เฮ่อเหลียนฉามองสำรวจบรรดาอ๋องน้อยแห่งซงหนูแล้วกล่าวต่อ "ทะเลทรายใหญ่มีสภาพแวดล้อมเลวร้าย เต็มไปด้วยทรายและลม หากถอยไปถึงทะเลทรายใหญ่ได้ ก็เท่ากับสร้างปัญหาใหญ่ให้มหาจักรวรรดิเฉียน!"
"หากกองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนกล้าบุกเข้าทะเลทรายใหญ่จริง ก็ต้องเดินทัพทางไกล ทั้งคนทั้งม้าล้วนเหนื่อยอ่อน เมื่อพวกเขาตามเราพบ ก็คงหมดแรงเสียแล้ว! ส่วนกองทัพของเราย่อมรอซุ่มได้อย่างสบายกาย สะสมกำลังได้เต็มที่!"
"เช่นนี้ กองทัพที่เหนื่อยล้าปะทะกับกองทัพที่พร้อมรบ ก็ต้องเป็นฝ่ายเราได้เปรียบ!"
องค์ชายซั่วเซียนได้ฟังก็พยักหน้า
นับเป็นแผนการที่ดีจริง ทะเลทรายกว้างหลายพันลี้ หากพวกเขาหดตัวเข้าไปในทะเลทรายใหญ่ มหาจักรวรรดิเฉียนจะลำบากใจอย่างยิ่ง
หากยังบุกต่อ เสบียงและสัมภาระก็เป็นภาระหนักหนา
สุดท้ายต่อให้ไปถึงทะเลทรายใหญ่และพบกองกำลังหลักของพวกเขา ก็เป็นเพียงกองทัพที่เหนื่อยล้า!
พวกเขามีความได้เปรียบมหาศาล!
บรรดาอ๋องซงหนูเงียบกันไปครู่หนึ่ง แน่นอนว่าแผนการนี้เป็นแผนที่ดี ว่ากันว่าเป็นกลยุทธ์ที่ที่ปรึกษาแห่งแคว้นเยี่ยนวางไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
หากมหาจักรวรรดิเฉียนจนตรอกจริงก็ถอยไปรักษาทะเลทรายใหญ่
ก็จะตั้งอยู่บนฐานที่ไม่มีทางพ่ายแพ้!
แต่...แต่มันก็ดูขี้ขลาดเกินไป
เฮ่อเหลียนฉารู้ดีว่าทุกคนคิดอย่างไร ดวงตาของเขาคมเย็น มองไปยังผู้คนแล้วกล่าว "ข้าผู้เป็นชานยูรู้ดีว่าวิธีนี้ดูขี้ขลาดไปหน่อย แต่พื้นที่ลุ่มแม่น้ำเสวียนสุยไม่มีแล้ว เหอซีก็เสียไปแล้ว เราถอยหนีไม่มีที่ไปอีกแล้ว!"
"และก็แพ้ไม่ไหวอีกด้วย"
"กองทัพมหาจักรวรรดิเฉียนมีสรรพาวุธท่วมท้นชนเผ่าเทพเจ้า การปะทะโดยตรงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลย กลับกันการถอยไปรักษาทะเลทรายใหญ่ต่างหากที่เป็นหมากที่ยอดเยี่ยม!"
เฮ่อเหลียนฉาพูดเสียงเย็น "ดินแดนทางเหนือกว้างใหญ่ไพศาล เรามีพื้นที่ว่างพอ! ขอเพียงรักษากำลังหลักไว้ รอจนมหาจักรวรรดิเฉียนหมดเสบียงถอยทัพ ตอนนั้นค่อยรุกกลับลงใต้ ก็ยังยึดทุกอย่างคืนมาได้!"