แม้ว่าเซี่ยอวี่หลี่จะเก่งกาจในวงการธุรกิจ มีความสามารถในการทำนายล่วงหน้า แต่ก็ไม่มีทางคาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
——เสิ่นปิงฉือ ดึงมือเขาไปสัมผัสปุยนุ่นนุ่มนิ่มของเธอ
หน้าอกของผู้หญิงนั้นให้สัมผัสอย่างไร เซี่ยอวี่หลี่มีชีวิตมายี่สิบกว่าปี ไม่เคยรู้ และไม่เคยอยากรู้มาก่อนเลย
เขาไม่มีความสนใจในเพศตรงข้ามใดๆ เลย ไม่ต้องพูดถึงการสัมผัสร่างกายผู้หญิง
แต่ตอนนี้ หญิงสาวอ่อนหวานนุ่มนิ่ม จูงมือเขา ให้ฝ่ามือของเขาแนบชิดกับจุดที่อ่อนไหวของผู้หญิง
แค่สัมผัสเพียงวินาทีเดียว ฝ่ามือของเขาก็ซาบซ่านไปหมด ราวกับไฟฟ้าวิ่งพล่าน
ยังไม่จบแค่นั้น เสิ่นปิงฉือเห็นเขาไร้ความรู้สึก ก็แอบด่าในใจว่าเขาช่างเอาใจยากเหลือเกิน
แต่ก็ยังอดทน ดึงเขาเข้ามาใกล้อีกนิด ดังนั้นพื้นที่ที่เขาสัมผัสจึงมากขึ้นตาม
เสิ่นปิงฉือถนัดนักในการทำเป็นน่าสงสาร แววตาเป็นประกายน้ำขยับเล็กน้อย น้ำเสียงออดอ้อนสุดๆ ว่า:
“เซี่ยอวี่หลี่ ลองสัมผัสดูดีๆ นะ ฉันเจ็บมากจริงๆ นะ ฉันไม่อยากให้คุณเกลียดฉัน คุณยกโทษให้ฉันได้ไหม? อืม?”
เสียงของเธอหวานอยู่แล้วเป็นทุนเดิม การกระทำทั้งหมดนี้ยิ่งทำให้อ้อนขั้นเทพไปใหญ่ ราวกับนุ่มจนบีบน้ำออกมาได้
.......เชี่ย
เซี่ยอวี่หลี่สูดลมหายใจลึก ลูกกระเดือกขยับ ขยับฝ่ามือที่ชาจนแข็ง จากต้นจนจบไม่เคยขยับนิ้วเองเลยแม้แต่นิ้วเดียว:
“ได้ครับ คุณเสิ่น ผมยกโทษให้คุณ”
เซี่ยอวี่หลี่ดึงมือกลับเร็วมาก จุดนั้นของเสิ่นปิงฉือถูกลมเย็นพัดเข้า นึกถึงอุณหภูมิหลังมือของเขา ทั้งที่มันค่อนข้างเย็น แต่ที่ที่เขาสำรวจกลับร้อนผ่าวเหลือเกิน