"อ๊า……!" ซูจือยวนกรีดร้อง
"ไอ้สารเลว! ไอ้โรคจิต!" ซูจือยวนปาผ้าขนหนูใส่ทันที
หลินหย่วนอึ้งไปเลย รีบอธิบาย "ไม่ใช่ครับ คุณซูฟังผมอธิบายก่อน ผมแค่มาขอใช้ห้องน้ำ……"
"ออกไปเดี๋ยวนี้!" ซูจือยวนตวาดด้วยความโกรธ
หลินหย่วนทำได้เพียงถอยออกมาอย่างลนลาน
แต่เขาพึ่งก้าวออกจากห้องน้ำ ก็เจอกับซูโม่หนงที่ได้ยินเสียงแล้วรีบมา
"หลินหย่วน! แกทำอะไร?!" ซูโม่หนงตวาดขึ้นมาทันที
หลินหย่วนรีบอธิบาย "ประธานซู เรื่องมันเข้าใจผิด……"
"เพี๊ยะ!" หลินหย่วนพูดไม่ทันจบ ซูโม่หนงก็ตบมาฉาดหนึ่ง……
โชคดีที่หลินหย่วนไหวตัวทัน หลบได้
ตอนนั้น ซูจือยวนก็ห่มผ้าขนหนูแล้ว วิ่งออกมาอย่างเดือดดาล
"ประธานซู คุณซู ฟังผมอธิบายก่อน! ผมแค่มาขอใช้ห้องน้ำ ไม่รู้ว่ามันบังเอิญ……" หลินหย่วนรีบอธิบาย
ซูจือยวนก็เงื้อมือหยกขึ้นจะตบอีก!
หลินหย่วนหมดความอดกลั้นแล้ว ยกมือขึ้นจับข้อมือของซูจือยวนไว้
"คุณซู ผมบอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด ทำไมคุณยังจะตบอีก?!" หลินหย่วนเริ่มโมโหจริง ๆ
งานคนขับรถนี่มันอัดอั้นจริง ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเคยติดคุกสองปี หางานดี ๆ อื่นไม่ได้ เขาก็ไม่อยากทำงานน่าหดหู่แบบนี้หรอก
เงินเดือนน้อยนิด ยังต้องใช้หนี้ก้อนโตอีก คนทำงานรับจ้างแม่งโคตรอัดอั้น!
"อ๊า…… ไอ้สารเลว แกจับฉันเจ็บ!" ซูจือยวนตวาด
"หลินหย่วน แกทำบ้าอะไร? ยังไม่ปล่อยมือลูกสาวฉันอีก?!" ซูโม่หนงเอ่ยขึ้น
หลินหย่วนทำได้แค่ปล่อยมือ
ซูจือยวนจ้องเขม็งใส่หลินหย่วน อยากฆ่าเขาให้ตาย
ตอนนั้นซูโม่หนงก็พูดเสียงเย็น "พอแล้ว หลินหย่วน ยังไม่รีบไสหัวอีก? จะอยู่บ้านฉันทำไม?"
หลินหย่วนถูกแม่ลูกไล่ออกจากคฤหาสน์
เขากำลังจะไป ก็มีเสียงซูโม่หนงดังมาจากชั้นบน "พรุ่งนี้เช้า 8 โมง มาที่บ้านฉัน สายหักเงินเดือนหนึ่งเดือน!"
……
เช้าวันรุ่งขึ้น 8 โมง
หลินหย่วนขับรถมารับประธานซูไปบริษัทตามเวลา
พอนายจอดรถถึงบริษัทแล้ว
คุณหนูซูจือยวนก็ขับเฟอร์รารี่สีแดงเพลิง เสียงเครื่องดังสนั่นมาจอดหน้า ซูซื่อยี่เยากรุ๊ป
ซูซื่อยี่เยากรุ๊ปนี้ เป็นกิจการที่ซูโม่หนงสร้างขึ้นด้วยตัวเอง แค่สิบกว่าปี ก็พัฒนากรุ๊ปให้เป็นผู้นำธุรกิจยาที่ใหญ่ที่สุดในเจียงหนาน
ส่วนลูกสาว ซูจือยวน ก็ทำงานในบริษัทของแม่เหมือนกัน
แต่นิสัยการมาทำงานของแม่ลูกต่างกัน แม่ซูโม่หนงจ้างหลินหย่วนเป็นคนขับรถ คอยรับส่งทุกวัน
ส่วนลูกสาวซูจือยวนชอบมาคนเดียว เลยขับรถสปอร์ตมาทำงานทุกวัน
ซูโม่หนงเดินรองเท้าส้นสูงเข้ากรุ๊ป ระหว่างทางรู้สึกขาอ่อนไปหมด ตอนนี้ยังไม่หาย
สามีเธอตายไปสิบกว่าปีแล้ว หลายปีมานี้ ซูโม่หนงอยู่เป็นโสดตลอด
เมื่อคืนนี้真是便宜了หลินหย่วนไอ้สารเลวนั่น
ซูโม่หนงด่าในใจ กัดฟันขาวเดินเข้ากรุ๊ป……
……
หลินหยวนกลับไปที่ห้องทำงานคนขับของตัวเอง เขานั่งลงได้ไม่นาน จู่ ๆ ก็มีโทรศัพท์เรียกให้ขึ้นไปชั้น 50 ดาดฟ้า เข้าร่วมประชุมผู้บริหารระดับสูง?
