กรมหลูชื่อ!
จ้าวอวี้เหิงยืนอยู่ในลานเล็ก เผากระดาษเงินแผ่นแล้วแผ่นเล่าในอ่าง
เขาก้มหน้ากล่าว "ไร้ข่าวคราวมาทั้งวัน เช่นนี้ย่อมจบสิ้นแล้วเป็นแน่"
"ท่านเกา ท่านคือพี่น้องที่ถูกคอราวกับรู้จักกันมานาน ท่านไม่เพียงช่วยเหลือรัฐจ้าวของข้า แต่ยังผลักดันแผนผ้าจ่าวเกาอย่างสุดกำลัง!"
"ยังขายบทกวี ช่วยข้าปราบฮองเต้!"
"ท่านเกา หากขาดผู้เช่นท่าน องครักษ์จะทำเช่นไร รัฐจ้าวของข้าจะทำเช่นไรเล่า!"
จ้าวอวี้เหิงมีสีหน้าโศกเศร้า สะเทือนใจยิ่งนัก
"…"
ลัทธิไร้ปรานี ในโถงใหญ่
"รัฐจ้าว?"
สิ้นคำของเกาหยาง สมาชิกลัทธิไร้ปรานีทั้งหมดเบิกตาโพลง
ไป๋ซินซินเองก็ตะลึงงันทันที
นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม "ท่านเกาหมายความว่า ให้ลัทธิของเราย้ายไปรัฐจ้าวหรือ"
เกาหยางพยักหน้าทันที "ถูกต้อง!"
ในดวงตาเขาแฝงความมั่นใจอย่างสมบูรณ์
"มหาจักรวรรดิเฉียน เจ้าสำนักอย่าได้คิดถึงมันอีก เสนาบดีเสนอว่าผู้มีวรยุทธ์ใช้กำลังละเมิดกฎหมาย ฝ่าบาทพระองค์ปัจจุบันข้าน้อยก็รู้จักดี นางไม่มีทางยอมให้ผู้ใดอยู่เหนือกฎหมายเด็ดขาด!"
"อีกไม่นาน มหาจักรวรรดิเฉียนทั้งแว่นแคว้นจะต้องเผชิญการกวาดล้าง และฝ่าบาทยังทรงคิดแผนพิษกระบี่สวรรค์และมีดเชือดมังกร แม้ข้าน้อยจะแจ้งให้เจ้าสำนักทราบทันการ ก็รอดพ้นเคราะห์ไปได้ครั้งหนึ่ง"
"แต่หลังจากนั้นเล่า?"