“นักเรียนหลินซวง ถึงตาเธอแล้ว!”
ภายในหอประชุมใหญ่ของโรงเรียนมัธยมปลายอวี่เฉิงหมายเลขสาม ทุกสายตาจับจ้องไปยังเวที
แสงสีทองพลันปะทุขึ้น พร้อมไออำมหิตคมกริบที่แผ่กวาดไปทั่วบริเวณในพริบตา
“สวรรค์! ผู้มีอาชีพศาสตราระดับเอส!”
“อาวุธปืนหรืออาวุธเย็นกัน? พลังนี่น่ากลัวชะมัด!”
“นั่นมัน...ทวนยาว? ไม่สิ ดูเหมือนอาวุธประหลาดสองคมรูปสามง่าม!”
เมื่อแสงจางหาย ร่างของดาวโรงเรียนหลินซวงก็อันตรธานไป สิ่งที่มาแทนที่คือทวนยาวสองคมรูปสามง่าม ซึ่งลอยค้างอยู่กลางอากาศ
อาจารย์ใหญ่ร่างวัยกลางคนตื่นเต้นจนออกท่าทางไม่หยุด “อาชีพศาสตราระดับเอส! 【ดาบสามง่ามแหวกนภา】! สวรรค์คุ้มครองโรงเรียนมัธยมปลายอวี่เฉิงหมายเลขสาม! ปีนี้ในที่สุดเราก็ไม่รั้งท้ายแล้ว! ฮ่า ๆ ๆ!”
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะหายตะลึง แสงสีม่วงเจิดจ้าสายที่สองก็สว่างขึ้นอีกครั้ง
ดาวโรงเรียนอีกคน เย่ชิงเสวี่ย เข้ารับการเปลี่ยนอาชีพต่อ
ท่ามกลางแสงสว่าง ร่างของเธอกลายเป็นสุนัขวิญญาณสีขาวโพลนตัวหนึ่ง สง่างามน่าเกรงขาม เสียงคำรามสะเทือนทั่วทั้งหอประชุม!
“ระดับเอสอีกคน! อาชีพพิเศษสายแปลงร่างสัตว์ 【หมาป่าหิมะคำรามสวรรค์】!”
“สวรรค์! ดาวโรงเรียนสองคนเปลี่ยนอาชีพเป็นระดับเอสในวันเดียวกันเลย!”
ใต้เวที หยางจิ้นมองทวนสามง่ามกับสุนัขวิญญาณสีขาวบนเวทีแล้วถึงกับมึนงงไปทั้งตัว
ดาบสามง่ามแหวกนภากับหมาป่าหิมะคำรามสวรรค์อะไรกัน?
นี่มันง้าวสามคมสองคมกับสุนัขเทพเสี้ยวเทียนชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?
สิบปีก่อน เขาข้ามมิติมายังโลกใบนี้
โลกนี้แตกต่างจากโลกเดิม
มันเคยเผชิญมหาภัยพิบัติอันโหดร้าย
ดินแดนลับต่างโลกปรากฏขึ้น สัตว์ร้ายและปีศาจนับไม่ถ้วนทะลุมิติมารุกรานผืนแผ่นดิน
มนุษย์อาศัยการเปลี่ยนอาชีพเพื่อรับความสามารถต่าง ๆ จึงพอสร้างฐานที่มั่นเพื่อเอาชีวิตรอดภายในกำแพงสูงของเมืองได้
ทว่าประวัติศาสตร์ของโลกนี้กลับขาดหายไปอย่างร้ายแรง!
ตำนานเทพนิยาย คัมภีร์ศาสนา และเรื่องเล่าชาวบ้านทั้งหมดล้วนสูญหาย ไม่ใช่แค่ตำนานของหัวเซี่ย แม้แต่ตำนานต่างชาติก็หายไปด้วย
จินตนาการของผู้คนในโลกนี้มีเพียงศาสตราวุธ สัตว์เทพ ธาตุต่าง ๆ...
อาชีพแบ่งออกเป็นเก้าระดับ ได้แก่ เอฟ อี ดี ซี บี เอ เอส เอสเอส และเอสเอสเอส!