นี่ทำให้หลินหย่วนงง? ตัวเองเป็นแค่คนขับรถเล็ก ๆ มีสิทธิ์อะไรไปร่วมประชุมผู้บริหารระดับสูง? แต่งงก็งง ก็ขึ้นลิฟต์ไป
ขึ้นลิฟต์ถึงชั้น 50 หลินหย่วนมาถึงหน้าห้องประชุม
เขากำลังจะเข้าไป ข้างนอกก็มีเงาสาวในชุด OL กำลังจะเข้าไปเหมือนกัน
"หลินหย่วน? แกเป็นแค่คนขับกระจอก ๆ ใครอนุญาตให้แกเข้าห้องประชุมผู้บริหารได้??" เงานั้นจู่ ๆ ก็เหน็บแนมตวาดขึ้น
หลินหย่วนเงยหน้ามอง เห็นหน้าเงานั้นชัด เขารีบทัก "เอ่อ ผู้ช่วยกู้ สวัสดีครับ ผมก็มาประชุมเหมือนกัน"
สาวสวยในชุด OL คนนี้ชื่อกู้ซือเหยียน เป็นผู้ช่วยฝ่ายธุรการของบริษัท ครึ่งปีก่อน หลินหย่วนกับเธอสมัครเข้าบริษัทมาพร้อมกัน เลยรู้จัก
แต่เธออยู่สูงกว่าเขาเยอะ กู้ซือเหยียนจบจากมหาวิทยาลัยท็อป 985 ปริญญาโท เริ่มงานก็เป็นผู้ช่วยธุรการ และยังดำรงตำแหน่งเลขานุการตัวแทนของประธานกรรมการอีก
ในบริษัทลือกันว่า ในไม่ช้ากู้ซือเหยียนจะได้เลื่อนเป็นเลขานุการตัวจริงของประธาน
ส่วนหลินหย่วน เป็นแค่นักศึกษาโทจากมหาวิทยาลัยกาก ๆ มาสมัครเป็นคนขับให้บริษัท เงินเดือนห้าพันต่อเดือน แถมยังเคยติดคุกอีก ไม่มีทางเทียบกับกู้ซือเหยียนที่เพอร์เฟกต์ได้เลย
กู้ซือเหยียนดูถูกหลินหย่วนไอ้ขยะนี่มาก เธอกับหลินหย่วนไอ้ขยะแบบนี้เป็นพนักงานรุ่นเดียวกัน พูดออกไปก็ขายหน้า
"แกมาประชุม? แกเป็นแค่คนขับกาก ๆ จะมาประชุมอะไร? แกมีสิทธิ์น่ะเหรอ? ยังไม่รีบไสหัวไปอีก? อย่าให้ประธานมาเห็น! ไม่งั้นระวังโดนไล่ออก!" กู้ซือเหยียนอบรมเสียงเย็น
"ฉันเรียกให้หลินหย่วนมาประชุมเอง" ตอนนั้นเอง ในห้องประชุมก็มีเสียงผู้หญิงนุ่มนวลดังขึ้น เป็นเสียงของประธานซูโม่หนงชัด ๆ
กู้ซือเหยียนไม่อยากเชื่อ
ประธานเรียกหลินหย่วนไอ้คนขับขยะมาร่วมประชุมเนี่ยนะ?
ประธานพูดแล้ว กู้ซือเหยียนก็ให้หลินหย่วนเข้าไป
แต่ซูโม่หนงให้หลินหย่วนนั่งที่ว่างข้าง ๆ ตัวเธออีก?
นี่ยิ่งทำให้ผู้บริหารในห้องประชุมพากันตกใจ?
