เกาเทียนหลงทำหน้าตาย พยายามรักษาความสง่างามไว้ แต่แววตาแห่งรอยยิ้มกลับปิดบังไว้ไม่อยู่ "ฮึ! ไอ้หนูเหลือขอ ยังรั้งรออะไรอยู่ รีบเข้าพิธีเสีย! อย่าให้เสียเวลามงคล!"
ลวี่เจิ้นมองแสงสว่างในดวงตาหลานสาวที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็ยิ้มตาม "หญิงโตแล้วก็ต้องออกเรือน... เกาหยาง ข้าไม่ขอสิ่งใดจากเจ้า ขอเพียง... ชาตินี้อย่าทำให้นางผิดหวัง"
หลี่ซื่อตลอดสิบวันนี้กินไม่ได้นอนไม่หลับ บัดนี้กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่แล้ว พยักหน้ารัวๆ "ดี ดี รีบเข้าพิธีเถิด!"
ไม่นานนัก
ภายในห้องโถงใหญ่ของตระกูลซู ภายใต้สายตานับหมื่น งานมงคลของตระกูลเกา ที่จะต้องถูกจารึกลงในหน้าประวัติศาสตร์ซุบซิบของเมืองฉางอันอย่างแน่นอน ก็ได้เริ่มขึ้นอย่างยืดเยื้อเสียดแทรก!
"คำนับฟ้าดิน!"
หลี่เอ้อจี๋ไม่รู้ว่าไปโผล่มาข้างหน้าแต่เมื่อใด ร้องเสียงแหลมก้องกังวานไปทั่วตระกูลซู
เกาหยางและลวี่โหย่วหรงคำนับท้องฟ้าที่ควันไฟยังไม่จางหายอย่างสุดซึ้ง
"คำนับบิดามารดา!"
ทั้งสองหันหลังคำนับเกาเทียนหลง หลี่ซื่อ ลวี่เจิ้น ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงอย่างนอบน้อม
"คำนับสามีภรรยา!"
ทั้งสองยืนเผชิญหน้ากัน ในดวงตามีเพียงกันและกัน คำนับให้กันอย่างลึกซึ้ง
"เสร็จพิธี! เชิญส่งตัวเข้าห้อง..."
หลี่เอ้อจี๋ร้องไปถึงครึ่งก็อึ้งค้าง
ดวงตาคู่เล็กๆ กลมโตหมุนไปมา มองเกาหยาง แล้วมองไปรอบๆ
ส่งเข้าที่ไหน?
ห้องหอของตระกูลซู?
นี่มัน... นี่มันตื่นเต้นเกินไปแล้วกระมัง?!
ปัง!
"อะไรนะ?!"
"ขอยืมสถานที่แต่งงานยังไม่พอ แม้แต่ห้องหอก็จะขอยืมอีก?!"
"ให้ตายเถอะ ราชันย์แห่งความตายนี่เอาตระกูลซูเป็นอะไรไป ร้านรับจัดงานแต่งงานและห้องหอให้เช่าฟรีงั้นรึ?!"
"ซูเหวินฮั่น... คราวนี้หน้าถูกเหยียบลงไปถึงชั้นสิบแปดแห่งนรกแล้ว!"
ในหมู่แขกเหรื่อเกิดเสียงอุทานอย่างกลั้นไม่อยู่ขึ้นมาทันที
ชั่วขณะนั้น สายตาตกตะลึงนับไม่ถ้วนพากันมองไปที่ซูเหวินฮั่นผู้อยู่ในมุมหนึ่ง ด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเวทนา