ภายในท้องพระโรง
ชุยซิงเหอยืนตัวตรง รอบกายแผ่คมกล้าทะยานสู่เบื้องฟ้า เขาเงยหน้าขึ้นมองอู่จ้าวบนบัลลังก์มังกรที่กำลังจ้องเขานิ่งอยู่ด้วยสีหน้าครุ่นคิด
แผนการธนาคารนี้... กลับทรงพลังถึงเพียงนั้นหรือ?
เพียงแผนนี้ก้าวออกไป กลับทำให้ฝ่าบาทจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ซับซ้อนยิ่งนัก
ท่านอัครเสนาบดี ทรงเป็นผู้มีพระคุณจริง ๆ!
เงินหนึ่งหมื่นสามพันตำลึงนี้ ไม่ได้สูญเปล่า!
"ฝ่าบาท แผนนี้เกี่ยวข้องกับรากฐานของประเทศ กระทบเส้นหนึ่งพลอยสะเทือนทั้งร่าง ข้าน้อยเห็นว่า ควรใช้ฉางอัน ลั่วหยาง และหยางโจวเป็นสามแห่งนำร่อง ทดลองจัดตั้งธนาคารหลวงแห่งมหาจักรวรรดิเฉียน ค่อยเป็นค่อยไปอย่างมั่นคง จึงจะเป็นกลยุทธ์อันประเสริฐ!"
เสียงของชุยซิงเหอดังขึ้น
อู่จ้าวถูกเสียงของชุยซิงเหอดึงกลับสู่ความจริง นางสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนเอ่ยว่า "ชุยอ้ายชิง... แผนนี้ เจิ้นเห็นว่ามีอนาคตไกลยิ่งนัก!"
"ฝ่าบาททรงพระปรีชาญาณ!"
ชุยซิงเหอรีบคำนับลงทันที
เขารู้ดี ว่าก้าวที่สำคัญที่สุดนี้... สำเร็จแล้ว!
อู่จ้าวกวาดดวงตาหงส์มองบรรดาขุนนางที่ยังตกตะลึงอยู่เบื้องล่าง แล้วกล่าวต่อ "แต่ที่ชุยอ้ายชิงกล่าวก็ถูก แผนนี้เกี่ยวข้องใหญ่หลวงเกินไป ไม่อาจเร่งรีบ การเลือกนำร่องก่อน เจิ้นเห็นว่าดีนัก"
"จึงเป็นไปตามที่ชุยอ้ายชิงกราบทูล ให้กรมครัวเรือนและกรมขุนนางประสานงานกัน แต่งตั้งชุยอ้ายชิงเป็นผู้ดูแลใหญ่ เริ่มจากฉางอัน ลั่วหยาง และหยางโจว ทดลองจัดตั้งธนาคารหลวงแห่งจักรวรรดิเฉียนก่อน!"
"ส่วนรายละเอียดข้อกำหนด ให้ชุยอ้ายชิงกับกรมครัวเรือนและกรมขุนนางร่วมกันร่าง โดยต้องมั่นคงเป็นที่สุด!"
"ข้าน้อย รับพระบัญชา ขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณ!"
ชุยซิงเหอรับเสียงดัง ก้อนหินใหญ่ในใจได้หลุดลงไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความฮึกเหิมอันยากจะบรรยาย