เฉินหยางชะงักงันไปทันที มองจิ้งจิ้งอย่างตะลึงงัน “เธอนี่...”
“ออกแรงหน่อย...”
จิ้งจิ้งมีแววตาพร่าเลือน หอบหายใจแผ่วเบา
เธอปล่อยมือไปแล้ว แต่เฉินหยางกลับยังไม่ชักมือออก ยังคงกดอยู่บนตัวอีกฝ่ายผ่านเสื้อผ้า แถมยังเผลอคว้าหมับไปทีหนึ่ง
คราวนี้จิ้งจิ้งส่งเสียงครางเบา ๆ ออกมาทันที ดวงตาถึงกับเหลือกขึ้น!
เฉินหยางมองจนตาค้าง ในใจคิดว่าเธอไวต่อสัมผัสเกินไปแล้วกระมัง?
ถ้าร่างกายแบบนี้อยู่บนเตียง ใครจะรู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร!
ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนเริ่มก่อน เฉินหยางก็คิดว่าไม่เห็นต้องเกรงใจ เขาคว้าเพิ่มอีกสองครั้ง ถือเสียว่าได้ลูบคลำให้หายอยาก
แน่นอนว่าแค่ทำผ่านม่านเท่านั้น ข้างนอกยังมีคนอยู่ แถมเวลาก็จำกัด จะทำอะไรได้มากกว่านี้ล่ะ
อีกอย่างเขาก็ไม่กล้าทำเกินเลยไปกว่านี้ หากจิ้งจิ้งส่งเสียงออกมามากกว่านี้ คนข้างนอกได้ยินเข้าจะคิดอย่างไร?
ดังนั้นเขาจึงชักมือกลับอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหยุดถ่ายปราณแท้เข้าไปด้วย แล้วนวดต่อเบา ๆ อีก 2 นาที เมื่อเห็นจิ้งจิ้งค่อย ๆ สงบลง เขาก็กระซิบถามว่า “เรียบร้อยแล้ว นวดเสร็จแล้ว เธอจะจัดเสื้อผ้าหน่อยไหม?”
“อืม...”
ใบหน้าจิ้งจิ้งยังแดงระเรื่อ แต่แววตากลับเปิดเผยตรงไปตรงมา เธอลุกขึ้นนั่ง มองเขาพลางลดเสียงลง “คืนนี้ว่างไหม? วันนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียว...”
“หืม?”
เฉินหยางได้ยินแล้วดีใจขึ้นมาทันที!
ตรงไปตรงมาขนาดนี้ ช่างสะดวกจริง ๆ!
แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ส่ายหน้า “ไม่ได้หรอก คืนนี้ฉันมีธุระ”