จีน ยังไม่จบ

ถูกปาร์ตี้ผู้กล้าทอดทิ้ง เลยตัดสินใจไปทำงานให้จอมมาร

Name: ถูกปาร์ตี้ผู้กล้าทอดทิ้ง เลยตัดสินใจไปทำงานให้จอมมาร
Author: March熙

โดย March熙 · แปลโดย เด็กหอแปลเถื่อน

4.00 รีวิว·อัปเดต 21 ก.ค. 2026

"เล่าเรื่องหลายตัวละคร" "ไม่มีระบบ" "สร้างบ้านสร้างเมือง"...

ผู้เขียนก็รู้ตัวว่านิยายอาจจะไม่ดี บอกกล่าวกันได้ เดี๋ยวจะปรับแก้ให้... ทุกคนอ่านให้สนุกก็พอแล้วนะ罒ω罒

ผู้เขียนเองก็กำลังเติบโต บทเรียนจากนิยายเรื่องนี้ จะนำไปปรับปรุงให้เรื่องหน้าเขียนได้ดีขึ้น

เรนข้ามมิติมาสู่โลกแฟนตาซีตะวันตก แต่เพราะไร้พลังเวทจึงถูกตราหน้าว่าเป็นพวกนอกรีต แถมยังถูกผู้กล้าจอมหยิ่งทุบตีและทอดทิ้ง

ขณะที่กำลังสิ้นหวัง เขากลับถูกพวกเผ่ามารจับตัวกลับไปยังปราสาทจอมมาร เพราะเห็นว่าเป็นตัวตลกแก้เซ็ง

คิดว่าจอมมารจะเป็นอสูรกายหน้าเขียวเขี้ยวโง้ง แต่ที่แท้คนที่นั่งบนบัลลังก์กลับเป็นเด็กหญิงผมขาวตาสีแดงที่ต้องลงไปขุดถ่านหินในเหมืองด้วยตัวเอง เพื่อแก้ปัญหาการคลังที่ขาดดุล?

เมื่อเห็นเหล่าร้ายผู้มีแต่กำลังรบแต่กลับไม่มีข้าวพอกิน เรนผู้เป็นคนยุคใหม่จึงทนดูไม่ได้

"ในเมื่อเทพเจ้าไม่ยอมให้ทางรอดแก่พวกเจ้า งั้นข้าจะสร้างทางให้เอง!"

มันฝรั่งล้างพิษด้วยขี้เถ้าพืช เครื่องปั่นด้ายเจนนี่ ซีเมนต์คอนกรีต เครื่องพิมพ์ 3 มิติชีวภาพของเผ่าแมลง...

เรนใช้ขยะกองโตที่ในสายตาของผู้ใช้เวทมนตร์ไร้ค่า ทุบเส้นทางแห่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมขึ้นมาในโลกมารอันแร้นแค้น!

จอมมารผมขาว: "ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ กระดาษที่ท่านประดิษฐ์ขึ้นทำให้คลังสมบัติของเราแน่นขนัดไปด้วยเหรียญทองเลย!"

จ้าวมารหมื่นลักษณ์: "ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราเพิ่งใช้คอนกรีตเสริมเหล็กล้อมรอบชายแดนไว้หมดแล้ว พวกกองทัพศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้างนอกกำลังร้อนรนจนเอาหัวชนกำแพง!"

ราชินีเผ่าแมลง: "ขอบพระคุณท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้เผ่าแมลงกลายเป็นกลุ่มธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์อันดับหนึ่งของโลกมารแล้ว!"

เมื่อมองดูโลกมารที่รุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ เรนก็ได้แต่ยักไหล่:

"ข้าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เข้าใจเวทมนตร์อะไรหรอก ก็แค่พอรู้จักวิทยาศาสตร์อยู่นิดหน่อยเท่านั้นเอง"