ใต้ส้นรองเท้าส้นสูง เผยให้เห็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์สีดำชิ้นหนึ่ง
“นี่อะไรน่ะ?” ซูโม่หนงถามด้วยความประหลาดใจในแววตางดงาม
หลินหย่วนหยิบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์นั้นออกมาดู “เครื่องดักฟัง”
พูดพลางเขาก็โยนเครื่องดักฟังลงในแก้วน้ำ
แววตางดงามของซูโม่หนงเต็มไปด้วยความตกใจ!
ในรองเท้าส้นสูงของเธอถูกติดตั้งเครื่องดักฟังงั้นเหรอ??
“ประธานซู ข้างกายคุณน่าจะมีสายลับอยู่ เครื่องดักฟังนี้ก็คือคนใกล้ตัวคุณนี่แหละที่ติดให้คุณ” หลินหย่วนกล่าว
ซูโม่หนงตกใจมาก เธอคิดได้ว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็คือเฉียนซื่อกรุ๊ป!
มิน่าล่ะความลับทางการค้าของเธอถึงถูกเฉียนซื่อกรุ๊ปล่วงรู้อยู่เรื่อย ช่วงนี้พอเธอมีแผนการเคลื่อนไหวทางการค้าอะไร เฉียนซื่อกรุ๊ปก็จะลงมือก่อนเธอหนึ่งก้าวเสมอ
ที่แท้ตัวเองถูกดักฟังอยู่นี่เอง?!
เวลานี้ แววตาที่ซูโม่หนงมองหลินหย่วนนั้น แตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย
ไม่คิดเลยว่าเจ้าหมอนี่จะมีความสามารถอยู่บ้างจริงๆ? การตรวจวินิจฉัยสี่ประการของการแพทย์แผนจีน? ดูเหมือนจะได้ผลจริงๆ
“นายไปที่ห้องทำงานฉัน一趟 ช่วยตรวจสอบให้ฉันอีกครั้ง” ซูโม่หนงพูดเสียงเย็น
เธอเรียกหลินหย่วนไปที่ห้องทำงานประธานกรรมการ ให้หลินหย่วนค้นหาและตรวจสอบในห้องทำงานของเธออีกรอบหนึ่ง
เป็นไปตามคาด ใต้โต๊ะทำงานของซูโม่หนง ก็หาเครื่องดักฟังเจออีกสองตัว
สีหน้าสวยงามของซูโม่หนงยิ่งดูแย่ลงไปอีก
ไม่คิดเลยว่าในห้องทำงานของตัวเองยังถูกคนดักฟัง
เธอพาหลินหย่วนไปตรวจสอบที่ห้องประชุมอีก ในห้องประชุมก็หาเครื่องดักฟังเจออีกหนึ่งตัว
เครื่องดักฟังพวกนี้ถูกเอาออกมาและทำลายทิ้งทั้งหมด
หลินหย่วนถูกพาไปค้นหาตามสถานที่ทำงานสำคัญๆ ของบริษัทอีกรอบ รวมแล้วหาเครื่องดักฟังเจอหกตัว
สีหน้าสวยงามของซูโม่หนงดูแย่มาก เธอโกรธจนคิดจะแจ้งความ แต่ถูกหลินหย่วนห้ามไว้
หลินหย่วนเตือนเธอว่า ตอนนี้ยังหาตัวสายลับไม่เจอ ถ้าแจ้งความไป เกรงว่าจะทำให้อีกฝ่ายระวังตัว
ซูโม่หนงได้แต่เก็บกดความโกรธไว้
“หลินหย่วน! เรื่องสายลับนี้ฉันจะมอบหมายให้นายไปสืบสวน ต้องช่วยฉันหาตัวสายลับให้เจอ! ถ้าทำสำเร็จฉันจะให้รางวัลนายอย่างงาม!” ซูโม่หนงพูดเสียงเย็น
หลินหย่วนดีใจในใจ โอกาสหาเงินก้อนโตมาถึงแล้ว
เขากำลังขาดเงินอยู่พอดี หลินหย่วนจึงพยักหน้า “ประธานซูวางใจได้ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหาตัวสายลับให้คุณ”
……
ตกเย็นหลังเลิกงาน ซูโม่หนงเรียกหลินหย่วนมาที่วิลล่าของเธอ ให้หลินหย่วนค้นหาภายในบ้านของเธออีกรอบ
แต่ไม่ได้ค้นพบเครื่องดักฟังในบ้านของซูโม่หนง
ดูท่าสายลับคนนั้นจะเข้าถึงได้แค่ระดับบริษัท ยังไม่สามารถแทรกซึมเข้าไปในวิลล่าของซูโม่หนงได้
แบบนี้ซูโม่หนงถึงได้เบาใจลงมาหน่อย
ซูโม่หนงมอบเรื่องนี้ให้หลินหย่วนไปสืบสวน
แต่หลังจากหลินหย่วนออกจากวิลล่าไป
ซูโม่หนงกลับแอบโทรศัพท์ติดต่อนักสืบเอกชน
เธอให้นักสืบเอกชนแอบสืบเรื่องของหลินหย่วน
เรื่องสายลับนี้ ซูโม่หนงไม่เชื่อใจใครเลย แม้แต่หลินหย่วนก็ไม่เชื่อ
เพราะหลินหย่วนก็เป็นคนใกล้ตัวเธอ หลินหย่วนก็มีโอกาสติดตั้งเครื่องดักฟัง
เรื่องนี้ อาจจะเป็นการแสดงละครตบตาของหลินหย่วนเองหรือเปล่า?
