ฟ้าครืน!
เมื่อเยี่ยนอู๋ซวงได้ยิน สมองเหมือนถูกค้อนหนักทุบ ดวงตาทั้งสองแดงก่ำในทันที
“อะไรนะ?”
“หลัวเฉิงไปเข้ากับมหาจักรวรรดิเฉียนแล้ว?”
เยี่ยนอู๋ซวงไม่อยากเชื่อ เสียงสูงขึ้น
ทหารเกราะดำผู้นี้สัมผัสได้ถึงความโกรธของเยี่ยนอู๋ซวง จึงยิ่งระมัดระวังในการพูด
“ทหารเกราะดำรับข่าวแล้วจึงพาคนไปจัดการทันที พบว่าครอบครัวของหลัวเฉิงกำลังเก็บข้าวของเตรียมหนี!”
“สายลับของมหาจักรวรรดิเฉียนต่อสู้สุดชีวิตจึงถูกสังหาร ครอบครัวหลัวเฉิงถูกควบคุมตัวไว้แล้ว เนื่องจากเรื่องนี้ร้ายแรง จึงปิดข่าวไว้!”
“และพวกเราได้ค้นพบสิ่งของสำคัญของท่านแม่ทัพหลัวเฉิงจากตัวสายลับของมหาจักรวรรดิเฉียนผู้นี้!”
ทหารเกราะดำผู้นี้คุกเข่าลง ยื่นถุงหอมเก่าๆ ที่เปื้อนดินขึ้นมาด้วยสองมือ
สายตาของเยี่ยนอู๋ซวงกวาดไปที่ถุงหอมนั้น รูม่านตาหดตัวอย่างกระทันหัน!
ลวดลายของถุงหอม รอยเย็บ แม้แต่อักษร "เฉิง" เล็กๆ ด้านบน เขาล้วนคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง!
สิ่งนี้ภรรยาของหลัวเฉิงเป็นคนเย็บ หลัวเฉิงพกติดตัวตลอด ทะนุถนอมดั่งสมบัติล้ำค่า!
ชั่วขณะนั้น
ไฟโกรธจากการถูกทรยศพลุ่งขึ้นสู่ฟ้า พุ่งตรงขึ้นสมอง!
เยี่ยนอู๋ซวงมองถุงหอมในมือ ฆาตกรรมจิตพลุ่งพล่าน