ผู้ที่เปลี่ยนอาชีพได้ต่ำกว่าระดับดี แทบจะหมดอนาคต
สุดท้ายก็ทำได้แค่เข้าโรงงานขันนอต หรือไม่ก็ทำงานระดับล่างสุด
“เชี่ย! พี่หยาง ดาวโรงเรียนทั้งสองคนได้ระดับเอสกันหมดแล้ว! คนต่อไปน่าจะถึงคิวพี่แล้วมั้ง!” หวงเทา เจ้าหมูอ้วนข้าง ๆ ตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เพื่อนนักเรียนรอบข้างต่างหันมามองหยางจิ้น แววตาบ้างก็อิจฉา บ้างก็ริษยา
“หยางจิ้นเป็นนักเรียนหัวกะทิของโรงเรียนเรานะ ทั้งวิชาสามัญกับวิชายุทธ์ติดสามอันดับแรกของโรงเรียน ระดับอาชีพที่เขาได้ต้องไม่ต่ำแน่!”
“ก็ไม่แน่หรอก! การเปลี่ยนอาชีพดูที่พลังจินตนาการและการสร้างแนวคิด ไม่ได้เกี่ยวกับผลการเรียนในห้องโดยตรงสักหน่อย
ถึงจะเป็นแฟนของเย่ชิงเสวี่ยก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก”
“จุ๊ ๆ ตอนนี้เย่ชิงเสวี่ยเป็นหมาป่าหิมะคำรามสวรรค์ระดับเอส อัจฉริยะชั้นยอดเลยนะ!
ถ้าหยางจิ้นเปลี่ยนอาชีพได้แค่ระดับซี หรือถึงขั้นดี...ฮึ ๆ...”
“........”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ลอยไปถึงหูผู้บริหารหลายคนบนเวทีประธาน
หัวหน้าฝ่ายปกครองยิ้มกล่าวกับอาจารย์ใหญ่ “อาจารย์ใหญ่หลี่ หยางจิ้นคนต่อไปก็เป็นต้นกล้าของโรงเรียนเรานะครับ
เด็กคนนี้ขยันมาก ผลการเรียนทุกวิชาก็ยอดเยี่ยม พื้นฐานแน่น ผมว่าอย่างน้อยระดับเอก็คงไม่พลาด”
อาจารย์ใหญ่ร่างวัยกลางคนยิ้มหน้าบาน “ฮ่า ๆ ใช่แล้ว! วันนี้หลินซวงกับเย่ชิงเสวี่ยได้ระดับเอสไปสองคน โรงเรียนเราก็พ้นจากอันดับท้าย ๆ ในการสอบร่วมทั้งเมืองแล้ว!
ถ้ามีระดับเอเพิ่มมาอีกสักสองสามคน ปีนี้อัตราการสอบเข้าของโรงเรียนเราก็พุ่งขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของเมืองได้เลย! สวรรค์คุ้มครองโรงเรียนเราจริง ๆ!”
“คนต่อไป หยางจิ้น!”
“ถึงตาฉันแล้ว...”
หยางจิ้นสูดลมหายใจลึก ก่อนก้าวขึ้นไปบนเวทีกลางหอประชุม
เขาเตรียมตัวเพื่อวันนี้มานานแล้ว
ในโลกที่ประวัติศาสตร์ขาดหายและตำนานเทพสูญสิ้น การเปลี่ยนอาชีพไม่ได้ดูแค่สมรรถภาพร่างกาย แต่ยังให้ความสำคัญกับการสร้างแนวคิดในจิตใจด้วย
คนอื่นไม่รู้ว่ามีเซียนเทพอยู่จริง จึงทำได้แค่จินตนาการถึงดาบใหญ่ ทวนยาว หมาป่าดุร้าย หรือเปลวเพลิงธาตุ...แต่ในหัวของเขามีตำนานเทพนิยายของหัวเซี่ยตลอดห้าพันปี!
ตำนานเทพของหัวเซี่ยยอดเยี่ยมขนาดนั้น แค่หยิบออกมาสักองค์ก็เหนือชั้นกว่าคนในโลกนี้อย่างเทียบกันไม่ติดแล้ว!
