เถียนหยวนเห็นเฉินฟานชัด ๆ เช่นกัน คาบบุหรี่ไว้ที่มุมปากพลางถามยิ้ม ๆ
คนที่ถูกเรียกว่าอู๋กังก็คือพี่เสื้ออาดิดาสที่จงใจหาเรื่องในร้านปิ้งย่างเมื่อคืนนั้นเอง
"นายรู้จักพวกเขาเหรอ"
"รู้จักสิ รุ่นน้องในคณะเราเอง"
อู๋กังหันขวับมา "เถียนหยวน นายคงไม่คิดจะหน้าแตกแทนพวกนั้นหรอกนะ"
เถียนหยวนรีบโบกมือ
"วางใจเถอะ ความสัมพันธ์ฉันกับพวกนั้นยังไม่ถึงขั้นนั้น"
"วันนี้ฉันแค่ผ่านมาเฉย ๆ ดูอย่างเดียว ไม่ยุ่ง"
อู๋กังถึงได้พยักหน้า แล้วหันไปจ้องกลุ่มเฉินฟานสี่คนฝั่งตรงข้าม
"เฮอะ นึกไม่ถึงเลยว่ามีไข่จริง ๆ ลงมาจริงด้วย"
อู๋ตี๋เป็นคนแรกที่เอ่ยปาก "ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่านายจะตามมาถึงนี่จริง ๆ "
ลัวเหวินเจี๋ยพูดเหน็บแนม "เพิ่งจะกล้ามาตอนนี้ เมื่อก่อนไปทำอะไรอยู่ คงไม่ได้อยู่ล้างท้องในโรงพยาบาลทั้งคืนหรอกนะ"
คำเดียวทิ่มแทงจุดเจ็บของอู๋กังจนอีกฝ่ายหน้าถอดสี
"ไอ้หลานเอ๊ย ปากดีนักนะ"