หลินหย่วนและกู้ซือเหยียนต่างก็ตะลึงงัน
ไม่มีใครคาดคิด...ว่าประธานซูจะผลักประตูเข้ามากะทันหัน
"กระแอม! ขอโทษที่รบกวน" ซูโม่หนงกระแอมเบา ๆ แล้วเตรียมหมุนตัวเดินออกไป
สถานการณ์นี้น่าอึดอัดจริง ๆ
"เดี๋ยวก่อนครับประธานซู เรื่องมันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด! นี่มันเรื่องเข้าใจผิด!" หลินหย่วนรีบก้าวไปข้างหน้าอธิบาย
กู้ซือเหยียนหน้าแดงก่ำด้วยความอาย รีบเข้าไปอธิบายเช่นกัน "ประธานซูคะ เข้าใจผิดแล้ว...ฉันแค่มาคุยกับหลินหย่วนเรื่องงาน...แล้วบังเอิญล้ม กระโปรงเลยเกี่ยวขาด นี่มัน..."
ซูโม่หนงปรายตามองทั้งสองคนเรียบ ๆ "ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด งั้นก็ช่างเถอะ คุณออกไปก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยกับหลินหย่วน"
กู้ซือเหยียนหน้าแดงก่ำ รีบเผ่นออกจากห้องทำงาน
ตอนที่เธอกำลังจะออกไป ซูโม่หนงยังเตือนเธออีกว่า "เสี่ยวเหยียน อย่าคิดมาก เธอยังมีโอกาสเลื่อนตำแหน่งอื่นอีก อย่าไปยึดติดกับตำแหน่งเลขาเลย ถ้าเธอทำงานจริงจัง บริษัทมีโอกาสให้อีกมาก"
กู้ซือเหยียนมีสีหน้าซับซ้อน พยักหน้าแล้วรีบออกจากห้องทำงาน
หลังจากที่เธอออกไปแล้ว ซูโม่หนงถึงได้เข้ามา ปิดประตูห้องทำงานแล้วล็อก
"ประธานซู คุณมีอะไรจะคุยกับผมครับ? เชิญนั่งครับ" หลินหย่วนพูดอย่างนอบน้อม เลื่อนเก้าอี้มาตรงหน้าซูโม่หนง
ซูโม่หนงบีบเอวเขาแรง ๆ แล้วถามอย่างเย็นชา "เมื่อกี้สนุกดีใช่ไหมที่เล่นจีบปะจี๋กับเพื่อนร่วมงานผู้หญิง?"
น้ำเสียงของเธอเย็นยะเยือก แถมยังแฝงความหึงหวงที่อธิบายไม่ได้เล็กน้อย?
หลินหย่วนรีบส่ายหน้า "เปล่านะครับ ประธานซู...เมื่อกี้เข้าใจผิดจริง ๆ กู้ซือเหยียนเป็นฝ่ายบุกเข้ามา แล้วมาหาเรื่องผม บอกว่าผมแย่งตำแหน่งเลขาของเธอ..."
"พอได้แล้ว ไม่ต้องอธิบาย" ซูโม่หนงดึงกระโปรงทรงดินสอเบา ๆ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ ขาเรียวในถุงน่องสีดำไขว้กัน
รองเท้าส้นสูงเตะขึ้นเล็กน้อย
"มานี่ นั่งยอง" ซูโม่หนงสั่ง
หลินหย่วนค่อย ๆ เดินเข้าไป นั่งยองตรงหน้าซูโม่หนง
เธอยื่นรองเท้าส้นสูงสีดำมาตรงหน้าหลินหย่วน
"นายบอกว่ารองเท้าส้นสูงของฉันมีปัญหาไม่ใช่เหรอ? มีปัญหาตรงไหน?" ซูโม่หนงถาม
เธอใส่รองเท้าส้นสูงยี่ห้อวาเลนติโน่ สีดำ พื้นรองเท้าสีแดง ปลายแหลมประดับคริสตัล
รองเท้าคู่นี้ดูหรูหราอยู่แล้ว ยิ่งตอนที่ซูโม่หนงใส่กับเท้าเรียวในถุงน่องสีดำ ยิ่งขับให้เธอดูเซ็กซี่อย่างมาก
ตอนนี้เธอเหมือนราชินี
"เอ่อ ผมต้องถอดออกมาตรวจดูก่อนครับ" หลินหย่วนบอก
เขาพูดพลางยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง ถอดรองเท้าส้นสูงของซูโม่หนงออกมา
เมื่อรองเท้าส้นสูงทั้งสองข้างของซูโม่หนงถูกถอดออก เท้าของเธอก็ปรากฏ
ผ่านถุงน่องสีดำบางเบา มองเห็นเท้าเรียวสวยและนิ้วเท้าที่ห่อหุ้มอยู่ในถุงน่อง
เล็บเท้าของเธอทาสีแดง
หลินหย่วนโน้มเข้าไปใกล้เพื่อสังเกต
"ให้ดูรองเท้าส้นสูง ไม่ใช่ให้ดูเท้าฉัน!" ซูโม่หนงพูดเสียงเย็น
หลินหย่วนรีบหดสายตากลับมา เขาใช้สองมือประคองรองเท้าส้นสูงสีดำคู่นั้น แล้วตรวจดูอย่างละเอียด
หลินหย่วนมองรองเท้าคู่นี้ รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ปกติ?
