แม้เกาหยางจะทำไปมิได้เพื่อราษฎรใต้หล้า มิได้เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความชอบธรรมอันใด
แต่ท้ายที่สุด เขาก็ได้ลงมือทำมิใช่หรือ?
ทหารม้าเหล็กหนึ่งแสนนายของแคว้นฉู่รุกถึงหน้าเมือง หากเมืองแตก ราษฎรในเมืองฉางอันนับแสนนับล้าน จะมีผู้รอดชีวิตสักเท่าใด?
เป็นเขา
เกาหยางเข้าช่วยสถานการณ์วิกฤติ ค้นพบดินปืน ดาบโม่ และแอลกอฮอล์ ตัดเส้นทางก่อการกบฏของตน ขับไล่แคว้นฉู่ ช่วยชีวิตพวกเขาไว้!
ในเมืองซุยหยาง ขุนนางค้าขายร่วมมือกัน คบคิดกันฉ้อราษฎร์บังหลวง เขาไต่สวนราชการที่ซุยหยาง ฆ่าผู้คนนับไม่ถ้วน
และเพราะมีเขา มหาจักรวรรดิเฉียนจึงมีคำว่าไต่สวนราชการ!
บัณฑิตยากจนใต้หล้า เส้นทางการศึกษาแสนลำเค็ญ เขาปรารถนาจะควักเงินหนึ่งพันตำลึง สร้างสำนักศึกษาให้กว้างขวาง คุ้มครองบัณฑิตยากจนทั่วหล้าให้เบิกบาน!
ตระกูลเผยผูกขาดคัมภีร์ ขายกระดาษเพียงแผ่นเดียวในราคาสูงลิ่ว เขาประดิษฐ์กระดาษไผ่ ทำให้ราคาร่วงลงมาอย่างไม่เป็นท่า!
ชนซงหนูรุกรานชายแดน ยุทธการหนึ่งเขาจับปู่ของชานหยูเป็นๆ อีกครั้งยกพลออกซีเหอ ทำให้ซีเหอกลับคืนสู่มหาจักรวรรดิเฉียน ลบล้างความอัปยศร้อยปีของมหาจักรวรรดิเฉียน!
เกาหยางถามตัวเองว่าไม่ใช่คนสูงส่ง และไม่เคยคิดเป็นคนดี
เขาทำตัวตรงไปตรงมา ตอบแทนบุญคุณ แก้แค้นเคือง คงไว้เพียงไร้ซึ่งความละอายใจ
เขาไม่เป็นเซียน แต่ก็จะไม่เป็นคนดีจอมปลอม!
เขาเป็นมนุษย์ เขาก็มีความเห็นแก่ตัว
ศึกป้องกันฉางอัน เขาอยู่เพื่อจวนติ้งกั๋วกง
ไต่สวนราชการที่สุยหยาง เพราะหลุมศพกระเบื้องทำให้เขาขุ่นเคืองใจ และเพราะรักท่านแม่ จึงฆ่าคนหัวร่วงไปหมด
สร้างสำนักศึกษาให้กว้างขวาง คุ้มครองบัณฑิตยากจน เพราะไต่สวนราชการที่ซุยหยาง สังหารหนักเกินไป และเพราะสถานสงเคราะห์เด็กทารก