“ไป ซื้อของกัน” เฉินสวินลุกขึ้น มองวัวดำตัวใหญ่กับเสี่ยวชื่อ “ซื้อภาพบันทึกสัตว์ทะเลกับพืชวิญญาณติดตัวไว้หน่อย ไม่อย่างนั้นเจอเข้าจะได้ไม่รู้ว่ามันคืออะไร”
“มอ~” วัวดำตัวใหญ่ตื่นเต้นไม่น้อย ความฝันที่พวกเขาเฝ้ารอมาหลายปีกำลังจะเป็นจริงแล้ว
เสี่ยวชื่อก็กระโดดผลุงขึ้นมา ลมหายใจหนักขึ้นหลายส่วน ในที่สุดก็จะได้ออกจากแคว้นต้าหลีเสียที
ทั้งสามวิ่งเหยาะ ๆ ไปตามร้านค้าต่าง ๆ เดินเลือกซื้อของกันทั่ว และยังถามถึงข้อห้ามบางอย่างด้วย อย่างเช่นในทะเลตะวันตกมีกลุ่มอำนาจลึกลับอยู่มากมาย อย่าได้ไปหาเรื่องตามใจชอบ
หากจะออกทะเลล่าสัตว์ทะเล ทางที่ดีควรติดตามกองการค้าไป พวกเขามีแผนที่ทะเลที่ค่อนข้างสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีเส้นสายกว้างขวาง จะได้ไม่ตกอยู่ในอันตรายง่าย ๆ
หลังเฉินสวินได้ฟังก็หัวเราะลั่น พูดคุยอย่างถูกคอกับผู้ดูแลร้านซึ่งอยู่ในขั้นก่อฐานเหล่านั้น ก่อนจะประสานมือกล่าวลาอย่างรวดเร็ว
รุ่งขึ้น ภายในค่ายกลเคลื่อนย้ายของเมืองผิงอวิ๋น เฉินสวินพลันตะโกนก้องว่า
“พี่น้องทั้งหลาย ไปกันเลย!!!”
“มอ!!!”
“โฮก!!!”
หึ่ง
ค่ายกลเคลื่อนย้ายเปล่งแสงเจิดจ้า จุดแสงดุจดวงดาวเริ่มลอยขึ้นจากภายใน ผู้บำเพ็ญที่กำลังกระตุ้นค่ายกลมีสีหน้าไม่น่าดูนัก เมื่อครู่เสียงตะโกนของผู้อาวุโสผู้นี้ทำเอาสมองเขาอื้ออึงไปหมด
ชั่วพริบตา ค่ายกลเคลื่อนย้ายก็ทำงานเสร็จสิ้น เงาร่างทั้งสามหายวับไปจากที่แห่งนั้น ผู้บำเพ็ญรอให้พวกเขาจากไปแล้วจึงสะบัดแขนเสื้อ แค่นเสียงเย็นชา
เมืองกุยอี
มหานครผู้บำเพ็ญเซียนขนาดมหึมาที่ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของแคว้นต้าหลี เรือเหาะยักษ์หลายลำลอยขวางอยู่บนฟากฟ้า ธงของกองการค้าต่าง ๆ แขวนอยู่ภายในเรือ แล่นมุ่งไปยังแดนไกลอย่างเชื่องช้า
ค่ายกลหลากสีรอบเรือเหล่านั้นแต่งแต้มท้องนภาเหนือเมืองกุยอีให้เจิดจรัสงดงาม