ท้องพระโรง
ขุนนางยืนเรียงรายสองข้าง เกาหยางสวมคลุมม่วงยืนอยู่หน้าสุด กำลังปิดตาพักผ่อน
ยามนี้สายตาสอดส่องนับไม่ถ้วนล้วนจับจ้องมาที่เกาหยาง
โดยเฉพาะหวังจง ชุยซิงเหอ และคนอื่น ๆ ยิ่งมีแววตาซับซ้อนและเยือกเย็น
ช่วยไม่ได้ ทางตระกูลเผยให้มากเกินไป
แน่นอน หากเอ่ยถึงแววตาเยือกเย็นที่สุด
ย่อมเป็นเผยเฉิง!
เผยเฉิงในฐานะหัวหน้าตระกูลเผย มีตำแหน่งขุนนางทั้งยังมีบรรดาศักดิ์ จึงมีสิทธิ์เข้าราชสำนัก
ตั้งแต่ก้าวเข้าท้องพระโรง เขาก็จับจ้องเกาหยางไม่วางตา
"ราชันย์แห่งความตาย วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้ถึงความแกร่งของตระกูลเผย!"
เผยเฉิงใบหน้าเย็นชา เอ่ยในใจ
ไม่นาน
อู่จ้าวทรงคลุมมังกร เสด็จออกมาจากด้านข้าง
พระพักตร์งามสง่า ทั่วพระวรกายแผ่ความเยือกเย็นไม่ให้ผู้ใดเข้าใกล้ ดวงตาหงส์เย็นเยียบ
การประชุมราชสำนักช่วงต้นวันนี้ นางไม่ใคร่จะมาเอาเสียเลย
เพราะเพียงใช้เท้าคิดก็รู้ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คงเป็นศึกน้ำลายอีกรอบ
เช้าที่บัดซบนี่ นางไม่อยากเข้าเลย
"พวกกระหม่อมถวายบังคมฝ่าบาท!"
"ฝ่าบาทหมื่นปี หมื่นหมื่นปี!"
หลังจากคารวะอย่างเรียบง่ายและผ่านขั้นตอนอันจำเป็นแล้ว รอเพียงอู่จ้าวเอ่ยว่า "อ้ายชิงทั้งหลายมีเรื่องใดจะทูล"
เผยเฉิงก็ก้าวออกมาทันที คารวะอู่จ้าวและทูลว่า
"ฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องทูลขอ ทรงโปรดตัดสินให้บุตรชายกระหม่อม ให้แก่ตระกูลเผยด้วยพ่ะย่ะค่ะ!"