สวีชิวฉือยืนอยู่ในโถงธนาคาร ใบหน้าแดงก่ำเล็กน้อย
เดิมทีเธอเพียงมาใช้บริการ กดบัตรคิวรอมาสิบกว่านาที กว่าจะถึงตาตัวเองแทบแย่
ผลสุดท้ายกลับโดนคู่รักคู่หนึ่งแทรกคิว
สวีชิวฉือต่อว่าอีกฝ่าย แต่คู่รักคู่นั้นกลับมีข้ออ้างเต็มไปหมด ไม่มีท่าทีเขินอายเลยสักนิด
นี่ทำให้สวีชิวฉือหัวเสียอย่างมาก เธอเถียงกับอีกฝ่ายโดยตรง
"บังเอิญจังเลยนะ"
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย สวีชิวฉือหันขวับไปมอง ก็พบเฉินฟานที่ยืนอยู่ข้างหลัง
สวีชิวฉือตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกเขินอายขึ้นมาในทันใด
เมื่อครู่ตอนที่ตัวเองทะเลาะกับคนอื่น เขาคงไม่เห็นเข้าหรอกใช่ไหม
"คุณมาอยู่นี่ได้ยังไง"
เฉินฟานยิ้มน้อยๆ "พอดีมาใช้บริการนิดหน่อย"
สวีชิวฉือหน้าแดงระเรื่อ ไม่รู้จะวางตัวอย่างไรดี
เฉินฟานถามนำ "เกิดเรื่องอะไรขึ้น"
สวีชิวฉืออึกอักเล็กน้อย ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง
โจวซิ่วน่ามีหัวใจในการเอาอกเอาใจเป็นอย่างดี เธอถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
พนักงานรักษาความปลอดภัยจึงเล่าเรื่องราวให้ฟัง
หลังฟังจบ โจวซิ่วน่าก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นกับคู่รักคู่นั้น
"คุณทั้งสอง ขออภัยด้วยนะคะ ธนาคารของเราต้องกดบัตรคิวและทำตามลำดับก่อนหลังค่ะ"
ผู้หญิงคนนั้นแค่นเสียงเย็น
"เราไม่ได้แทรกคิวนะ เมื่อครู่นี้ที่นี่เรียกไปหลายรอบแล้ว ไม่มีใครขึ้นมา เราถึงได้มาข้างหน้า"
สวีชิวฉืออธิบาย "เมื่อครู่นี้ฉันไปเข้าห้องน้ำ ตอนออกมาหน้าต่างนี้ยังไม่เลยคิว ฉันบอกว่าถึงตาฉันแล้ว แต่พวกเขาไม่ยอม"