“เป็นไปไม่ได้!”
“ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
ฉู่หนิงอวี้ได้ยินดังนั้น ดวงตาหงส์คู่งามจับจ้องไปที่ฉู่ฉยง น้ำเสียงไม่เหลือช่องให้คลางแคลงใจ
“ไอ้ชุยซิงเหอนี่ จะไม่ใช่จอมกุนซือพิษอันดับหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิเฉียนไปได้อย่างไร?”
“ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นบนท้องพระโรง ล้วนประจักษ์แก่สายตาเจ้าข้า ราชันย์แห่งความตายผู้นั้นตอบไม่ได้ชัด ๆ แต่พอเข้าไปใกล้ชุยซิงเหอ กลับตอบได้”
“อีกอย่าง ในฐานะจอมกุนซือพิษอันดับหนึ่ง ย่อมต้องเป็นพวกเจ้าเล่ห์ซ่อนกลลวงยิ่ง ไม่มีทางโอ้อวดเช่นนี้”
“การลอบสังหารครั้งนี้ จะผิดพลาดได้อย่างไร?”
ฉู่หนิงอวี้เห็นสีหน้าของทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะเร่งเสียงสูงขึ้น เหมือนต้องการยืนยันความคิดของตน
เรื่องนี้ นางเชื่อมั่น
นี่คือความจริงที่นางสาวใยปมจนพบ จะผิดพลาดได้อย่างไร!
ฉู่ฉยงมีสีหน้ายากเย็นกล่าว “องค์หญิงใหญ่ ปัญญาที่มากเกินกลับทำร้ายตนเอง ราชันย์แห่งความตายผู้นั้นเจ้าเล่ห์เพทุบายมาโดยตลอด ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ที่เขาจงใจล่อลวงเรา ถ่ายเทความแค้น หาคนรับเคราะห์แทน”
“เรื่องนี้ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ว่าเป็นอุบายของเขา!”
ฉู่หนิงอวี้มีแววตาวูบไหว แต่ก็ยังกล่าว
“แต่หากกล่าวเช่นนี้ ตอนลอบสังหารชุยซิงเหอ องครักษ์วังหลวงที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน จะอธิบายว่าอย่างไร?”
“จงซูเส่อเหรินขั้นห้าผู้กระจอกงอกง่อย เหตุใดจึงมีองครักษ์วังหลวงคอยอารักขาลับหลัง ข้อนี้ย่อมผิดแผกไปจากเหตุผล!”
สิ้นคำกล่าวนี้ ทุกคนเงียบงันไปตามกัน
ข้อนี้ พวกเขาก็เคยเชื่ออย่างแน่วแน่
แต่ผู้ที่อยู่ ณ ที่นี้มิใช่คนโง่เขลา อุบายคดีกระถางอาบน้ำดำปรากฏขึ้น พวกเขาก็รู้สึกทันทีว่าคำพูดของฉู่ฉยงมีเหตุผลยิ่ง