ดังนั้น ด้านหนึ่งซูโม่หนงจึงให้หลินหย่วนสืบสวนเรื่องสายลับ
อีกด้านหนึ่ง เธอก็เริ่มสืบสวนหลินหย่วน รับประกันสองชั้น
……
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินหย่วนไปรับส่งซูโม่หนงไปทำงานที่บริษัทเหมือนเช่นเคย
ตอนนี้เขาทำหน้าที่สองอย่าง ทั้งเป็นเลขานุการและเป็นคนขับรถ
หลังจากส่งประธานซูเข้าไปในบริษัทแล้ว รปภ.ที่หน้าบริษัทก็ดึงหลินหย่วนไว้
พวก รปภ.กับหลินหย่วนสนิทกันดี
พวก รปภ.แสดงความยินดีที่หลินหย่วนได้เลื่อนตำแหน่ง แล้ว ‘เรียกร้อง’ ขอบุหรี่จากหลินหย่วนสองสามซอง ถึงจะปล่อยเขาเข้าไป
หลินหย่วนกลับมาที่ห้องทำงาน จู่ๆ ก็ได้รับสายจากฝ่ายบุคคล
ฝ่ายบุคคลเรียกเขาไปที่ห้องทำงานฝ่ายบุคคล เพื่อดำเนินการเรื่องเลื่อนตำแหน่ง
หลินหย่วนเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเลขานุการเมื่อวาน ยังไม่ได้จัดการเรื่องเอกสารเลย
หลินหย่วนมาถึงห้องทำงานผู้จัดการฝ่ายบุคคล
ผลักประตูเข้าไป ร่างเงาอันงดงามไร้ที่ติร่างหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ พิมพ์งานอยู่บนคอมพิวเตอร์
เธอคือผู้จัดการฝ่ายบุคคล หวังอีหนิง
หวังอีหนิงอายุ 30 ปี เป็นวัยที่ผู้หญิงกำลังเบ่งบานอย่างเต็มที่ แม้เธอจะอายุไม่มาก แต่รูปร่างกลับร้อนแรงเป็นอย่างยิ่ง
เธอยังไม่ได้แต่งงาน ในบริษัทมีข่าวลือเกี่ยวกับตัวเธอเยอะมาก
“หลินหย่วน มาแล้วเหรอ ยินดีด้วยนะที่ได้เลื่อนเป็นเลขานุการประธานกรรมการ ฉันจัดการเรื่องเอกสารเลื่อนตำแหน่งให้นายเรียบร้อยแล้ว นายแค่เซ็นชื่อก็พอ” หวังอีหนิงยิ้มยั่วยวน
เธอยื่นสัญญาการเลื่อนตำแหน่งให้หลินหย่วน
หลินหย่วนกวาดตาดูแล้วพบว่าไม่มีปัญหา จึงเซ็นชื่อลงไป
“หลังจากนายได้เลื่อนเป็นเลขานุการประธานกรรมการ เงินเดือนก็จะเพิ่มจากเดิม 5,000 หยวนต่อเดือน เป็น 8,000 หยวน ปลายปีนายยังจะได้โบนัสอีกก้อนหนึ่งด้วย นอกจากนี้เงินประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของนายก็ปรับเพิ่มขึ้นด้วยนะ ฉันปรับฐานการจ่ายเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพและประกันสังคมของนายขึ้นเป็นฐานสูงสุดเลยนะ นี่เป็นสิทธิพิเศษที่ฉันเปิดให้นายโดยเฉพาะเลยนะ” หวังอีหนิงพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“เอ่อ ขอบคุณนะ” หลินหย่วนพยักหน้าขอบคุณ
“นี่ไง หลินหย่วน นี่คือคอมพิวเตอร์ทำงานที่จัดให้นาย Apple Macbook-Pro คอมเครื่องนี้ราคาเป็นหมื่นหยวนนะ รุ่นใหม่ล่าสุด” หวังอีหนิงกล่าว
หลินหย่วนมองคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ อดรู้สึกทึ่งไม่ได้
แพงจริงๆ! สมกับที่เป็นเลขานุการประธานกรรมการ ได้ใช้คอมพิวเตอร์ดีๆ แบบนี้!