หยางจิ้นค่อย ๆ หลับตา ประนมมือ แล้วเริ่มจินตนาการอย่างบ้าคลั่งในหัว!
“ฉันจะสร้างแนวคิดระดับสูงสุด!”
“ผานกู่เบิกฟ้า? ฟังดูยิ่งใหญ่เกินไป ช่างเถอะ อย่าเว่อร์นักเลย เปลี่ยนดีกว่า...”
“เทพสูงสุดแห่งสำนักเต๋า เทพหยวนสื่อเทียนจุน? ใช่แล้ว จินตนาการถึงเทพหยวนสื่อเทียนจุน!”
หยางจิ้นหลับตา พยายามร่างภาพขึ้นมาในจินตนาการทีละน้อย
แต่ไม่รู้ทำไม ภาพที่หลินซวงกลายเป็นง้าวสามง่ามเมื่อครู่ กับภาพเย่ชิงเสวี่ยที่แปลงเป็นสุนัขวิญญาณกลับติดตาไม่ยอมเลือน
“บ้าเอ๊ย! นี่มันอะไรกัน?!”
วินาทีต่อมา ภาพเทพในหัวของเขาก็พลันบิดเบี้ยว!
เงาร่างหนึ่งถืออาวุธสามคมสองคม ในมือถือสุนัขขนขาวตัวเล็ก ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด
เทพเอ้อร์หลาง หยางเจี่ยน
“โธ่เว้ย! เทพหยวนสื่อของฉัน!” หยางจิ้นร้องลั่นในใจ
แต่พอคิดอีกที ก็ไม่เลวเหมือนกัน
หยางเจี่ยนคือเทพสงครามอันดับหนึ่งแห่งสวรรค์!
ถึงจะไม่ใช่เทพสูงสุดที่แข็งแกร่งที่สุด อย่างน้อยก็เป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่ค้ำฟ้าค้ำดิน จะจัดการอาชีพพื้น ๆ ของคนโลกนี้ก็เหลือเฟือ!
ตูม!!!
แสงสีโกลาหลอันแปลกประหลาดส่องประกายขึ้นบนเวที
แสงนั้นร่างเค้าโครงเงาร่างมนุษย์สูงเพรียวได้อย่างเลือนราง
“เกิดปรากฏการณ์ประหลาดแล้ว!”
“สวรรค์! เป็นรูปร่างมนุษย์? หรือจะเป็นสายพลังพิเศษที่หายากยิ่ง หรือสายวีรชน?!”
“เอิกเกริกขนาดนี้ หรือจะเป็นระดับเอสอีกคน หรือถึงขั้นเอสเอส?!”
อาจารย์ใหญ่กับหัวหน้าฝ่ายปกครองตื่นเต้นจนลุกพรวด ลูกตาแทบถลนออกมา
จากนั้นแสงก็พลันดับวูบ เงาร่างมนุษย์อันน่าเกรงขามหายไปในพริบตา
หน้าจอแสดงผลตัวเลขปรากฏขึ้น
【ชื่อ: หยางจิ้น】
【ชื่ออาชีพ: หยางเจี่ยน (สายวีรชน)】
【ระดับอาชีพ: เอฟ】
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างนิ่งอึ้ง
“ระดับเอฟ?! ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? ระดับเอฟเนี่ยนะ?!”
“ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย! เมื่อกี้ทำท่าทางยิ่งใหญ่ซะขนาดนั้น นึกว่าจะมียอดฝีมือระดับเอสเอสโผล่มาอีกคน ที่แท้ก็ได้แค่นี้เอง!”
“หยางเจี่ยน? ชื่อประหลาดอะไรเนี่ย? ไม่ใช่อาวุธ ไม่ใช่สัตว์ เป็นแค่เงาร่างมนุษย์ตัวเดียวเหรอ? ไม่มีความสามารถเสริมอะไรสักอย่าง!”
