"อะไรนะ?"
"เกาชิงเพิ่งพูดอันใด?"
อู่จ้าวกำลังครุ่นคิดแต่เดิม เพราะผลกระทบของเรื่องนี้ใหญ่หลวงนัก ต่อให้ใช้กลวิธีใด ก็ยากจะจัดการเซียวไทเฮาและเสนาบดีในคราวเดียวจนสิ้นซาก และทำให้ใต้หล้าทั้งปวงยอมจำนนได้
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ยังเกี่ยวพันถึงองค์ชายสิบเอ็ด หากเซียวฉิงสวมรอยเข้าแทนที่จริง องค์ชายสิบเอ็ดก็มิใช่เพียงเชื้อสายเลือดมังกร แต่อาจมีสายเลือดแห่งแคว้นฉีอีกด้วย!
เบื้องหลังเรื่องนี้ ต้องซ่อนแผนร้ายครั้งใหญ่ไว้เป็นแน่!
นางต้องจัดการตั้งแต่บนลงล่างให้ราบคาบในคราวเดียว
ทว่าหากภายในวันเดียว ไทเฮา เสนาบดี และองค์ชายสิบเอ็ดสิ้นชีพลงอย่างกะทันหันต่อเนื่องกัน ขุนนางร้อยแซ่และบรรดาอ๋องชายแดนใต้หล้าจะร่วมกันกดดัน ราชกิจย่อมสั่นคลอน!
แม้เซียวไทเฮาเองจะมีข้อกังขามากมาย แต่จะอาศัยเพียงคำพูดของนางหลิน กับองครักษ์ต้องห้ามที่ถูกปิดปากสังหารไปแล้วหนึ่งนาย และคำพูดเล็กน้อยที่เซียวไทเฮามีต่อเกาหยาง ก็จะกำจัดเสนาบดี ไทเฮา หรือแม้แต่องค์ชายสิบเอ็ด ซึ่งเป็นพระโอรสในราชวงศ์ที่เหลืออยู่น้อยนิดนั่นหรือ
ราคาที่ต้องจ่ายครั้งนี้ แม้เป็นนางก็มิอาจไม่ใช้ความรอบคอบ ดังนั้นนางจึงต้องสืบหาความจริงของเรื่องให้กระจ่าง!
หลังจากนั้น ค่อยว่ากันว่าจะลงมืออย่างไร!
อู่จ้าวคิดว่าจุดที่ยากก็อยู่ตรงนี้เอง หากเป็นไทเฮาตัวจริง แผ่นหลังของนางจะมีปานมังกรซ่อนเร้นอยู่หนึ่งจุด เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงไทเฮาหนึ่งราชวงศ์ หากนางใช้กำลังเข้าตรวจสอบ หนึ่งคือจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โต สองคือหากคาดการณ์ผิดไป จะเท่ากับตีหญ้าให้งูตื่น นั่นจะเป็นภัยร้ายแรงยิ่ง
จากนั้น อู่จ้าวก็ได้ยินเสียงของเกาหยาง...
อู่จ้าวเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองไปยังเกาหยาง