"นี่ก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของท่านอ๋องแล้ว หากจะขายจากล่างขึ้นบน กวาดทรัพย์มหาศาล อภิสิทธิ์ก็ต้องตามมา ข้าราชการชั้นผู้น้อย ลดหย่อนแรงงานเกณฑ์ได้บ้าง กระทำผิดก็ลดหย่อนโทษได้พอควร กระทั่งยกเว้นโทษประหาร ราษฎรจำนวนมากย่อมยินดีควักเงิน"
"กำไรจากสิ่งนี้ นับว่าเป็นผลประโยชน์มหาศาล!"
หึ่ง!
เยี่ยนอู๋ซวงร่างสั่นสะท้าน ในชั่วพริบตาก็นึกถึงความฮือฮาที่จะเกิดขึ้นทั่วแคว้นเยี่ยน หากใช้แผนการนี้
เขาจะต้องกวาดทรัพย์สินได้มหาศาลเป็นแน่!
"แต่ข้าน้อยจำเป็นต้องเตือนท่านอ๋องเยี่ยน คำว่า ขุนนางและข้าราชการ ตำแหน่งขุนนางนั้น ขายไม่ได้!"
"มิเช่นนั้นคุณธรรมไม่คู่ควรกับตำแหน่ง จะนำภัยพิบัติมาสู่ราษฎรเป็นแน่!"
คำพูดนี้จบลง เยี่ยนอู๋ซวงอดไม่ได้ที่จะจ้องมองเกาหยางอีกหลายครั้ง
เรื่องนี้ก่อนหน้านี้เกาหยางไม่ได้เอ่ยถึง เขาก็ไม่ได้พูด ทว่าภายในใจเขากลับตระหนักชัดแจ้ง
การขายตำแหน่งขุนนางและยศถาบรรดาศักดิ์ ตำแหน่งขุนนางนั้นเด็ดขาดขายไม่ได้ นี่คือรากฐานของชาติ เดิมเขาคิดว่าเกาหยางจงใจไม่พูด ซ่อนกลอุบายไว้เพื่อหลอกเขา
แต่เมื่อมองจากแง่นี้ เขาเข้าใจเกาหยางผิดอีกครั้ง ดูท่า หยกคู่แมนดารินจะได้ผลอยู่บ้าง
วิธีนี้ ฟังดูก็ยอดเยี่ยมยิ่งนัก
เยี่ยนอู๋ซวงอดไม่ได้ที่จะกวาดตามองเกาหยางหลายรอบ ซาบซึ้งยิ่งนักที่การมาเยือนครั้งนี้ไม่สูญเปล่า
นี่คือการวางแผนล่วงหน้า เตรียมการไว้ก่อน ดุจสงคราม เมื่อสงครามประทุขึ้น ทองคำนับหมื่นตำลึง แก่นแท้ของสงครามคือการประลองกำลังของชาติ!
สงครามอันใหญ่หลวง ต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลเพื่อให้การดำเนินงานราบรื่น ผู้เสียชีวิตในการรบต้องมีเงินปลอบขวัญ แม่ทัพนายกองที่ได้ชัยต้องปูนบำเหน็จ แผ่นดินที่ยึดได้ยังต้องอพยพราษฎรเข้าไปตั้งรกราก
ทุกข้อล้วนต้องใช้เงิน มิเช่นนั้นใครจักยอมเสี่ยงชีวิต?
ดังนั้น วิธีการหาเงินจึงสำคัญยิ่ง!
หนทางที่เกาหยางชี้นี้ ทำให้เขาหวั่นไหวยิ่งนัก
"วันนี้พระคุณของท่านเกา ข้าเยี่ยนอู๋ซวงจะจดจำไว้ หากวันหน้าสามารถขึ้นครองราชย์ได้ จะต้องตอบแทนดั่งน้ำพุหลั่งริน!"
เยี่ยนอู๋ซวงเอ่ยด้วยความจริงจังยิ่ง ใบหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงกังวานและหนักแน่น