เสียงหัวเราะเยาะของนักเรียนทั่วบริเวณดังขึ้น
นักเรียนชายหลายคนที่แต่เดิมอิจฉาหยางจิ้น ต่างหัวเราะจนปากแทบฉีก
“จุ๊ ๆ เมื่อกี้ใครพูดว่าคู่นี้เหมาะกันนะ? เย่ชิงเสวี่ยเป็นหมาป่าหิมะคำรามสวรรค์ระดับเอส ส่วนหยางจิ้นเป็นไอ้ไร้ค่าระดับเอฟ คราวนี้หมดหวังสนิทแล้ว!”
บนเวทีประธาน
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่บูดบึ้งราวกับกลืนแมลงวันเข้าไป
มุมปากหัวหน้าฝ่ายปกครองกระตุก เขายกมือเช็ดเหงื่ออย่างกระอักกระอ่วน
เมื่อครู่เขายังรับประกันเสียงแข็งว่าหยางจิ้นต้องได้ระดับเอ แต่ตอนนี้กลับพลาดอย่างแรง!
“หมดสนุกจริง ๆ!” อาจารย์ใหญ่ร่างวัยกลางคนตวาด “หยางจิ้น! เปลี่ยนอาชีพเสร็จแล้วก็รีบลงมา!
ยังมีนักเรียนอีกหลายคนรออยู่ อย่าทำให้ทุกคนเสียเวลา!”
หยางจิ้นได้ยินเสียงเยาะเย้ยจากใต้เวทีและเสียงดุด่าของอาจารย์ใหญ่ สีหน้ากลับดูแปลกประหลาดเล็กน้อย
เขาไม่โต้เถียงและไม่ได้แสดงท่าทีท้อแท้ เพียงพยักหน้าแล้วเดินลงจากเวทีเปลี่ยนอาชีพ กลับไปต่อท้ายแถวของห้องเรียน
“พี่หยาง...อย่าเสียใจนะ”
หวงเทาเจ้าหมูอ้วนรีบเข้ามาปลอบ “ระดับเอฟแล้วไง? เข้าโรงงานก็เข้าโรงงาน ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ต่อไปฉันเลี้ยงพี่เอง พี่อย่าคิดสั้นเชียวนะ...”
แต่หวงเทายังพูดไม่ทันจบก็ชะงักไป
เพราะเขาพบว่าหยางจิ้นไม่ได้หดหู่เลยสักนิด กลับก้มหน้าหัวเราะอยู่หรือเปล่า?
“พี่หยาง พี่...โดนกระทบกระเทือนจนเสียสติไปแล้วหรือ?”
“ฉันไม่เป็นไร สบายดีมาก” หยางจิ้นตบไหล่หวงเทา แววตาเป็นประกายตื่นเต้น
พูดเป็นเล่นไป!
เขาจะเป็นอะไรได้ยังไง!
เพราะทันทีที่เขาก้าวลงจากเวที หน้าต่างระบบที่มีเพียงเขามองเห็นก็เปิดขึ้นตรงหน้า!
ทุกคนเปิดหน้าต่างระบบหลังเปลี่ยนอาชีพเพื่อตรวจดูค่าสถานะได้ แต่หน้าต่างของหยางจิ้นกลับแตกต่างจากของคนอื่นโดยสิ้นเชิง!
【ชื่อ: หยางจิ้น】
【อาชีพ: เทพแท้เอ้อร์หลางผู้เผยฤทธิ์·หยางเจี่ยน】
【สถานะปัจจุบัน: ระยะเริ่มต้น】
【ระดับชั้น: เอฟ】
【ค่าสถานะพื้นฐาน: พละกำลัง 10, ความคล่องแคล่ว 10, พลังจิต 10, ความอึด 10】
【ความสามารถหลัก: ยังไม่ปลดล็อก】
เมื่อเห็นคำว่า “ระยะเริ่มต้น” หยางจิ้นก็กระตุกไปทั้งตัว
ให้ตายสิ!
มิน่าล่ะถึงถูกประเมินเป็นระดับเอฟ!
ที่แท้หยางเจี่ยนตอนนี้ยังไม่ได้ง้าวสามคมสองคม แถมยังไม่ได้เลี้ยงสุนัขเทพเสี้ยวเทียน เป็นแค่มือใหม่ตัวเปล่าสินะ?!
