“นำถ้วยมา ใส่น้ำสะอาด!”
เกาหยางออกคำสั่ง สีหน้าเคร่งขรึม
บททดสอบที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้นแล้ว หากกล่าวโดยเคร่งครัด เขาไม่เคยมีประสบการณ์ถ่ายเลือดหรือรักษาโรคมาก่อน
ทว่ายามนี้จนตรอก หัวลูกธนูเสียบเข้าใต้ชายโครงของลวี่โหย่วหรง ก้านทะลุเฉียงไปถึงอกซ้าย ได้แต่กัดฟันลุย มิฉะนั้นลวี่โหย่วหรงตายแน่!
ตามเสียงของเกาหยาง ทุกคนจ้องมองอย่างลุ้นระทึก
ราชันย์แห่งความตาย... จะช่วงชิงคนจากเงื้อมมือมัจจุราชตัวจริง!
“ใต้เท้าเกา น้ำมาแล้ว!”
เฉินเซิ่งใช้ชามดินเผาตักน้ำมาชามหนึ่ง ยื่นให้เกาหยาง
เกาหยางมาถึงข้างกายลวี่โหย่วหรง มองใบหน้านางที่ยิ่งซีดเซียวลงทุกขณะ
เขาสูดลมหายใจลึก ใช้เข็มเงินทิ่มนิ้วมือของลวี่โหย่วหรง บีบเบา ๆ
โลหิตหลายหยดหล่นลงในชาม สีเลือดค่อย ๆ กลืนกับสายน้ำ
จากนั้น
เกาหยางหมุนชามดินเผาอย่างรวดเร็ว ฝีมือเร็วจัด ทว่ามือของเกาหยางกลับมั่นคงยิ่ง
หากจะถ่ายเลือด ต้องระบุหมู่โลหิตให้ได้เสียก่อน เลือดหมู่โอถูกเรียกว่าผู้ให้สากล หมู่เอบีเรียกว่าผู้รับสากล หมู่หนึ่งถ่ายให้ใครก็ได้ อีกหมู่รับเลือดใครก็ได้
แต่หากเป็นเลือดหมู่เอกับหมู่บี จะก่อให้เกิดการจับตัวของโลหิต ซึ่งจะคร่าชีวิตลวี่โหย่วหรง
จนปัญญา ในยุคปัจจุบันมีแผ่นทดสอบระบุหมู่โลหิตได้ง่ายดาย ทว่ายามนี้เงื่อนไขจำกัด เวลาคับขัน เขาจึงต้องเดินหมากนอกคอก ใช้วิธีชาวบ้านตรวจหมู่โลหิต
ตามหลักแล้ว ต้องใช้การทดสอบด้านหลักและด้านรอง ตรวจซ้ำสองครั้ง ด้านหลักใช้ซีรั่มของลวี่โหย่วหรงกับเม็ดเลือดแดงของผู้ให้ ด้านรองใช้ซีรั่มผู้ให้แทนเม็ดเลือดแดงผู้รับ
ทว่าการตรวจด้านหลักก็กินเวลาสังเกตนานนับสิบนาที หากรวมการสังเกตด้านรอง ทั้งยังต้องพะวงว่าหากเข้ากันไม่ได้ ต้องหาผู้อื่นมาตรวจอีก จะเสียเวลายิ่งนัก