จีน ยังไม่จบ

ถูกปาร์ตี้ผู้กล้าทอดทิ้ง เลยตัดสินใจไปทำงานให้จอมมาร

Name: ถูกปาร์ตี้ผู้กล้าทอดทิ้ง เลยตัดสินใจไปทำงานให้จอมมาร
Author: March熙

โดย March熙 · แปลโดย เด็กหอแปลเถื่อน

4.00 รีวิว·อัปเดต 20 ก.ย. 2026

【เรื่องราวหลายตัวละคร】【ไม่มีระบบ】【แนวทำเกษตร】……

ผู้เขียนเองก็รู้ว่าเขียนได้ไม่ดี ถ้ามีอะไรอยากบอกก็บอกผู้เขียนได้เลย ผู้เขียนจะปรับแก้…… ขอให้ทุกคนอ่านกันอย่างเพลิดเพลินนะ 罒ω罒

ผู้เขียนเองก็กำลังเติบโต บทเรียนจากนิยายเรื่องนี้จะช่วยให้เขียนเรื่องหน้าได้ดียิ่งขึ้น

เรนทะลุมิติมายังโลกแฟนตาซีตะวันตก เพราะไร้พลังเวทจึงถูกตราหน้าว่าเป็นพวกนอกรีต แถมยังถูกผู้กล้าผู้หยิ่งยโสซ้อมจนยับแล้วทอดทิ้ง

ในยามที่สิ้นหวัง เขากลับถูกเผ่ามารมองเป็นของเล่นสนุก จึงถูกพาตัวกลับปราสาทจอมมาร

เดิมทีเขาคิดว่าจอมมารคงเป็นสัตว์ประหลาดหน้าเขียวเขี้ยวงอก แต่ใครจะคิดว่าผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์กลับเป็นโลลิตัวน้อยผมขาวตาแดง ซึ่งลงเหมืองไปขุดถ่านหินด้วยตัวเองเพื่ออุดรูรั่วทางการคลัง?

เมื่อเห็นพวกตัวร้ายที่มีแต่กำลังรบ แต่กลับไม่มีแม้แต่อาหารให้กินจนอิ่ม เรนซึ่งเป็นคนยุคใหม่ก็ทนดูต่อไปไม่ไหว

“ในเมื่อเทพเจ้าไม่ยอมให้พวกเจ้ามีทางรอด งั้นข้าจะสร้างทางรอดให้เอง!”

มันฝรั่งกำจัดพิษด้วยขี้เถ้าพืช, เครื่องปั่นด้ายเจนนี, คอนกรีตเสริมเหล็ก, เครื่องพิมพ์ชีวภาพสามมิติของเผ่าแมลง……

เรนใช้ขยะกองโตที่ในสายตาของจอมเวทไร้ประโยชน์ สร้างเส้นทางสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมขึ้นในโลกมารอันแร้นแค้น!

จอมมารผมขาว: “มหาปราชญ์ กระดาษที่ท่านทำขึ้นทำให้คลังสมบัติของพวกเราเต็มไปด้วยเหรียญทองแล้ว!”

จอมมารหมื่นสรรพสิ่ง: “มหาปราชญ์ พวกเราเพิ่งใช้คอนกรีตเสริมเหล็กล้อมชายแดนไว้ทั้งหมด กองทัพศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรที่อยู่ข้างนอกถึงกับร้อนใจจนเอาแต่พุ่งชนกำแพง!”

จักรพรรดินีเผ่าแมลง: “ขอบคุณมหาปราชญ์ ตอนนี้เผ่าแมลงกลายเป็นกลุ่มธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์อันดับหนึ่งของโลกมารแล้ว!”

เมื่อเห็นโลกมารที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ เรนก็ยักไหล่

“ฉันก็แค่คนธรรมดา ไม่เข้าใจเวทมนตร์ แค่รู้วิทยาศาสตร์นิดหน่อยเท่านั้นเอง”