เมื่อเห็นราคาสินค้าในร้าน เขาจึงได้รู้ว่าการฝึกตนของคนธรรมดานั้นยากลำบากเพียงใด ไม่แปลกใจที่ในเมืองเตาใหญ่ ผู้ที่มีขั้นฝึกลมปราณระดับสามขึ้นไปมีน้อยนิด
นี่ยังเป็นแค่ตีนเขาเซียน
นอกเขาเซียน ย่อมด้อยกว่าเมืองเตาใหญ่นัก
ทรัพยากรการฝึกตนถูกเซียนบนยอดเขาผูกขาดไว้หมดแล้ว ไม่ว่าราคาสูงเพียงใด เจ้าก็ต้องทนรับ
ผู้ฝึกตนระดับล่างทั้งหมดกลายเป็นเพียงของสิ้นเปลือง
จางผิงอันใจลอย ไม่อยากดูอีกแล้ว
ไร้เงินตราแต่อยากเดินชมร้านค้า เป็นเรื่องทุกข์ทรมานยิ่งนัก
เขาลงบันไดตรงมายังชั้นหนึ่ง
ทันใดนั้น ชั้นหนึ่งก็เดือดพล่านขึ้นมา เดิมทีก็เสียงดังอึกทึกอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งคลั่งคลีหนักขึ้น มีคนกรีดร้อง บางคนเป็นลม ทุกคนแออัดไปยังประตูใหญ่
โอ๊ะ!
เกิดอะไรขึ้นอีก?
ได้ยินมีคนตะโกนว่า: "เถ้าแก่เนี้ยมาแล้ว รีบไปดูเร็ว..."
หืม?
"...เถ้าแก่เนี้ย...มีอะไรน่าดู? คนพวกนี้บ้าไปแล้วหรือ?" เขาจะออกประตู ไม่มีทางเลือก จึงได้แต่ไหลตามฝูงชนไปยังประตูใหญ่
"ทุกท่านโปรดหลีกทางหน่อย ขอบคุณขอรับ!"
พรึ่บพรั่บ ด้านนอกมีคนกลุ่มใหญ่กรูเข้ามา ผู้บำเพ็ญเพียรนุ่งห่มหรูหรากว่าสิบคน ห้อมล้อมหญิงงามนางหนึ่ง เดินจากนอกประตูใหญ่เข้ามาในหอสมบัติสวรรค์
หญิงงามตรงกลางสง่างาม ร่างสูงโปร่ง ทุกอิริยาบถล้วนเปี่ยมด้วยจริยาวัตรเซียน ที่สำคัญที่สุดคือ พลังอำนาจรอบกายนางทรงพลังยิ่ง ไร้ผู้ใดเข้าใกล้ได้ในรัศมีสามจ้าง