“ไม่เลว” น้ำเสียงของเฉินสวินผ่อนคลายลงเล็กน้อย แม้จะมีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่ผลประโยชน์ก็มหาศาลเช่นกัน ผังค่ายกลเคลื่อนย้ายนั้นหาซื้อไม่ได้ในแคว้นต้าหลี ล้วนอยู่ในมือของขุมอำนาจใหญ่ทั้งหลาย
หากไม่มีปราการธรรมชาติอย่างทะเลต้องห้าม คงยุ่งยากกว่านี้มาก ไม่รู้ต้องรออีกกี่ปีจึงจะได้มา
“ผู้อาวุโสมีเถาวัลย์โบราณไร้ขอบเขต กับแก่นจิตมารสะเทือนขุนเขาหรือไม่?”
อวี๋เฉินมองเฉินสวินด้วยแววตาคาดหวัง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมบัติแห่งทะเลต้องห้าม แม้แต่ในแดนลับก็ยังไม่มี “ตระกูลอวี๋ของข้าต้องการของสองสิ่งนี้เป็นจำนวนมาก แลกกับสิ่งใดก็ได้ทั้งนั้น”
“มี” เฉินสวินพยักหน้า พวกเขากวาดเอาสมบัติในทะเลต้องห้ามมานานนับร้อยปี แม้แต่ในซากวัตถุโบราณก็ยังมีของล้ำค่าอยู่ไม่น้อย “เริ่มแลกเปลี่ยนกันเถอะ”
“ยอดเยี่ยม!”
อวี๋เฉินประสานมือร้องขึ้น ตำราวิชาฝึกกายเล่มแล้วเล่มเล่าถูกกางออกกลางอากาศ วิชาเหล่านี้หาใช่ของดาษดื่นทั่วไปไม่ “ผู้อาวุโส นี่คือความจริงใจของข้า”
“เคล็ดวิชาเร้นลับแห่งทะเลตะวันตก” “เคล็ดวิชาเส้นชีพจรแปรหยกอุกกาบาต” “เคล็ดวิชาหยกทองเปิดศิลาผนึกเทพ”...
ดวงตาของเฉินสวินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาไล่อ่านชื่อทีละเล่ม “ไม่เลวทีเดียว เป็นสิ่งที่ข้าต้องการจริง ๆ”
“ผู้อาวุโส นี่คือเคล็ดวารีวิญญาณขั้นที่สี่ ส่วนขั้นที่ห้า ข้าไม่อาจนำออกมาได้ ถึงเวลานั้นท่านค่อยเจรจากับท่านอารองของข้า”
อวี๋เฉินน้อมส่งให้ด้วยความเคารพ ในใจก็เปี่ยมด้วยความเร่าร้อน “ส่วนวิธีสร้างของวิเศษสังหารญาณ เมื่อสถานะของข้าสูงขึ้นในภายหน้า ข้าจะนำมาให้ผู้อาวุโสให้ได้”
“ดี มีน้ำใจแล้ว” เฉินสวินยิ้มบาง ๆ ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา เขาซื้อขายซากวัตถุโบราณ และเคยพบวิชาฝึกกายอยู่บ้าง ทว่ามีจำนวนไม่มาก ย่อมเทียบกับที่ผู้อื่นรวบรวมไว้ไม่ได้