“ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสจะเสนอราคาให้ตระกูลอวี๋เท่าใด”
“ไม่ เจ้าเข้าใจผิดแล้ว”
“ผู้อาวุโส?”
“ข้าร่วมมือกับเจ้า ไม่ได้คิดจะเข้าไปพัวพันกับเรื่องของตระกูลพวกเจ้า” เฉินสวินส่ายหน้า “ข้าเองก็ไม่ได้สนใจตระกูลอวี๋ของเจ้า ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการก็เท่านั้น”
อวี๋เฉินได้ยินแล้วกลับเผยสีหน้าตื่นเต้น เขาลุกขึ้นประสานมือคารวะ “ผู้อาวุโส ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”
“หินสังหารญาณ แร่ลึกลับย้ายดารา สัตว์ร้ายแห่งทะเลต้องห้าม ยาเทพแห่งทะเลต้องห้าม ข้ามีทั้งหมด”
เฉินสวินเหลือบมองวัวดำตัวใหญ่ ก่อนหยิบแผ่นหยกสื่อสารออกมาจากแหวนเก็บของ “ทุกปีพวกเจ้ามาซื้อขายที่นี่ได้ครั้งหนึ่ง”
วิธีสร้างแผ่นหยกสื่อสารนี้ พวกเขาค้นพบตอนกำลังตรวจดูซากสมบัติ ใช้งานสะดวกกว่ายันต์สื่อสารมาก นับเป็นการส่งเสียงข้ามหมื่นลี้อย่างแท้จริง เพียงแต่ฝากข้อความไว้ได้ไม่กี่ประโยคเท่านั้น
ทว่าสิ่งนี้ต้องใช้หินวิญญาณระดับกลางกระตุ้น ดูเหมือนจะอาศัยสายสัมพันธ์ของปราณวิญญาณฟ้าดินในการส่งเสียง วัวดำตัวใหญ่กำลังปรับปรุงมันอยู่
“ผู้อาวุโสมีปะการังมารบัวบานหรือไม่?”
อวี๋เฉินไม่อาจรักษาท่าทีสงบนิ่งได้อีก ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย “ข้าน้อยยินดีแลกด้วยเคล็ดวิชาลับ”
“ปะการังมารบัวบานเติบโตอยู่ใต้ทะเลต้องห้าม หากมีสักต้นในยามทะลวงขั้น จะช่วยประคองจิตใจให้มั่นคง ทำให้ผ่านทัณฑ์ขัดเกลาจิตใจได้อย่างปลอดภัย”
เฉินสวินอธิบายอย่างคล่องแคล่ว พลางยกมือขึ้น ปะการังมารบัวบานที่แผ่ไอปราณมารต้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ “แต่หากพูดถึงสรรพคุณ ก็ต้องเป็นต้นที่มีอายุพันปีจึงจะได้ผล”
อวี๋เฉินลุกพรวด ดวงตาร้อนแรงเสียจนแทบเอ่อล้น “ผู้อาวุโส นี่แหละสิ่งที่ข้าตามหา!”
ในใจเขาไม่มีความคิดจะแย่งชิงเลยแม้แต่น้อย หากสามารถลงไปถึงใต้ทะเลต้องห้ามได้ พลังระดับนี้ ต่อให้ผู้บำเพ็ญในกองเรือของเขารวมตัวกันทั้งหมดก็ยังเทียบไม่ติด
“เช่นนั้นพวกเราคงต้องคุยกันให้ดี”
“แน่นอน”
อวี๋เฉินก้มศีรษะประสานมือคารวะ นี่ช่างเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่ได้พบพาน หากอยู่ในแคว้นต้าหลี สิ่งของเช่นนี้มีเงินก็ซื้อไม่ได้ ต่อให้แลกก็ยังไม่ได้มา แต่หากตนไม่กล้าคว้าไว้ ก็ย่อมพลาดโอกาสไป