แต่ก็นึกไม่ออกสักที
เขาเลยตัดสินใจยกรองเท้าเข้าไปใกล้เพื่อตรวจสอบ
อืม? ไม่มีอะไรผิดปกติ?
ด้านในรองเท้ามีเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆของหนัง
ไม่มีอะไรผิดปกติอื่นๆ
เมื่อเห็นอย่างนั้น ซูโม่หนงก็ขมวดคิ้ว
"ไอ้โรคจิต! แกทำอะไรน่ะ?!" ซูโม่หนงโกรธจัด เตะออกไปอย่างแรงหนึ่งที!
เท้านี้เตะเข้าเต็มจมูกของหลินหย่วน
"โอ๊ย...!" หลินหย่วนร้องลั่น จมูกถูกเตะจนปวดไปหมด
"ประธานซู...อย่าเข้าใจผิดนะครับ! ผมกำลังใช้วิธีมอง-ดม-ถาม-จับในทางแพทย์แผนจีน ตรวจสอบรองเท้าส้นสูงของคุณ...การดมกลิ่นจะช่วยให้รู้ว่ามีปัญหาอะไรในรองเท้าของคุณ" หลินหย่วนเอามือปิดจมูกอธิบาย
ในแพทย์แผนจีน การมอง การดม การถาม การจับ...รวมเรียกว่า 'การตรวจวินิจฉัยสี่ประการ'
และการดมกลิ่น ก็เป็นหนึ่งใน 'การตรวจด้วยการดม'
"แล้วตรวจเจอปัญหาหรือเปล่า?" ซูโม่หนงถามอย่างเย็นชา คำพูดของไอ้ผู้ชายนี่ ซูโม่หนงไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด
"ตรวจเจอครับ เท้าของคุณมีแค่กลิ่นกายตามธรรมชาติ ไม่มีกลิ่นอื่น แต่ในรองเท้าส้นสูงของคุณมีกลิ่นที่แตกต่างออกไปครับ" หลินหย่วนตอบอย่างจริงจัง
เมื่อกี้เขาได้ดมรองเท้าส้นสูงและเท้าของประธานซู ก็พบความแตกต่างแล้ว
ภายในรองเท้าส้นสูงมีกลิ่นพลาสติกอ่อนๆ
ซูโม่หนงขมวดคิ้ว ไม่เชื่อคำพูดของเขาอย่างเห็นได้ชัด
"กลิ่นรองเท้ามันต่างกันยังไง? รองเท้าหอมหรือเท้าฉันหอม?" ซูโม่หนงถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน เสียงของเธอเย็นเยือก "แกคิดว่าพอมีอะไรกันกับฉันครั้งนึง แล้วจะมาดมเท้าฉันตามอำเภอใจได้หรือไง?"
ซูโม่หนงกำลังจะระเบิดเต็มที
แต่หลินหย่วนกลับรีบบอกว่า "ไม่ใช่ครับ ประธานซู ในรองเท้าส้นสูงนอกจากกลิ่นกายของคุณแล้ว ยังมีกลิ่นอีกอย่างหนึ่ง เหมือนกลิ่นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์พลาสติกครับ"
อืม? เมื่อได้ยินแบบนั้น ซูโม่หนงก็หรี่ตาลง
"ประธานซู รองเท้าคู่นี้แพงไหมครับ? ผมขอแกะดูได้ไหม?" หลินหย่วนถาม
"คู่นี้หนึ่งหมื่นแปด แกแกะได้ แต่ถ้าแกะแล้วไม่เจอปัญหา เงินหนึ่งหมื่นแปดนี้แกต้องชดใช้" ซูโม่หนงบอกเสียงเย็น
หลินหย่วนได้ยินราคาก็ตกใจ
โลกของคนรวยนี่เหลือเชื่อจริงๆ
รองเท้าส้นสูงคู่นึงหนึ่งหมื่นแปด? นี่มันเงินเดือนครึ่งปีของคนธรรมดาหลายคนเลยนะ
ช่างเป็นคำพูดที่ว่า 'กินข้าวไม่ได้ทำไมไม่กินเนื้อ' จริงๆ
แต่หลินหย่วนสูดหายใจเข้าลึก แล้วตัดสินใจง้างหักส้นรองเท้าสูงนั้นทันที
เมื่อส้นรองเท้าถูกหักออก สิ่งที่ซ่อนอยู่ในส้นก็ปรากฏขึ้น
เมื่อเห็นของที่อยู่ข้างในส้นรองเท้า สีหน้าของซูโม่หนงก็เปลี่ยนไปทันที!