พอคนครบ ประชุมเริ่มอย่างเป็นทางการ
"ทุกท่าน ก่อนเริ่มประชุม ฉันขอประกาศแต่งตั้งตำแหน่งหนึ่ง" ซูโม่หนงพูด
กู้ซือเหยียนที่นั่งอยู่ไม่ไกล เม้มริมฝีปากแดง เธอเดาออกแล้ว วันนี้ ประธานซูจะประกาศผู้เหมาะสมเป็นเลขานุการประธาน
และคนนั้น กู้ซือเหยียนเดาแล้วว่าเป็นตัวเอง
เธอเข้าบริษัทมา แม้จะเป็นผู้ช่วยธุรการ แต่ก็รับผิดชอบงานเลขานุการประธานมาตลอด ปกติช่วยงานประธานซู ทำงานจริงจังมาก
เธอเลยเดาว่า วันนี้ประธานซูจะบรรจุเธอเป็นเลขานุการตัวจริง
กู้ซือเหยียนเตรียมบทขอบคุณไว้ล่วงหน้าแล้วด้วย
ซูโม่หนงหยุดนิดหนึ่ง ค่อย ๆ พูด "เนื่องจากคนขับหลินหย่วนมีผลงานยอดเยี่ยมในช่วงนี้ ฉันเลยตัดสินใจเลื่อนให้เป็นเลขานุการประธาน ควบตำแหน่งคนขับรถส่วนตัวของฉันด้วย จากนี้ให้เขารับผิดชอบงานสำนักเลขานุการ"
ฟึ่บ! พูดไม่ให้ตกใจไม่เลิก!
กู้ซือเหยียนก็อึ้ง?!
ผู้บริหารในที่ประชุมต่างซุบซิบ……
โอ้โห!
หลินหย่วนไอ้คนขับขยะกระจอก ๆ จู่ ๆ ถูกเลื่อนเป็นเลขานุการประธานได้ไง??
ต้องรู้ว่า เลขานุการประธาน แม้ตำแหน่งจะต่ำ แต่ต่างจากคนขับที่เป็นคนนอก เลขานุการเป็นตำแหน่งทางการของบริษัท และยังเป็นคนใกล้ชิดประธานที่สุด แม้แต่ผู้นำระดับผู้อำนวยการก็ต้องคอยประจบ
แม้แต่หลินหย่วนเองยังงง?
ที่แท้เมื่อคืนประธานซูบอกขึ้นเงินเดือน ก็คือเลื่อนตำแหน่งหรอกเหรอ?!
นี่มันก้าวกระโดดชัด ๆ!
หน้าโต๊ะประชุม ลูกสาวซูจือยวนคัดค้านตรง ๆ "แม่ หนูไม่เห็นด้วย! หลินหย่วนมันแค่คนขับ แม้แต่วุฒิปริญญายังไม่มี ไม่สามารถรับตำแหน่งเลขานุการได้เลย!"
ซูจือยวนยังแค้นเรื่องถูกแอบดูเมื่อคืนอยู่ จะให้หลินหย่วนไอ้หมานี่ได้เลื่อนตำแหน่งได้ไง?
กู้ซือเหยียนก็กัดฟันขาวพูด "ประธานซู…… นี่ นี่ผิดตัวหรือเปล่าคะ?"
เธออดทนมาครึ่งปี ทำงานเลขามาครึ่งปี สุดท้ายกลับกลายเป็นทำชุดเจ้าสาวให้หลิน?
เธอไม่อยากเชื่อ ยิ่งไม่ยินยอม
ในที่นั้นก็มีผู้บริหารหลายคนท้วงติง เพราะหลินหย่วนนี่พื้นเพแย่เกินไป จะรับตำแหน่งเลขานุการได้ยังไง
แต่ซูโม่หนงไม่ฟังความเห็นใด ๆ ดันทุรังให้หลินหย่วนขึ้นตำแหน่ง
หลินหย่วนถูกเลื่อนเป็นเลขานุการประธานต่อหน้าที่นั้น ควบคนขับ
ผู้บริหารพากันสีหน้าซับซ้อน ปรบมือให้
มีแต่กู้ซือเหยียนนั่งอยู่ไกล กัดฟันแน่น ตาสวยจ้องหลินหย่วนด้วยความเคียดแค้น……
"เอาล่ะ เข้าประเด็นประชุมเถอะ!" ซูโม่หนงกดเสียงปรบมือ แล้วค่อย ๆ พูด "การเรียกประชุมฉุกเฉินครั้งนี้ เพื่อบอกทุกท่านว่า ฉันเตรียมยกเลิกความร่วมมือกับ เฉียนซื่อกรุ๊ป"
ฟึ่บ!
พอพูดจบ ผู้บริหารในห้องประชุมสีหน้าเปลี่ยนกันหมด!
"ประธานซู เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด! เฉียนซื่อกรุ๊ปดึงทีมวิจัยยาทั้งหมดของเราไป! ตอนนี้พวกเขาถือเทคโนโลยีวิจัยยาใหม่ ถ้าไม่ร่วมมือกับพวกเขา โครงการใหม่ของเราก็เดินหน้าต่อไม่ได้!" ผู้บริหารพากันห้าม
"ใช่ครับ…… ประธานซู ทีมวิจัยหลักของเราถูกดึงไปหมด ถ้ายุติโครงการยาใหม่ เงินที่บริษัทลงทุนไปก่อนหน้านี้ก็จมหมด!"
แต่ซูโม่หนงพูดเสียงเย็น "ก็หาทีมวิจัยชุดใหม่มา เราตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว! เฉียนซื่อกรุ๊ปโก่งราคาสูงลิ่ว ไม่มีทางร่วมมือด้วย! ต้องหาทางอื่น!"
ในดวงตาสวยของซูโม่หนงมีประกายเยือกเย็น นึกถึงเมื่อคืนที่ถูกไท่จื่อแห่งตระกูลเฉียนวางยา ก็ทำให้โกรธขึ้นมา
ถ้าหลินหย่วนไม่ช่วยเธอไว้ เมื่อคืนเธอคงต้องเสียตัวให้ไท่จื่อเฉียนไปแล้ว
ดังนั้นซูโม่หนงไม่มีทางร่วมมืออีก! และเธอจะแข่งกับเฉียนซื่อกรุ๊ปซึ่งหน้า! โครงการยานี้เธอต้องทำให้สำเร็จให้ได้!
ผู้บริหารและผู้ถือหุ้นก็ไม่กล้าคัดค้าน
เพราะซูโม่หนงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมสูงสุดของบริษัท
"ต่อไป เรามาหารือกันว่าจะจัดการกับเฉียนซื่อกรุ๊ปยังไง……" ซูโม่หนงเริ่มหารือแผนธุรกิจกับผู้บริหาร
แต่ขณะที่เธอกำลังดำเนินประชุม จู่ ๆ ก็รู้สึกปวดท้องน้อยขึ้นมา
ฟึ่บ~ หน้าสวยของซูโม่หนงซีดขาวทันที
แต่การประชุมนี้สำคัญมาก ซูโม่หนงทำได้แค่แสร้งว่าไม่เป็นไร กัดฟันดำเนินต่อ
หลินหย่วนนั่งข้าง ๆ สังเกตเห็นความผิดปกติของซูโม่หนง
หลินหย่วนไม่กล้าขัดจังหวะการประชุมของเธอ ได้แต่แอบส่งข้อความวีแชทให้ซูโม่หนง:
【ประธานซู คุณรู้สึกปวดท้องน้อยเกร็งหรือเปล่า? ตัวหนาว เหงื่อออกที่หลัง?】
ซูโม่หนงกำลังหารือ ได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นดู เห็นข้อความของหลินหย่วน
ซูโม่หนงชะงัก ตอบกลับวีแชทว่า:【ใช่ คุณรู้ได้ไง??】
หลินหย่วนตอบว่า:【ประธานซู นี่เป็นภาวะเลือดและปราณอ่อนแอครับ คาดว่าช่วงนี้คุณอดอาหารอยู่ ไม่ได้กินข้าวใช่ไหม? เลยทำให้เลือดปราณพร่อง ม้ามกระเพาะบกพร่อง ลำไส้อักเสบกำเริบ】
ซูโม่หนงยิ่งประหลาดใจ:【ใช่ ช่วงนี้ฉันอดอาหารลดน้ำหนัก…… ไม่ใช่สิ คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ไง?】
หลินหย่วนเป็นแค่คนขับรถ รู้เรื่องของเธอมากขนาดนี้ได้ไง?
หลินหย่วนตอบว่า:【บ้านผมสืบทอดแพทย์แผนจีนครับ ผมรู้จักแพทย์แผนจีนบ้าง เลยเดาว่าคุณเป็นอาการแบบนี้ ประธานซู ถ้าคุณเชื่อผม ลองถอดรองเท้าส้นสูงออก แล้วยื่นเท้าซ้ายมาวางบนตักผม ผมใช้วิธีนวดแพทย์แผนจีนช่วยคลึงให้ อาการปวดจะทุเลาลง】
ซูโม่หนงมองข้อความในโทรศัพท์ ทั้งเชื่อทั้งสงสัย?
ไอ้นี่เคยเรียนแพทย์จีนด้วย?
แต่ตอนนี้ซูโม่หนงปวดท้องน้อยจนทรมาน เธอลองดูก็แล้วกัน ค่อย ๆ ถีบรองเท้าส้นสูงออก
ทั้งหมดนี้ทำอย่างลับ ๆ ใต้โต๊ะประชุม ดังนั้นบนโต๊ะประชุม ผู้บริหารทั้งหลายไม่รู้เรื่อง
แต่เท้าซูโม่หนงพอยื่นไป……
"อ๊ะ!" ทันใดนั้นซูโม่หนงก็ได้สติ ตกใจจนหน้าสวยแดงก่ำ!