เมื่ออยู่ต่อหน้าระบบเปลี่ยนอาชีพ เขาก็เป็นแค่คนธรรมดาที่มีค่าสถานะพื้นฐานแสนสามัญไม่ใช่หรือไง?
แต่พอกวาดตามองลงไป หยางจิ้นก็เลิกคิ้วขึ้น!
ด้านล่างสุดของหน้าต่างมีแถบข้อความพิเศษสีทองปรากฏอยู่อย่างเด่นชัด:
【ระบบเติบโตเทพประจำตัวเปิดใช้งานแล้ว!】
【กลไกหลัก: ปลดล็อกศาสตราประจำตัวและสัตว์เลี้ยงวิญญาณให้หยางเจี่ยน ทำภารกิจเพื่อรับแต้มวิชาเทพ】
【ภารกิจที่หนึ่ง: ฝึกพลังสมองให้แก่ง้าวสามคมสองคม】
【เงื่อนไขภารกิจ: ทำข้อสอบจำลองสามปีและข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยห้าปีให้ครบหนึ่งชุด】
【รางวัลภารกิจ: ปลดล็อกง้าวสามคมสองคมขั้นต้น, แต้มวิชาเทพ 100 แต้ม】
มุมปากหยางจิ้นกระตุก
【ภารกิจที่สอง: ให้อาหารครั้งแรกแก่สุนัขเทพเสี้ยวเทียน】
【เงื่อนไขภารกิจ: ให้อาหารสุนัขที่รัก】
【รางวัลภารกิจ: สุนัขเทพเสี้ยวเทียนเข้าสู่วัยเยาว์, แต้มวิชาเทพ 100 แต้ม】
“บ้าเอ๊ย...ระบบนี่มันกลั่นแกล้งกันชัด ๆ!” หยางจิ้นสบถ
หลินซวงคือดาวโรงเรียนที่ทุกคนยอมรับของโรงเรียนมัธยมปลายอวี่เฉิงหมายเลขสาม!
ผลการเรียนวิชาสามัญเป็นอันดับหนึ่งมาตลอด ปกติก็ทำงานพิเศษหาเงินไปด้วย นิสัยเย่อหยิ่งเย็นชา นอกจากเรียนกับฝึกฝนแล้วแทบไม่พูดกับนักเรียนชายคนไหนเลย!
ตลอดสามปี หยางจิ้นยังไม่เคยพูดกับเธอสักคำ!
จะให้เธอยอมทำข้อสอบแต่โดยดีเนี่ยนะ? ฟังดูเข้าท่าตรงไหน?
นี่ถือว่าปกติอยู่บ้าง...
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือภารกิจที่สอง!
เย่ชิงเสวี่ยเป็นแฟนของเขา แต่เมื่อครู่เธอเพิ่งเปลี่ยนอาชีพเป็นหมาป่าหิมะคำรามสวรรค์ระดับเอส ตอนนี้คงหยิ่งจนเชิดหน้าไม่มองใครแล้ว แถมยังอยากอยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุดด้วยซ้ำ
สถานการณ์แบบนี้ ยังจะให้เขา...ป้อนอาหารสุนัขให้เย่ชิงเสวี่ยด้วยตัวเองอีกเหรอ?!
ขณะที่กำลังบ่นอยู่ กลิ่นหอมสายหนึ่งก็ลอยมาจากด้านหลัง
“หยางจิ้น”
หยางจิ้นหันกลับไป เย่ชิงเสวี่ยยืนอยู่ห่างจากเขาสามก้าว
เธอมีรูปร่างสูงเพรียว มัดผมหางม้าสูง ผิวขาวผ่อง คิ้วตาแฝงกลิ่นอายสูงส่ง
ด้านหลังเธอยังมีนักเรียนหญิงอีกสองคนตามมาด้วย
“มาแล้ว ๆ!” ใครบางคนถูมือด้วยความตื่นเต้น “ฉากบอกเลิกมาแล้ว!”
“หมาป่าหิมะคำรามสวรรค์ระดับเอสเขี่ยไอ้ไร้ค่าระดับเอฟทิ้ง ของดีแบบนี้รับประกันความแซ่บ!”