「เล่าเรื่องให้พวกเจ้ารุ่นหลังฟังสักเรื่องเถิด」
เฉินสวินเงยหน้ามองท้องฟ้ายามราตรี แววรำลึกปรากฏลึกในดวงตา 「พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเคยเกิดสงครามระหว่างโลกบำเพ็ญของแคว้นตั๋นกับแคว้นอู่」
ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความฉงน โลกบำเพ็ญของแคว้นอู่มิใช่เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นตั๋นมาแต่เดิมหรอกหรือ
ในดวงตาของเจียงเสวี่ยเฉินก็ฉายแววสับสนเช่นกัน คล้ายเคยเห็นบันทึกเรื่องนี้อยู่หลายประโยค แต่เลือนรางไปบ้างแล้ว
อย่างไรเสีย ตอนสงครามครั้งนี้เริ่มขึ้น พวกเขายังไม่ทันเกิดด้วยซ้ำ ผู้ใหญ่ก็แทบไม่เคยพูดถึง
「ในตอนนั้นแคว้นอู่ไม่ได้เป็นของแคว้นตั๋นเสียหน่อย โลกบำเพ็ญของแคว้นตั๋นเป็นฝ่ายตีชิงมา」
「อะไรนะ?! บรรพชน เคยเกิดสงครามในโลกบำเพ็ญของแคว้นตั๋นด้วยหรือ」
หลิ่วหานเบิกตากว้าง นางไม่รู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย อีกสองคนก็มีสีหน้าตื่นตะลึงไม่ต่างกัน จินตนาการไม่ออกโดยสิ้นเชิง
「ตอนนั้นพวกเรายังคิดว่าแคว้นอู่ยกทัพรุกราน เลือดร้อนฮึกเหิม เตรียมจะไปสนามรบกันเสียแล้ว」
เฉินสวินหัวเราะหึ ๆ พลางตบวัวดำตัวใหญ่ 「สหายของพวกเราหลายคนก็ไปด้วย ดูเหมือนตอนนั้นเพิ่งอยู่ขั้นก่อฐานกระมัง」
「มอ」วัวดำตัวใหญ่พยักหน้าเบา ๆ แววตาลึกล้ำยากหยั่งถึง
「เช่นนั้นผู้อาวุโส ท่านผ่านสงครามครั้งนั้นมา แล้วพวกเขากลับมาหรือไม่」
แววคาดหวังปรากฏในดวงตาของเจียงเสวี่ยเฉิน ขณะเดียวกันในใจก็ตื่นตะลึง ผู้อาวุโสทั้งสองมีชีวิตมาจากยุคสมัยใดกันแน่
「ตอนนั้นโลกบำเพ็ญของแคว้นตั๋นกำลังรุ่งเรือง พวกเขาย่อมกลับมาได้」
เฉินสวินเอ่ยเสียงแผ่ว สายตายังคงมองท้องนภา 「เพียงแต่หลังกลับมา รากฐานก็เสียหาย ไม่อาจก้าวหน้าในวิถีบำเพ็ญได้อีก」