“ขอบคุณนะ ผู้จัดการหวัง” หลินหย่วนพยักหน้าขอบคุณ
“คุณเลขาหลิน แล้วคุณจะขอบคุณฉันยังไงล่ะ?” หวังอีหนิงมองหลินหย่วน ดวงตาคู่งามเย้ายวนราวกับมีเสน่ห์
“เอ่อ ผู้จัดการหวัง คุณอยากได้คำขอบคุณแบบไหน? หรือผมจะส่งอั่งเปาให้คุณดี?” หลินหย่วนกล่าว
หวังอีหนิงเดินมาข้างหน้าเขา มือเรียวสวยจู่ๆ ก็ดึงปกเสื้อของหลินหย่วนไว้
เธอชิดเข้ามาใกล้ใบหูของหลินหย่วน กระซิบแผ่วเบา “คุณเลขาหลิน ฉันปรับเงินประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพให้คุณขึ้นเป็นระดับสูงสุดเลยนะ แล้วคุณจะส่งอั่งเปาเล็กๆ ให้ฉันเนี่ยนะ? แค่นี้มันไม่พอหรอก~ พี่ไม่พอใจนะคะ~”
ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นรดลงบนใบหูของหลินหย่วน
หลินหย่วนถอยหลังไปหนึ่งก้าว “เอ่อ ผู้ช่วยหวัง งั้นคุณอยากได้การตอบแทนแบบไหน?”
หวังอีหนิงผลักเขาลงบนเก้าอี้ทำงานทีเดียว
“น้องชายจอมซน พี่อยากได้... อยากกินเด็กหนุ่มเนื้อเนียนน่ะสิ” หวังอีหนิงพูด้วยน้ำเสียงยั่วยวน ร่างน้อยระหงของเธอค่อยๆ โน้มตัวลง
มุมนี้ สุดยอดมาก
สูงตระหง่านดุจขุนเขา ทรวดทรงงามสง่า!
หลินหย่วนเห็นเข้าแน่นอน เขาตกใจจนรีบหลับตาทันที
“ไม่ใช่นะ ผู้จัดการหวัง... อย่าล้อเล่นสิครับ... ผม ผมอ่อนกว่าคุณนะครับ...” หลินหย่วนหลับตา ส่ายหน้าอย่างลนลาน
แต่หวังอีหนิงกลับยิ่งหัวเราะอย่างมีเสน่ห์มากขึ้น “น้องชายจอมซน พี่น่ะชอบเด็กกว่าโดยเฉพาะเลย ถ้านายรับปากพี่ ดูแลเรื่องงานของพี่ให้ดีๆ ให้ประธานซูได้เลื่อนตำแหน่งพี่หน่อย~ วันนี้พี่ก็จะ... ตอบสนองทุกความต้องการของนายเลย โอเคไหม?”
หวังอีหนิงพูดพลางโน้มตัวลงมาทาบเบาๆ
หลินหย่วนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอ และกลิ่นหอมเย้ายวนจากเรือนร่างของเธอ
เธอนุ่มมากจริงๆ อุ่นนุ่มเหมือนขนมสายไหม
หลินหย่วนถึงขั้นสัมผัสได้ถึง... อึ๋ย
ไม่รู้ทำไม หวังอีหนิงคนนี้ ให้ความรู้สึกน่าสงสัยอย่างบอกไม่ถูกกับเขา?
เธอ จะเป็นสายลับหรือเปล่า?
“ดูแลเรื่องงานของคุณ? ดูแลยังไงครับ?” หลินหย่วนจงใจถาม เขากำลังล้วงความลับจากหวังอีหนิง
หวังอีหนิงเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ เข้าไปใกล้ใบหูของหลินหย่วน กระซิบว่า “อย่างเช่น นายช่วยพี่คอยสังเกตประธานซู เอาแผนงาน การตัดสินใจสำคัญๆ ของประธานซู... มาบอกพี่ล่วงหน้า งานของพี่ก็จะราบรื่นขึ้นเยอะเลย ถึงตอนนั้น รางวัลที่พี่จะให้นายน่ะ มีเยอะแยะเลยนะ...”
ลมหายใจของหลินหย่วนเริ่มไม่เป็นจังหวะ ถามอย่างลนลาน “มีรางวัลอะไรบ้างครับ?”
หวังอีหนิงหัวเราะ เสียงหัวเราะราวกับลูกกระพรวน “รางวัลอะไรบ้าง? พี่จะสาธิตให้นายดูตอนนี้เลยไงจ๊ะ~”
หวังอีหนิงพูดพลาง กลับใช้ฟันขาวงามกัดที่หูของหลินหย่วนเบาๆ...
แล้ว...